Gran (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy herbu szlacheckiego. Zobacz też: Gran.
Herb Gran

Gran (Gran-Czapiewski, Czapiewski odmienny)kaszubski herb szlachecki, według Przemysława Pragerta odmiana herbu Czapiewski.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu błękitnym lew złoty, wspięty, trzymający takiż półksiężyc z twarzą; nad nim pięć takichż gwiazd w półokrąg. Klejnotu, hełmu, korony i labrów brak.

Według Przemysława Pragerta księżyc powinien być w lewo, tak jak w herbie Czapiewski, ale opis u Żernickiego, mówi o księżycu w prawo.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Wymieniany przez Emiliana Szeligę-Żernickiego (Die polnischen Stamwappen, Der polnische Adel) oraz przez Cramera (Geschichte der Lande Lauenberg und Bütow).

Rodzina Czapiewskich[edytuj]

 Osobny artykuł: Czapiewski.

Herbowni[edytuj]

Czapiewski (Czapienski, Czapiewsky, Czapiński). Rodzina używała też licznych przydomków: Gran (Gron, Grzanka), Jajeczek, Prusak (Pruszak), Wnuk, Złosz, Janta, Paszk, Ranoch (Renoch), Rumel, Samek (Zamek), Stosz (Wstosz), Ukleja, Wojan (Wojen), Żłop, Żuroch.

Ten konkretny herb miał wedle Żernickiego przysługiwać rodzinie o przydomku Gran. Tej samej rodzinie Żernicki przypisywał także Drzewicę. Natomiast według polskich autorów, rodzina ta używała herbu Jastrzębiec (Borkowski, Boniecki).

Nieznany Czapiewski posłużył się pieczęcią z herbem Czapiewski. Jantowie używali herbu Janta vel Białk (Żernicki). Pruszakowie i Żurochowie mieli używać herbu Leliwa, bądź jej odmiany (Czapiewski II). Pruszakom przypisywano też herb Pielesz. Zachowały się odciski pieczęci z herbami Wnuk-Czapiewskich i Złoszcz-Czapiewskich. Ci ostatni mieli, razem z Żłop-Czapiewskimi, posługiwać się Brochwiczem III, albo Ostoją. Żurochom przypisywano też herb Sas i Czapiewski III. Ponadto, Czapiewscy z poznańskiego, nie wiadomo czy spokrewnieni z kaszubskimi, używali Pomiana.

Bibliografia[edytuj]

Przemysław Pragert: Herbarz rodzin kaszubskich. T. 2. Gdańsk: BiT, 2007, s. 33-37, 215-219. ISBN 978-83-924425-9-2.

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104–108. ISBN 978-83-247-0100-1.

Linki zewnętrzne[edytuj]