Goliszów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Goliszów
Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Goliszowie
Kościół Narodzenia Najświętszej Marii Panny w Goliszowie
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat legnicki
Gmina Chojnów
Liczba ludności (III 2011) 730[1]
Strefa numeracyjna (+48) 76
Kod pocztowy 59-225
(poczta: Chojnów)
Tablice rejestracyjne DLE
SIMC 0363381
Położenie na mapie gminy wiejskiej Chojnów
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Chojnów
Goliszów
Goliszów
Położenie na mapie powiatu legnickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu legnickiego
Goliszów
Goliszów
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Goliszów
Goliszów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Goliszów
Goliszów
Ziemia51°16′42″N 15°58′41″E/51,278333 15,978056
Niszczejący przystanek kolejowy Goliszów (przystanek kolejowy)

Goliszów (niem. Göllschau[2]) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie legnickim, w gminie Chojnów, nad Skorą.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Historia[edytuj]

Powstała w 1210 roku wieś, nosiła niegdyś nazwę Golostouci, która prawdopodobnie wywodzi się od imienia Golisz lub słowiańskiego wyrazu "goło"[potrzebny przypis]. W przeszłości miały miejsce liczne powodzie.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

Walory truystyczne[edytuj]

Dodatkową atrakcją wsi są hodowlane stawy rybne, gdzie istnieje możliwość wypożyczenia sprzętu wędkarskiego.

Sport[edytuj]

W miejscowości funkcjonuje Ludowy Zespół Sportowy MEWA Goliszów.

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 30 sierpnia 2012]. s. 90.