Górnośląski Park Etnograficzny
Drewniany chlew na terenie skansenu | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Miejscowość | |
Adres |
ul. Parkowa 25 |
Data założenia |
maj 1975 |
Zakres zbiorów |
zabytki budownictwa ludowego |
Powierzchnia ekspozycji |
220 tysięcy m² |
Dyrektor |
p.o. Paulina Cius-Górska |
Położenie na mapie Chorzowa ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |
![]() | |
Strona internetowa |
Muzeum Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie – skansen założony w 1975 roku, znajdujący się na terenie Parku Śląskiego.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pierwszy pomysł powstania muzeum etnograficznego pojawił się w 1938 roku. Wybuch wojny uniemożliwił jednak jego realizację. W 1952 roku, podczas Walnego Zjazdu Polskiego Towarzystwa Ludoznawczego w Katowicach zaproponowano, by na terenie powstającego WPKiW stworzyć skansen. W 1963 roku Krakowskie Biuro Projektowe opracowało jego ostateczną koncepcję, a rok później projekt zatwierdzono i rozpoczęto jego realizację. Zakładał on m.in. uformowanie wzniesienia w celu wiarygodnego przedstawienia podregionu podgórskiego. Oficjalne otwarcie nastąpiło w maju 1975 roku[1].
We wrześniu 2022 roku dyrektorem chorzowskiego skansenu została Paulina Cius-Górska.
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]Park etnograficzny posiada 78 zabytkowych drewnianych obiektów architektury wiejskiej i małomiasteczkowej. Obszar skansenu wynosi ok. 35,6 ha. Zgromadzone zabytki budownictwa ludowego pochodzą z pięciu podregionów Górnego Śląska (beskidzkiego, podgórskiego, pszczyńsko-rybnickiego, przemysłowego i lublinieckiego) oraz regionu Zagłębia Dąbrowskiego.
Obiektem scalającym poszczególne części ekspozycji jest pochodzący z XVIII w. kościół pw. św. Józefa Robotnika z Nieboczów, podobnie jak spichlerze dworskie, plebański i chłopskie oraz niektóre budynki z Beskidu Śląskiego, większość pozostałych zabytków pochodzi z połowy XIX w.
Muzeum "Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie" znajduje się na szlaku architektury drewnianej woj. śląskiego.
Działalność naukowa
[edytuj | edytuj kod]Od 2013 wydaje czasopismo naukowe Rocznik Muzeum „Górnośląski Park Etnograficzny w Chorzowie”[2].
Galeria
[edytuj | edytuj kod]-
Szopa na siano z Kobióra
-
Wnętrze chałupy z Istebnej
-
Chałupa z Istebnej (1876 r.)
-
Konstrukcja chałupy z Istebnej
-
Kapliczka z Istebnej (1910 r.)
-
Garbarnia z Koniakowa (1900 r.)
-
Chlew z Istebnej I połowa XVIII w.
-
Chałupa z Istebnej (1794 r.)
-
Wnętrze chałupy z Istebnej
-
Wnętrze chałupy z Istebnej
-
Wnętrze chałupy z Istebnej
-
Wnętrze chałupy z Istebnej
-
Chałupa z Istebnej (1794 r.)
-
Wnętrze chałupy groniowej z Brennej (1809 r.)
-
Wnętrze chałupy groniowej z Brennej (1809 r.)
-
Chałupa tkacza z Brennej (1820 r.)
-
Wnętrze chałupy tkacza z Brennej (1820 r.)
-
Studnia z Łąki (1902 r.)
-
Zima w skansenie, styczeń 2009 r.
-
Chałupy w Górnośląskim Parku Etnograficznym w Chorzowie.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Krajobraz tworzą ludzie. Chorzów: Wydawnictwo WPKiW S.A., 2010, s. 110-112. ISBN 978-83-62506-00-2.
- ↑ Informacje ogólne. [dostęp 2017-02-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-07)].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Sztuka Górnego Śląska od średniowiecza do końca XX wieku, red. Ewa Chojecka, wydawca: Muzeum Śląskie, Katowice 2004, ISBN 83-87455-77-6, s. 450.
- Krajobraz tworzą ludzie, Wydawnictwo WPKiW S.A., Chorzów 2010, ISBN 978-83-62506-00-2
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Strona Muzeum (pol.)