Geografia historyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Geografia historyczna - dział geografii oraz jedna z nauk pomocniczych historii. Zajmuje się badaniem zróżnicowania przestrzeni w przeszłości, względnie wymiarem historycznym świata współczesnego. Celem geografii historycznej jest zrozumienie dawnej organizacji przestrzennej danego obszaru, jego ewolucję oraz wpływ na stan aktualny.

Po 1953 roku skreślono z programów uniwersyteckich studiów historycznych prowadzone wykłady i ćwiczenia z geografii historycznej[potrzebny przypis].

Zobacz też[edytuj kod]

Bibliografia[edytuj kod]

  1. Julian Janczak: Geografia historyczna - samodzielna dyscyplina czy tylko nauka pomocnicza?, w: Ojczyzna bliższa i dalsza. Studia historyczne ofiarowane Feliksowi Kirykowi w sześćdziesiątą rocznicę urodzin, pod red. J. Chrobaczyńskiego, A. Jureczki i M. Śliwy, Kraków 1993, s. 86-89.
  2. Józef Szymański: Nauki Pomocnicze Historii, Wydawnictwa Naukowe PWN, 2004, ISBN 83-01-14159-X.