Haapsalu
Wygląd
Na mapach:
58°57′N 23°32′E/58,950000 23,533333
Widok ogólny Haapsalu (2015) | |||||
| |||||
| Państwo | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Prowincja | |||||
| Burmistrz |
Olavi Seisonen | ||||
| Powierzchnia |
10,59 km² | ||||
| Populacja (I 2025) |
| ||||
| • liczba ludności |
13 196[1] | ||||
| • gęstość |
1246,1 os./km² | ||||
| Kod pocztowy |
90403 | ||||
Położenie na mapie Estonii | |||||
| Strona internetowa | |||||
Haapsalu (do 1917 używano niemieckiej i szwedzkiej nazwy Hapsal) – miasto w zachodniej Estonii, nad Zatoką Haapsalu (Morze Bałtyckie). Liczy obecnie (2025) 13,2 tys. mieszkańców[1]. Port morski. Znane uzdrowisko klimatyczne i balneologiczne. Jest stolicą prowincji Lääne. W mieście funkcjonuje port lotniczy Haapsalu.
Historia
[edytuj | edytuj kod]
Miasto po raz pierwszy wzmiankowane w 1279 roku, kiedy to stało się na nieomal na 300 lat siedzibą biskupstwa Saare-Lääne. Budynki z tego wczesnego okresu stoją do dziś. Od początku XIX wieku Haapsalu cieszy się sławą uzdrowiska. Miasto słynie z koronkowych Haapsalu sall (szali z Haapsalu)[2].
Zabytki
[edytuj | edytuj kod]- zamek w Haapsalu – założony w XIII wieku z gotyckim kościołem katedralnym powstałym w XIII wieku (restaurowanym w XIX/XX wieku),
- drewniany dworzec kolejowy z 1905 roku z zadaszonym peronem, uważanym za najdłuższy w Europie,
- dwór Ungru we wsi Kiltsi
- cerkiew św. Marii Magdaleny oraz cerkiew św. Aleksandra Newskiego z XIX w.[3]
Ludzie związani z Haapsalu
[edytuj | edytuj kod]Miasta partnerskie
[edytuj | edytuj kod]Galeria
[edytuj | edytuj kod]- Haapsalu, widok ogólny zamku
- Haapsalu, kościół zamkowy
- Haapsalu, zamek
- Haapsalu, ratusz
- Kościół św. Jana (Jaani kirik) z lotu ptaka
- Haapsalu, pawilon zdrojowy
- Haapsalu, stacja kolejowa
- Haapsalu, wieża ciśnień
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 RV0240: POPULATION BY SEX, AGE AND PLACE OF RESIDENCE, 1 JANUARY [online], PxWeb [dostęp 2025-12-20] (ang.).
- ↑ Haapsalu sallide ja rättide kudumine - Eesti Rahvakultuuri Keskus % [online], Eesti Rahvakultuuri Keskus, 16 marca 2020 [dostęp 2021-12-29] (est.).
- ↑ Metropolita Korneliusz, W. Siłowjew, W. Wołochonski, S. Glinkale, W. Iljaszewicz, I. Łapszyn, S. Miannik, J. Sieliwierstowa, F. Hirvoja, Prawosławnyje chramy Estonii-Eesti Oigeusu Kirikud-The Orthodox churches in Estonia, Tallinn-Moskwa 2007, s. 52.