Gerhard Plankensteiner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gerhard Plankensteiner
Gerhard Plankensteiner w 2010 roku
Gerhard Plankensteiner w 2010 roku
Data i miejsce urodzenia 8 kwietnia 1971
Sterzing, Włochy
Klub C.S. Forestale[1]
Wzrost 189 cm[1]
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska olimpijskie
Brąz
Turyn 2006 Dwójki
Mistrzostwa świata
Złoto
Winterberg 1989 Sztafeta
Brąz
Winterberg 1991 Sztafeta
Brąz
Calgary 1993 Sztafeta
Brąz
Altenberg 1996 Dwójki
Brąz
Altenberg 1996 Sztafeta
Brąz
Innsbruck 1997 Sztafeta
Złoto
Lake Placid 2009 Dwójki
Mistrzostwa Europy
Srebro
Sigulda 1996 Dwójki
Brąz
Sigulda 1996 Sztafeta
Brąz
Winterberg 2000 Sztafeta
Brąz
Altenberg 2002 Dwójki
Brąz
Cesana Torinese 2008 Dwójki
Brąz
Cesana Torinese 2008 Sztafeta
Mistrzostwa świata juniorów
Brąz
Olang 1988 Jedynki
Złoto
Winterberg 1990 Jedynki
Puchar Świata
Silver medal with cup.svg 2. miejsce
1996/1997
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
1997/1998
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2006/2007
Odznaczenia
Kawaler Orderu Zasługi Republiki Włoskiej

Gerhard Plankensteiner (ur. 8 kwietnia 1971 w Sterzing w Tyrolu Południowym[2][3]) – włoski saneczkarz, wielokrotny medalista mistrzostw świata i Europy, brązowy medalista olimpijski w konkurencji dwójek z igrzysk w Turynie.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzicami są Rudi i Barbara. Ma brata Matthiasa i siostrę Petrę[1].

Od 2009 roku jest żonaty z niemiecką saneczkarką i bobsleistką, Susi Erdmann[4].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Do reprezentacji Włoch trafił w 1986 roku[1]. Pierwszy sukces w karierze osiągnął w 1988 roku, kiedy zdobył brązowy medal w konkurencji jedynek podczas mistrzostw świata juniorów w Olang. W następnym roku, na mistrzostwach świata w Winterbergu odniósł zwycięstwo w konkurencji sztafetowej. Osiągnięcie to powtórzył w 1990 roku podczas mistrzostw świata juniorów w Winterbergu, na których startował w konkurencji jedynek. W tej konkurencji wystartował także w 1992 roku na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zajął 11. miejsce oraz na mistrzostwach Europy w Winterbergu, które przyniosły mu 8. miejsce[5][1]. Na następujących mistrzostwach świata: w 1991 roku w Winterbergu, w 1993 roku w Calgary i w 1996 roku w Altenbergu zdobywał brązowe medale w konkurencji sztafetowej, ponadto na tych ostatnich wywalczył brąz w dwójkach, w których startował z Oswaldem Haselriederem, będącym od rozgrywanych w 1995 roku mistrzostw świata w Lillehammer (14. miejsce w dwójkach[1]) jego stałym partnerem w tej konkurencji[6][1]. W 1996 roku zdobył srebrny medal w konkurencji dwójek i brązowy medal w konkurencji sztafetowej podczas mistrzostw Europy w Siguldzie, a także brązowe medale w obu tych konkurencjach na mistrzostwach świata w Altenbergu[6].

Rozgrywane w 1997 roku mistrzostwa świata w Innsbrucku przyniosły mu 5. miejsce w konkurencji dwójek oraz brązowy medal za konkurencję sztafetową[1]. Rok później, zarówno na igrzyskach olimpijskich w Nagano, jak i mistrzostwach Europy w Oberhofie zajął 6. miejsce w konkurencji dwójek[7][1]. W 2000 roku zajął 4. miejsce w konkurencji dwójek, a także zdobył brązowy medal za konkurencję sztafetową na mistrzostwach Europy w Winterbergu[1]. Osiągnięcie to powtórzył w konkurencji dwójek na przeprowadzonych w 2002 roku mistrzostwach Europy w Altenbergu; rozgrywane w tym samym roku igrzyska olimpijskie w Salt Lake City dały mu 7. miejsce w konkurencji dwójek[6][7]. Na odbywających się w 2006 roku mistrzostwach Europy w Winterbergu zajął 6. miejsce w konkurencji dwójek, ponadto na igrzyskach olimpijskich w Turynie osiągnął największy sukces w swej karierze, kiedy wraz z Oswaldem Haselriederem zdobył brązowy medal w konkurencji dwójek - lepsi od nich okazali się tylko Austriacy Andreas i Wolfgang Linger oraz para niemiecka: André Florschütz/Torsten Wustlich[1][8]. W 2008 roku, na mistrzostwach Europy w Cesanie Torinese zajął 3. miejsce zarówno w konkurencji sztafetowej, jak i dwójek; rozgrywane w tym samym roku mistrzostwa świata w Oberhofie przyniosły mu natomiast 4. miejsce w konkurencji dwójek[6][1]. Rok później wywalczył złoty medal w konkurencji dwójek na mistrzostwach świata w Lake Placid[6]. Na rozgrywanych w 2010 roku igrzyskach olimpijskich w Vancouver zajął 9. miejsce w konkurencji dwójek[7].

Od 1991 roku startował w zawodach Pucharu Świata, przez pierwsze dwa sezony w konkurencji jedynek[1]. W późniejszych latach, jeżdżąc z Oswaldem Haselriederem w konkurencji dwójek odniósł pięć zwycięstw: w 1995 roku w Sankt Moritz, w 1997 roku w Nagano, w 2003 roku w Oberhofie, w 2007 roku w Siguldzie i w 2008 roku w Innsbrucku[6]. Oprócz tego dziewięć razy zdobywali 2. miejsce i siedemnaście razy 3. miejsce[6]. W klasyfikacji generalnej sezonu 1996/1997 zajęli 2. miejsce, zaś sezony 1997/1998 i 2006/2007 ukończyli na najniższym stopniu podium[9].

We wrześniu 2010 roku Gerhard Plankensteiner zakończył karierę[6].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Jedynki Dwójki
1992 Albertville 11.
1998 Nagano 6.
2002 Salt Lake City 7.
2006 Turyn 3.
2010 Vancouver 9.

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Dwójki[1] Sztafeta
1989 Winterberg 1.
1991 Winterberg 3.
1993 Calgary 3.
1995 Lillehammer 14.
1996 Altenberg 3. 3.
1997 Innsbruck 5. 3.
2001 Calgary 4.
2003 Sigulda 6.
2004 Nagano 7.
2005 Park City 5.
2007 Innsbruck 6.
2008 Oberhof 4.
2009 Lake Placid 1.

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Jedynki[1] Dwójki[1] Sztafeta
1992 Winterberg 8.
1996 Sigulda 2. 3.
1998 Oberhof 6.
2000 Winterberg 4. 3.
2002 Altenberg 3.
2006 Winterberg 6.
2008 Cesana Torinese 3. 3.

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce[1]
1991/1992 16.
1992/1993 10.
1993/1994
1994/1995 5.
1995/1996 4.
1996/1997 2.
1997/1998 3.
1998/1999 7.
1999/2000 5.
2000/2001 6.
2001/2002
2002/2003 6.
2003/2004 5.
2004/2005 7.
2005/2006 7.
2006/2007 3.
2007/2008 6.
2008/2009 5.
2009/2010 6.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n o p q Plankensteiner Gerhard (ang.). W: Attleti Slittino [on-line]. archive.is. [dostęp 2018-03-07].
  2. Gerhard Plankensteiner (niem.). W: Rodeln [on-line]. eurosport.de. [dostęp 2018-03-06].
  3. Hymnen-Posse. Ein Lied für Italien (niem.). W: Olympische Winterspiele 2006 [on-line]. spiegel.de, 2006-02-17. [dostęp 2018-03-07].
  4. Susi Erdmann und Gerhard Plankensteiner grüßen als Eheleute (niem.). W: News [on-line]. fil-luge.org. [dostęp 2018-03-07].
  5. Luge Men Singles XVI Winter Olympic Games 1992 Albertville(FRA) - 09,10.02 (niem.). W: Luge [on-line]. todor66.com. [dostęp 2018-03-07].
  6. a b c d e f g h Haselrieder und Plankensteiner beenden ihre Karriere (niem.). W: Rodeln Kunstbahn [on-line]. sportnews.bz, 2010-09-20. [dostęp 2018-03-06].
  7. a b c Gerhard Plankensteiner at the Olympics. Results in the Olympic Games (ang.). W: Italy [on-line]. olympiandatabase.com. [dostęp 2018-03-06].
  8. Men's Doubles - Luge Torino 2006 Winter Olympics (ang.). W: Men's Doubles [on-line]. olympiandatabase.com. [dostęp 2018-03-06].
  9. World Cup. Men: Doubles (ang.). W: Luge [on-line]. web.archive.org. [dostęp 2018-03-07].
  10. Plankensteiner Sig. Gerhard (wł.). W: Onorificenze [on-line]. quirinale.it, 2006-03-09. [dostęp 2018-03-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]