Goruńsko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Goruńsko
Zabudowania we wsi
Zabudowania we wsi
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat międzyrzecki
Gmina Bledzew
Liczba ludności (2011) 291[1]
Strefa numeracyjna (+48) 95
Tablice rejestracyjne FMI
SIMC 0178519
Położenie na mapie gminy Bledzew
Mapa lokalizacyjna gminy Bledzew
Goruńsko
Goruńsko
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Goruńsko
Goruńsko
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Goruńsko
Goruńsko
Położenie na mapie powiatu międzyrzeckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu międzyrzeckiego
Goruńsko
Goruńsko
Ziemia52°29′02″N 15°24′04″E/52,483889 15,401111

Goruńsko (niem. Grunzig[2]) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, w gminie Bledzew.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy wymieniona w 1293 jako Grancze, 1307 Grunz, 1312 Grunciko, 1315 Grunsko, Gruciko, 1413 Gorunsko, 1418 Gorzwnsko, 1564/65 Gorenisko, 1944 Grunzig[3].

Prawdopodobnie pochodzi od nazwy osobowej Gorun z dodanym sufiksem -sko oznaczającym przynależność do czegoś[4].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od XIII wieku. W 1293 roku była wsią szlachecką należącą do Teodora syna Szymona, któremu nadał ją komes Voych de Lubolov kasztelan zbąszyński[3].

W latach 1312, 1315 wymieniona została w dokumentach przy opisie sąsiedniego Bledzewa oraz wsi Sokola Dąbrowa. Dokument ustalał granice między miejscowościami i odnotował oznaczenie ich kopcami wzniesionymi przez Wyczesława oraz Beniamina[3].

Z opisu wsi z 1565 roku wynika, że miejscowość została podzielona pomiędzy braćmi Mikołajem oraz Abrahamem Bukowieckimi[3].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gorzowskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jednostki organizacyjne i pomocnicze: Sołectwa Gminy Bledzew. , 2011-12-31. Warszawa: BIP Bledzew. 
  2. Grunzig, GenWiki (niem.). [dostęp 2015-06-01].
  3. a b c d Chmielewski 1982 ↓.
  4. Rymut 1996 ↓, s. 212-213.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]