Hala Szrenicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schronisko na Hali Szrenickiej (niem. Neue Schlesische Baude) początek XX wieku.

Hala Szrenicka (niem. Grenzwiese) – położona na wysokości od 1 150 do 1 300 m n.p.m. jest wysokogórską łąką torfową, rozciągająca się po obu stronach głównego grzbietu Karkonoszy (szlaki ze Szklarskiej Poręby).

Panorama z Hali Szrenickiej z widokiem na północ

Początkowo była to naturalna łąka górska, która została powiększona przez wypasy owiec. Pod koniec XVIII w. zbudowano tu chatę, która została przekształcona w schronisko na Hali Szrenickiej. W schronisku znajduje się stacja GOPR.

W latach 1891-1936 funkcjonowała tu opadowa stacja meteorologiczna położona na wysokości 1 190 m n.p.m. (50°48′N 15°30′E/50,800000 15,500000), obecnie nieczynna. Średnia roczna suma opadów wynosiła 1 289 mm. Najwięcej opadów notowano latem: czerwiec 129 mm, lipiec 137 mm i sierpień 133 mm. Na przełomie zimy i wiosny relatywnie było ich najmniej: luty i marzec po 79 mm oraz kwiecień 83 mm.[1]

Na hali istnieją dobre warunki narciarskie, występują liczne trasy zjazdowe i wyciągi zarządzane przez firmę SkiArena Szrenica. Jeden z wyciągów po polskiej stronie dochodzi prawie pod sam szczyt Szrenicy. Roztacza się stąd piękna panorama na Góry Izerskie.

Miłośnicy przyrody znajdą tutaj wiele interesujących gatunków roślin. Natomiast poszukiwacze skarbów, przy odrobinie szczęścia mogą wśród zwykłych kamieni znaleźć ametyst.

Szlaki turystyczne[edytuj]

Przez Halę Szrenicką przebiegają następujące szlaki[2]

Przypisy

  1. Jan Kwiatkowski: Klimat. W: Karkonosze polskie. Wrocław: Polska Akademia Nauk, 1985, s. 88-107. ISBN 83-04-01586-2.
  2. Hejnice (cz.). [dostęp 2012-01-05].