Giles, Giles and Fripp

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Giles, Giles and Fripp
Rok założenia 1967
Rok rozwiązania 1968
Pochodzenie Bournemouth  Wielka Brytania
Gatunek pop psychodeliczny, rock psychodeliczny, baroque pop[1]
Wytwórnia płytowa Deram Records
Powiązania King Crimson
Ostatni skład
Michael Giles
Peter Giles
Robert Fripp
Ian McDonald
Byli członkowie
Judy Dybe

Giles, Giles and Fripp - angielski zespół wokalno-instrumentalny, założony wiosną 1967 roku w Bournemouth[2].

Założycielami grupy byli bracia Michael Giles (śpiew, instrumenty perkusyjne, perkusja) i Peter Giles (śpiew, gitara basowa) do których dołączył Robert Fripp (gitara, instrumenty klawiszowe)[2]. Jesienią 1967 roku zespół przeniósł się do Londynu[2].

Mój brat i ja byliśmy zainteresowani stworzeniem czegoś nowego i innego. I daliśmy ogłoszenie, że szukamy organisty, który umiałby śpiewać. Odpowiedział na nie Robert, przedstawiając się jako gitarzysta, który nie potrafi śpiewać. Zaintrygował nas. Byliśmy pod dużym wrażeniem jego umiejętności. I zdecydowaliśmy się z nim pracować. Przenieśliśmy się do Londynu. I zaczęliśmy wszyscy trzej tworzyć muzykę, która stopniowo stawała się coraz bardziej eksperymentalna i improwizowana

Michael Giles

10 maja 1968 roku ukazał się singiel One In A Million / Newly - Weds[3].

12 września 1968 r. formacja Giles Giles And Fripp akompaniowała piosenkarzowi Alowi Stewartowi podczas występu w programie radiowym BBC My Kind Of Folk[3].

13 września 1968 roku pojawił się na rynku jedyny album tria The Cheerful Insanity of Giles, Giles and Fripp nagrany z gościnnym udziałem muzyków sesyjnych[3][4].

Beztroska okładka płyty przedstawia uśmiechniętych członków zespołu i w takim też duchu utrzymana jest zawartość albumu[4]. Grupę cechowało typowo angielskie poczucie humoru, nieodległe od tego, co robiła w tym czasie trupa Monty Pythona[4].

Pod koniec tego samego roku dołączył Ian McDonald (ex-Infinity[3]; instrumenty klawiszowe, wibrafon, saksofon altowy, klarnet, flet, śpiew) i wokalistka Judy Dybe (ex-Fairport Convention), która po miesiącu odeszła do zespołu Trader Home[3]. Wtedy dołączył Peter Sinfield (ex-Infinity[3]; teksty, oprawa świetlna koncertów, melotron)[2].

11 października ukazał się kolejny singiel Thursday Morning / Elephant Song, lecz wszystkie płyty zespołu rozchodziły się w minimalnych nakładach[3]. Większe zainteresowanie jego dorobkiem przyniósł dopiero sukces King Crimson[3].

30 listopada 1968 roku grupa Giles, Giles and Fripp nagrała dla BBC 2 program z serii Colour Me Pop i uległa rozwiązaniu[5][3]. Odszedł Peter Giles[3].

Pozostała trójka kontynuuje karierę i przekształca zespół w King Crimson[3]. Z repertuaru dawnej formacji muzycy postanowili zachować jedynie balladę I Talk To The Wind[3].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Giles, Giles And Fripp (ang.). rateyourmusic.com. [dostęp 2015-07-06].
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 [[Wiesław Weiss|Wiesław Weiss]]. . 12, s. 37, 1997-12. Warszawa: Ress Publica Press. ISSN 1230-2317. 
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 King Crimson - Biografia (pol.). art.pl. [dostęp 2015-07-06].
  4. 4,0 4,1 4,2 The Cheerful Insanity of Giles, Giles and Fripp (ang.). progarchives.com. [dostęp 2015-07-06].
  5. Colour Me Pop (ang.). [dostęp 2015-07-07].