Gilles Müller

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gilles Müller
Ilustracja
Państwo  Luksemburg
Data i miejsce urodzenia 9 maja 1983
Luksemburg
Wzrost 193 cm
Masa ciała 89 kg
Gra leworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2001
Zakończenie kariery 2018
Trener Benjamin Balleret, Alexandre Lisiecki
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 21 (31 lipca 2017)
Australian Open 4R (2015)
Roland Garros 2R (2012, 2015)
Wimbledon QF (2017)
US Open QF (2008)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 74 (1 maja 2017)
Australian Open 2R (2016, 2017)
Roland Garros 1R (2005, 2006, 2013, 2015, 2016)
Wimbledon 2R (2014, 2015)
US Open 2R (2015, 2016)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Luksemburg
Igrzyska małych państw Europy
Złoto Malta 2003 gra pojedyncza
Złoto Malta 2003 gra podwójna

Gilles Müller (ur. 9 maja 1983 w Luksemburgu) – luksemburski tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Londynu (2012) i Rio de Janeiro (2016).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Grając jeszcze jako junior Müller w 2001 roku wygrał juniorską edycję wielkoszlemowego US Open, pokonując w finale Jimmy’ego Wanga. W tym samym roku osiągnął również finał juniorskiego Wimbledonu, a sezon zakończył na szczycie rankingu wśród juniorów. Tegoż samego roku rozpoczął karierę zawodową.

W grze pojedynczej do największych osiągnięć Müllera zalicza się awans do ćwierćfinałów US Open 2008, w którym po przejściu eliminacji wyeliminował w turnieju głównym m.in. Tommy’ego Haasa, Nicolása Almagro oraz Nikołaja Dawydienkę, a w pojedynku o półfinał przegrał z Rogerem Federerem, i Wimbledonu 2017. W zawodach rangi ATP World Tour Müller wygrał 2 turnieje i został 6-krotnym finalistą.

W grze podwójnej Müller osiągnął 2 finały turniejów ATP World Tour.

W roku 2000 Müller zadebiutował w reprezentacji Luksemburga w Pucharze Davisa. Rozegrał dla zespołu 73 mecze (singel i debel), z których 56 wygrał.

Müller ma w swoim dorobku 2 złote medale igrzysk małych państw Europy. W 2003 roku na Malcie zdobył je w grze pojedynczej i grze podwójnej. W deblu startował razem z Mikiem Scheidweilerem.

W 2012 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Londynie w konkurencji gry pojedynczej. Doszedł do 2. rundy, w której poniósł porażkę z Denisem Istominem. Podczas turnieju w Rio de Janeiro (2016) awansował do 3. rundy gry pojedynczej, w której został wyeliminowany przez Roberta Bautistę-Aguta.

W 2018 roku ogłosił zakończenie kariery zawodowej[1].

W rankingu gry pojedynczej Müller najwyżej był na 21. miejscu (31 lipca 2017), a w klasyfikacji gry podwójnej na 74. pozycji (1 maja 2017).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP Finals
ATP Masters Series /
ATP Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP Tour 500
ATP International Series /
ATP Tour 250

Gra pojedyncza (2–6)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 22 sierpnia 2004 Waszyngton Twarda Australia Lleyton Hewitt 3:6, 4:6
Finalista 2. 31 lipca 2005 Los Angeles Twarda Stany Zjednoczone Andre Agassi 4:6, 5:7
Finalista 3. 22 lipca 2012 Atlanta Twarda Stany Zjednoczone Andy Roddick 6:1, 6:7(2), 2:6
Finalista 4. 13 czerwca 2016 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Francja Nicolas Mahut 4:6, 4:6
Finalista 5. 17 lipca 2016 Newport Trawiasta Chorwacja Ivo Karlović 7:6(2), 6:7(5), 6:7(12)
Zwycięzca 1. 14 stycznia 2017 Sydney Twarda Wielka Brytania Daniel Evans 7:6(5), 6:2
Finalista 6. 7 maja 2017 Estoril Ceglana Hiszpania Pablo Carreño-Busta 2:6, 6:7(5)
Zwycięzca 2. 18 czerwca 2017 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Chorwacja Ivo Karlović 7:6(5), 7:6(4)

Gra podwójna (0–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalista 1. 2 sierpnia 2015 Atlanta Twarda Wielka Brytania Colin Fleming Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:4, 6:7(2), 4–10
Finalista 2. 8 stycznia 2017 Brisbane Twarda Stany Zjednoczone Sam Querrey Australia Thanasi Kokkinakis
Australia Jordan Thompson
6:7(7), 4:6

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Gilles Muller annuncia il ritiro a fine stagione (wł.). livetennis.it, 2018-07-15. [dostęp 2019-07-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]