Wielkie Księstwo Toskanii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Granducato di Toscana
Wielkie Księstwo Toskanii
1569 – 1801
1815 – 1859
Flaga Wielkiego Księstwa Toskanii
Flaga Wielkiego Księstwa Toskanii
Położenie Wielkiego Księstwa Toskanii
Państwo monarchia
Język urzędowy włoski
Stolica Florencja
Ostatnia głowa państwa książę Leopold II
Powierzchnia
 • całkowita

21 050 km²
Liczba ludności (1859)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia

2 000 000
95 osób/km²
Jednostka monetarna Lir toskańska (do 1826)
Floren toskański (1826-1859)
Data powstania 1569
Data likwidacji 22 marca 1860
Mapa Wielkiego Księstwa Toskanii

Wielkie Księstwo Toskanii – historyczne państwo na terenie Toskanii, powstałe w XVI wieku.

XVI-XVII wiek[edytuj kod]

Państwo powstało w 1531, kiedy ród Medyceuszy objął pełnię władzy w Republice Florencji i ogłosił powstanie Księstwa Florencji. Po zajęciu Republiki Sieny w 1557, nazwę państwa w 1569 zmieniono oficjalnie na Wielkie Księstwo Toskanii.

XVIII wiek[edytuj kod]

Po wygaśnięciu rodu Medyceuszy w 1737 władza przeszła w ręce dynastii habsbursko-lotaryńskiej, co związało kraj z Austrią.

W latach 1737-1765 Wielkim Księciem był Franciszek I Lotaryński (od 1745 roku cesarz Franciszek I). Pod nieobecność cesarza ministrowie usprawniali biurokrację. Reformy te przyniosły pozytywne efekty za panowania następcy Franciszka, Piotra Leopolda (pan. 1765-1792), od roku 1790 cesarza Leopolda II.

Lata panowania Piotra Leopolda znaczyły ulepszenie i usprawnienie ekonomii i handlu. W dziele tym wyróżnili się tacy ministrowie jak: Pompeo Neri i Francesco Gianti. Port w Livorno został wówczas ogłoszony wolnym portem, handlującym zgodnie z zasadami liberalizmu ekonomicznego i leseferyzmu. Szybko zagroził on dotychczasowej dominującej pozycji Genui i Republiki Genui.

W 1782 roku władca stworzył projekt liberalnej konstytucji, którą chciał nadać swemu państwu, jednak nigdy nie została ona ogłoszona[1]. W roku 1786 wprowadzono kodeks kryminalny, zgodny z duchem filozofii prawnej Mediolańczyka Cesare Beccaria. Kodeks znosił tortury w śledztwie.

XIX wiek[edytuj kod]

Po podbiciu kraju przez Napoleona Bonaparte w 1801 na terenie Toskanii utworzono Królestwo Etrurii. W latach 1807-1809 Toskania była częścią Francji. W 1809 Wielkie Księstwo Toskanii wydzielono Elizie Bonaparte, zaś w 1814 na tron powróciła dynastia habsbursko-lotaryńskia. W 1860 kraj został przyłączony do Włoch.

Wielcy książęta Toskanii[edytuj kod]

 Osobny artykuł: Władcy Toskanii.

Przypisy

Bibliografia[edytuj kod]