Haley Reinhart

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Haley Reinhart
Ilustracja
Haley Reinhart na trasie Idols LIVE! 2011 Tour
Imię i nazwisko Haley Elizabeth Reinhart
Data i miejsce urodzenia 9 września 1990
Stany Zjednoczone (Wheeling, Illinois)
Gatunki Soul, R&B, pop, rock, jazz
Zawód piosenkarka
Aktywność od 2011
Wydawnictwo Interscope Records, 19 Entertainment
Strona internetowa

Haley Reinhart (ur. 9 września 1990 w Wheeling w stanie Illinois) – amerykańska piosenkarka, kompozytorka, autorka tekstów. Zajęła trzecie miejsce w dziesiątym sezonie American Idol. Podpisała kontrakt z wytwórniami 19 Entertainment i Interscope Records[1]. Jej debiutancki album Listen Up! został wydany 22 maja 2012.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo[edytuj | edytuj kod]

Haley Reinhart urodziła się 9 września 1990 w Wheeling w stanie Illinois, jako dziecko Patti Miller-Reinhart i Harry'ego Reinhart[2]. Zaczęła śpiewać mając 8 lat. Później często występowała z zespołem jej rodziców, Midnight, wykonującym rockowe piosenki z lat 60 i 70. Uczęszczała do szkół Mark Twain Elementary School, O.W. Holmes Middle School i Wheeling High School[3]. Po ukończeniu liceum w 2009, Haley zaczęła studiować jazz w Harper College w latach 2009-2010. W 2009 wystąpiła wraz ze swoim licealnym zespołem jazzowym na Montreux Jazz Festival w Szwajcarii[4].

2009-11: American Idol[edytuj | edytuj kod]

Reinhart po raz pierwszy wzięła udział w przesłuchaniach do sezonu dziewiątego American Idol w Chicago, ale nie awansowała do rundy Hollywood. Wróciła jednak w sezonie dziesiątym w Milwaukee i przeszła dalej.

W rundzie solowej zachwyciła jurorów swoim występem God Bless The Child. W etapie Las Vegas wraz z finalistami Jacobem Luskiem i Naimą Adedapo wykonała piosenkę The Long and Winding Road zespołu The Beatles.

Jest jedyną finalistką sezonu 10, która posiada ponad milion wyświetleń na czterech wideo z jej występów na YouTube: Jej wersja Rolling in the Deep, piosenki autorstwa Adele (8,5 miliona), Bennie and the Jets Eltona Johna (2 miliony), I (Who Have Nothing) Benjamina E. Kinga (2 miliony) oraz The House of the Rising Sun zespołu The Animals (2,5 miliona). Wszystkie te filmy zostały zablokowane.

Była także jedyną finalistką, która otrzymała 5 owacji na stojąco: w kolejnych tygodniach The House of the Rising Sun (top 5), I (Who Have Nothing) (top 4) i What Is and What Should Never Be zespołu Led Zeppelin (top 3). Duet z finalistą Caseyem Abramsem Moanin' także otrzymał owację na stojąco i został okrzyknięty jednym z najlepszych występów sezonu[5]. Podczas finału Haley wystąpiła z jazzowym wokalistą Tonym Bennettem, wykonując Steppin' Out with My Baby. Tu także otrzymała owację na stojąco.

Wsparcie muzyków i celebrytów[edytuj | edytuj kod]

Otrzymała wsparcie ze strony gwiazd i muzyków. Między innymi byli to: Robert Plant, Jimmy Page, Lady Gaga, Kelly Clarkson[6], Adam Lambert[7], Tom Hanks[8], Blake Lewis[9], Melinda Doolittle, Kris Allen, Ellen DeGeneres[10] i inni, którzy obrali ją jako swoją faworytkę z sezonu 10. Robert Plant i Jimmy Page skontaktowali się z producentami Idola i zaoferowali, by Haley wykonała ich piosenkę w tygodniu Top 3[11].

Występy/wyniki[edytuj | edytuj kod]

Etap Temat Piosenka Oryginalny wykonawca Kolejność Wynik
Przesłuchania - Oh! Darling The Beatles - Awans
Hollywood Pierwszy występ solowy Breathless Corinne Bailey Rae - Awans
Hollywood Występ grupowy Carry On Wayward Son Kansas - Awans
Hollywood Drugi występ solowy God Bless The Child Billie Holiday - Awans
Las Vegas Występ grupowy z piosenką The Beatles The Long and Winding Road The Beatles - Awans
Finał Hollywood Finałowy występ solowy Baby It's You The Shirelles - Awans
Top 24 Własny wybór Fallin' Alicia Keys 9 Awans
Top 13 Twój idol Blue LeAnn Rimes 7 Najsłabsza trójka
Top 12 Rok urodzenia I'm Your Baby Tonight Whitney Houston 5 Najsłabsza trójka
Top 11 Motown You've Really Got a Hold on Me The Miracles 6 Bezpieczna
Top 11 Elton John Bennie and the Jets Elton John 11 Bezpieczna
Top 9 Rock & Roll Hall of Fame Piece Of My Heart Janis Joplin 2 Bezpieczna
Top 8 Muzyka z filmów Call Me Blondie 6 Najsłabsza trójka
Top 7 Muzyka z XXI wieku Rolling in the Deep Adele 3 Najsłabsza trójka
Top 6 Carole King Duet I Feel The Earth Move z Caseyem Abramsem Carole King 3 Bezpieczna
Solo Beautiful 8
Top 5 Teraz You and I Lady Gaga 5 Bezpieczna
Kiedyś The House of the Rising Sun The Animals 10
Top 4 Piosenka, która inspiruje Earth Song Michael Jackson 2 Bezpieczna
Leiber & Stoller I (Who Have Nothing) Ben E. King 5
Top 3 Własny wybór What Is and What Should Never Be Led Zeppelin 3 Wyeliminowana
Wybór Jimmy'ego Iovine'a Rhiannon Fleetwood Mac 6
Wybór jury You Oughta Know Alanis Morissette 9

Listen Up! i inne projekty[edytuj | edytuj kod]

Po eliminacji, Reinhart podpisała kontrakt z wytwórnią Interscope Records, co zostało potwierdzone 26 lipca 2011, wraz z czterema innymi finalistami sezonu 10[12]. Haley i reszta top 11 wyruszyła w trasę po Stanach Zjednoczonych American Idols LIVE! Tour, która zakończyła się 10 września 2011. W trakcie trasy, wraz z pozostałymi finalistami top 4 (McCreery, Alaina, Durbin) wydała ekskluzywną płytę z wybranymi występami z sezonu 10. Znalazły się tam popularne utwory w jej wykonaniu, takie jak The House of the Rising Sun czy Bennie and the Jets, jak i nie wydana wcześniej wersja studyjna You Oughta Know.

Reinhart i Casey Abrams, finalista sezonu 10, wydali świąteczną piosenkę Baby, It’s Cold Outside, której premiera miała miejsce 21 listopada 2011[13]. Oficjalny teledysk został wydany 15 listopada 2011[14]. Reinhart wystąpiła w Jazz Playhouse Irvina Mayfielda w Nowym Orleanie, gdzie zaśpiewała jazzową wersję God Bless the Child. Irvin złożył jej wtedy propocyzję, by wystąpiła z nim znów na Carnegie Hall w październiku. Wykonała akustyczną wersję Wild Horses, razem ze Slashem i Mylesem Kennedym 18 lutego 2012 na gali "The Power of Love", poświęconej bokserowi Muhammadiemu Ali.

Jej pierwszy singiel, Free, został wydany 20 marca 2012. Jest jedyną piosenką na albumie, której Haley nie napisała. 22 maja 2012 odbyła się premiera debiutanckiego albumu, Listen Up!.

Reinhart wystąpiła gościnnie w dwudziestym odcinku czwartego sezonu serialu 90210, wykonując singiel Free.

11 kwietnia 2012 oświadczono, że Haley będzie jednym z wykonawców na festiwalu Lollapalooza.

Jej album Listen Up! zadebiutował na siedemnastej pozycji Billboard 200, sprzedając się w nakładzie 20.000 kopii[15].

Reinhart wystąpiła gościnnie w piosence Hit the Road Jack na debiutanckim albumie Caseya Abramsa, finalisty sezonu 10.

Piosenka Haley, Undone została użyta w filmie Step Up 4 Revolution[16], natomiast jej pierwszy singiel, Free został wykorzystany w So You Think You Can Dance, jako piosenka eliminacyjna dla kobiet.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Dyskografia Haley Reinhart
ilustracja
Wydawnictwa
Albumy studyjne 3
Single 3
Teledyski 2

Albumy[edytuj | edytuj kod]

Tytuł Detale Pozycja w rankingach Sprzedane kopie
US
CAN
Listen Up! 17 52
  • USA: 44,000
Better
What's That Sound?

Single[edytuj | edytuj kod]

Rok Singiel Pozycja w rankingach Sprzedane kopie
Album
US
2012 "Free" 104 USA: 61,000 Listen Up!
2015 "Can't Help Falling in Love" Better
2016 "Better" Better

Przypisy[edytuj | edytuj kod]