Giovanni Battista Belluzzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Giovanni Battista Belluzzi (także Giovanni Battista di Bartolomeo Bellucci, Il Sanmarino, ur. 27 września 1506 w San Marino - zm. 1554) - włoski architekt.

W wieku 18 lat został wysłany przez ojca do szkoły w Bolonii, gdzie uczył się pod kierunkiem Bastiano di Ronco, kupca z gildii wełniarzy. Po dwóch latach powrócił do San Marino, gdzie zajął się pracą w zawodzie. Po śmierci pierwszej żony, Cagli, ożenił się z córką Girolamo Gengi, z którym młoda para zamieszkała. Od teścia Giovanni zaczął uczyć się zawodu architekta. W 1543 Giovanni został przyjęty na służbę Kosmy I, władcy Toskanii, gdzie pracował jako inżynier. Zaprojektował fortyfikacje Florencji, Pistoia, Pizy i San Miniato oraz stworzył książkę na temat architektury obronnej. Zginął w czasie oblężenia Montalcino.

Bibliografia[edytuj]

  • Vasari, Giorgio, Le Vite delle più eccellenti pittori, scultori, ed architettori.
  • Istituto della enciclopedia italiana, Dizionario biografico degli Italiani, Rome, Istituto della enciclopedia italiana, 1960.
  • Thieme, Ulrich and Felix Becker, Allgemeines Lexikon der bildenden Künstler von der Antike bis zur Gegenwart, Reprint of 1907 edition, Leipzig, Veb E.A. Seemann Verlag, 1980-1986.