Bohorodczany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bohorodczany
Ilustracja
Dawny klasztor dominikański, obecnie cerkiew Świętych Piotra i Pawła
Herb
Herb
Państwo  Ukraina
Obwód  iwanofrankiwski
Rejon bohorodczański
Powierzchnia 12 km²
Populacja (2020)
• liczba ludności

8220
Nr kierunkowy +380 3471
Kod pocztowy 77700
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego
Mapa konturowa obwodu iwanofrankiwskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Bohorodczany”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej znajduje się punkt z opisem „Bohorodczany”
Ziemia48°48′N 24°32′E/48,800000 24,533333
Portal Ukraina

Bohorodczany[1] (ukr. Богородчани) – osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie iwanofrankiwskim, siedziba rejonu bohorodczańskiego, do 1945[2] w Polsce, w województwie stanisławowskim, w powiecie stanisławowskim. 8220 mieszkańców (2020)[3], dla porównania spis powszechny w 2001 zanotował ich 7464[4].

Do roku 1932 Bohorodczany były siedzibą powiatu bohorodczańskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś królewska prawa wołoskiego, położona była w ziemi halickiej województwa ruskiego[5].

W latach 1772-1918 Bohorodczany należały do austriackiego Królestwa Galicji. Po 1772 r. należały do powiatu tyśmienickiego w cyrkule halickim[6], a od 1786 r. do cyrkułu XVII (stanisławowskiego)[7]. Zostały miastem powiatowym w 1854 r.

5 listopada 1862 miasteczko zostało zniszczone podczas wielkiego pożaru, który wybuchł w godzinach przedpołudniowych. Pastwą płomieni padło ok. 70 domów, w większości drewnianych i miejscowa synagoga. Kościoły i urząd powiatowy zostały ocalone[8].

Pod koniec XIX w. na obszarze wsi znajdował się młyn Sadzawa, położony koło wsi Lachowce.

W latach 1919-1939 Bohorodczany były miastem powiatowym w województwie stanisławowskim. We wrześniu 1939 zajęte przez wojska sowieckie. Od 27 czerwca 1941 roku okupowane przez Niemcy. W latach 1941-1944 miasto leżało w powiecie stanisławowskim w dystrykcie Galicja w Generalnym Gubernatorstwie. Podczas okupacji niemieckiej w Bohorodczanach funkcjonowało getto dla ludności żydowskiej. 11 maja 1942 800 mieszkańców getta wywieziono do Stanisławowa i rozstrzelano. Pozostałe w getcie 70 osób trafiło do Stanisławowa w listopadzie 1942[9].

27 lipca 1944 roku ponownie zajęte przez Armię Czerwoną[9].

Urodzeni w Bohorodczanach[edytuj | edytuj kod]

Pobliskie miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 28 lutego 1937 r. o ustaleniu urzędowych nazw miast (M.P. z 1937 r. nr 69, poz. 104).
  2. Ustawa z dnia 31 grudnia 1945 r. o ratyfikacji podpisanej w Moskwie dnia 16 sierpnia 1945 r. umowy między Rzecząpospolitą Polską a Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich o polsko-radzieckiej granicy państwowej (Dz.U. z 1946 r. nr 2, poz. 5).
  3. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2020 року (ukr.).
  4. Liczby ludności miejscowości obwodu iwanofrankiwskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 5 grudnia 2001 roku (ukr.).
  5. Grzegorz Jawor, Osady prawa wołoskiego i ich mieszkańcy na Rusi Czerwonej w późnym średniowieczu, Lublin 2000, s. 82.
  6. Carte nouvelle des Royaumes de Galizie et Lodomerie avec le District de Bukowine, Augsburg po 1772
  7. Carte Generale de l'Atlas des Roiaumes Galicie et Lodomerie divisés en 19 Cercles avec la Buckowina, 1786
  8. Czas”. 259, s. 3, Kraków, 11. listopada 1863.
  9. a b Холокост на территории СССР: Энциклопедия. Moskwa, 2009, s. 94. ​ISBN 978-5-8243-1296-6​.
  10. Z Uniwersytetu

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]