Wnuk-Czapiewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb Czapiewski

Wnuk-Czapiewski (Wnuk)kaszubski herb szlachecki, znany z jedynego wizerunku pieczętnego.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu niewiadomym krzyż grecki, pod nim gwiazda. Klejnotu, hełmu, korony i labrów brak.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Rekognicjarz poborowy z 1570, pieczęć przyłożona przez Macieja Wnuk-Czapiewskiego z Czapiewic.

Rodzina Czapiewskich[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Czapiewski.

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Czapiewski (Czapienski, Czapiewsky, Czapiński). Rodzina używała też licznych przydomków: Gran (Gron, Grzanka), Jajeczek, Prusak (Pruszak), Wnuk, Złosz, Janta, Paszk, Ranoch (Renoch), Rumel, Samek (Zamek), Stosz (Wstosz), Ukleja, Wojan (Wojen), Żłop, Żuroch.

Ten konkretny herb pochodzi z pieczęci Wnuk-Czapiewskiego.

Granowie używali herbu Gran (Żernicki), albo Drzewica (również Żernicki), zaś według polskich autorów Jastrzębiec (Borkowski, Boniecki). Jantowie używali herbu Janta vel Białk (Żernicki). Pruszakowie i Żurochowie mieli używać herbu Leliwa, bądź jej odmiany (Czapiewski II). Żurochom przypisywano też herb Sas i Czapiewski III. Pruszakom przypisywano też herb Pielesz. Zachowały się odciski pieczęci z herbami nieznanego Czapiewskiego i Złoszcz-Czapiewskich. Ci ostatni mieli także, razem z Żłop-Czapiewskimi, posługiwać się Brochwiczem III, albo Ostoją. Ponadto, Czapiewscy z poznańskiego, nie wiadomo czy spokrewnieni z kaszubskimi, używali Pomiana.

Istniała inna kaszubska rodzina Wnuk, w gałęziach nosząca nazwiska Dąbrowski, Ciemiński i Lipiński, używająca herbu Wnuk[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104–108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Przemysław Pragert: Herbarz rodzin kaszubskich. T. 1. BiT, 2001, s. 157. ​ISBN 83-919852-6-1​, ​ISBN 978-83-919852-6-7​.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]