Gmina Tatarów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tatarów
gmina wiejska
1941–1944[1]
Państwo  Generalne Gubernatorstwo
Dystrykt Galicja
Powiat stanisławowski (Stanislau)
Siedziba Tatarów
Populacja (1943)
• liczba ludności

9.274
Szczegółowy podział administracyjny (1943)
Liczba gromad 5
brak współrzędnych
Portal Portal Polska

Gmina Tatarów – dawna gmina wiejska funkcjonująca w latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką w Polsce. Siedzibą gminy był Tatarów.

Gmina Tatarów została utworzona przez władze hitlerowskie z terenów okupowanych przez ZSRR w latach 1939–1941, stanowiących przed wojną (zniesione) gminy: Worochta, Jabłonica i Mikuliczyn w powiecie nadwórniańskim w woj. stanisławowskim.

Gmina weszła w skład powiatu stanisławowskiego (Kreishauptmannschaft Stanislau), należącego do dystryktu Galicja w Generalnym Gubernatorstwie. W skład gminy wchodziły miejscowości: Jabłonica, Mikuliczyn, Polanica, Tatarów i Worochta[2].

Po wojnie obszar gminy włączono do ZSRR.

Przypisy

  1. Jednostka poza administracją polską.
  2. Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG