Gronkowce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gronkowce
Staphylococcus aureus Gram.jpg
Gronkowiec złocisty (Staphylococcus aureus) w barwieniu metodą Grama
Nazwa systematyczna
Staphylococcus

Gronkowce, stafilokoki (łac. Staphylococcus, od gr. σταφυλή, staphylē, czyli grona, i κόκκος, kókkos, czyli ziarenko) – rodzaj bakterii zaliczanych do grupy bakterii Gram-dodatnich. Morfologicznie są one ziarenkowcami występującymi w skupiskach przypominających grona, będących wynikiem podziałów w wielu płaszczyznach. Prawie wszystkie gatunki Staphylococcuswzględnymi beztlenowcami (to znaczy rosną w warunkach zarówno tlenowych, jak i beztlenowych).

Systematyka gronkowców[edytuj]

Koagulazododatnie[edytuj]

Bakteriami typowo koagulazododatnimi (wytwarzającymi koagulazę) są szczepy należące do Staphylococcus aureus (gronkowiec złocisty)[1].

  • S. aureus ssp. aureus
  • S. aureus ssp anaerobius
  • S. intermedius
  • S. hyicus
  • S. schleiferi

Staphylococcus aureus jest głównym gatunkiem chorobotwórczym człowieka i jest odpowiedzialny za wiele ciężkich zakażeń[2]. Zakażenia gronkowcem złocistym można podzielić na:

Staphylococcus aureus 01.jpg

Koagulazoujemne[edytuj]

Wśród gronkowców koagulazoujemnych wyróżnia się:

Niektóre gronkowce koagulazoujemne stanowią prawidłową florę człowieka, np. Staphylococcus epidermidis, który może czasami wywoływać zakażenia protez, oraz Staphylococcus saprophyticus, który powoduje zakażenia dróg moczowych u młodych kobiet.

Inne gatunki u człowieka nie odgrywają znaczącej roli, ale niektóre mają znaczenie w weterynarii.

Diagnostyka zakażeń gronkowcowych[edytuj]

Gronowce mogą być hodowane na prostych pożywkach, na przykład Chapmana lub Baird-Parkera, w zwykłych warunkach.

Oporność gronkowców na leki[edytuj]

Niektóre nowe fagotypy są odporne na:

Antybiotyki przeciwgronkowcowe[edytuj]

Przypisy

  1. Maria Lucyna Zaremba, Jerzy Borowski: Mikrobiologia lekarska dla studentów medycyny. Warszawa 1997, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 267
  2. E. Jawetz, L. Melnick, E.A. Adelberg: Przegląd mikrobiologii lekarskiej. Warszawa 1991, Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, s. 314
  3. Maria Lucyna Zaremba, Jerzy Borowski: Mikrobiologia lekarska dla studentów medycyny. Warszawa 1997, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 272
  4. a b Centrum Informacji o Leku. Indeks leków – Dalacin C

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.