Hayabusa 2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hayabusa 2
Hayabusa 2 and an asteroid - visualization.jpg
Zaangażowani Japonia JAXA
Rakieta nośna H-IIA F26
Miejsce startu Centrum Lotów Kosmicznych Tanegashima, Japonia
Cel misji (162173) Ryugu
Orbita (docelowa, początkowa)
Czas trwania
Początek misji 3 grudnia 2014 (04:22:04 UTC)
Powrót na Ziemię 2020
Wymiary
Wymiary kadłub: 1,0 m × 1,6 m × 1,25 m
rozpiętość paneli: 6 m
Masa całkowita 600 kg

Hayabusa 2 (jap. はやぶさ2 sokół wędrowny 2”?)sonda kosmiczna zbudowana przez Japońską Agencję Badań Kosmicznych (JAXA) w celu zbadania planetoidy (162173) Ryugu (1999 JU3) i pobrania próbek jej materii[1][2]. Sonda ta ma za zadanie kontynuować japońskie badania planetoid zapoczątkowane bardzo udaną misją Hayabusa, dzięki której dostarczono na Ziemię pierwsze próbki materii innej planetoidy[3].

Montaż sondy zakończył się w sierpniu 2014 roku. Sonda została wyposażona w silniejsze silniki jonowe niż pierwsza Hayabusa. Do komunikacji z Ziemią sonda będzie używała dwóch anten pracujących w pasmach X i Ka[3].

Niemiecki lądownik MASCOT

Na pokładzie sondy znajduje się impaktor, który będzie rozpędzony z użyciem materiałów pirotechnicznych, aby utworzyć mały krater na planetoidzie. Hayabusa 2 następnie będzie obserwowała powstały krater i pobierze próbki materii wyrzuconej spod powierzchni planetoidy[2]. Masa pobranych próbek w sumie ma wynieść około 10 g[3].

Jeśli wszystko pójdzie zgodnie z planem, sonda dotrze do celu w lipcu 2018 roku. Po drodze rozpędziła się jeszcze podczas manewru asysty grawitacyjnej, w grudniu 2015 roku przelatując tuż obok Ziemi. Poza asystą grawitacyjną sonda przyspieszy w wyniku działania silników jonowych, które będą działać przez 600 godzin[4]. Po dotarciu do Ryugu przez półtora roku będzie badała planetoidę, a w 2019 roku opuści ją, by rok później, w grudniu 2020 roku, dotrzeć z próbkami na Ziemię. Sonda zabierze ze sobą fragmenty planetoidy, ale też zostawi coś po sobie: wraz z nią na powierzchnię planetoidy Ryugu dotrą nazwiska, przesłania i rysunki Ziemian, które specjalnie w tym celu zebrała Japońska Agencja Kosmiczna[5].
Przez trzy miesiące po wystrzeleniu sonda poddawana była testom. 2 marca 2015 roku agencja JAXA poinformowała, że wszystkie testy zakończyły się pomyślnie. Od 3 marca 2015 roku sonda znajduje się w drodze do celu. W tym dniu sonda znajdowała się w odległości 36 mln km od Ziemi i 162,5 mln km od Słońca i poruszała się z prędkością 27,36 km/s[4].

W dniu 3 grudnia 2015 roku o godzinie 10:08 GMT sonda minęła Ziemię w odległości 3090 km. Wykonała zdjęcia naszej planety za pomocą kamery nawigacyjnej. W efekcie grudniowego manewru orbita sondy uległa zwrotowi o kąt 80°, a jej prędkość wzrosła o 1,6 km/s do około 31,9 km/s względem Słońca. Prędkość nadal wzrasta i obecnie (14 grudnia 2015) wynosi 32,31 km/s względem Słońca. Jak informuje JAXA 14 grudnia 2015 sonda znajdowała się 4,15 mln km od Ziemi i mniej więcej 144,85 mln km od Słońca[6].

Przypisy[edytuj]

  1. H. Campins, J.P. Emery, M. Kelley, Y. Fernández i inni. Spitzer observations of spacecraft target 162173 (1999 JU3). „Astronomy and Astrophysics”. 503 (2). s. L17-L20. DOI: 10.1051/0004-6361/200912374. 
  2. a b Asteroid Explorer "Hayabusa 2" (ang.). JAXA. [dostęp 2014-10-06].
  3. a b c Krzysztof Kanawka: Sonda Hayabusa 2 zmontowana. Kosmonauta.net, 2014-09-01. [dostęp 2014-10-06].
  4. a b Krzysztof Czart: Zakończono fazę testów sondy kosmicznej Hayabusa 2 (pol.). Urania-Postępy Astronomii, 2015-03-06. [dostęp 2015-04-27]. s. 9.
  5. Weronika Śliwa. Drugi Sokół czeka na lot. „Wiedza i Życie”. 11 (959), s. 78, 2014. Warszawa: Prószyński Media Sp. z o.o.. ISSN 0137-8929. 
  6. Czart Krzysztof: Udany manewr asysty grawitacyjnej sondy Hayabusa 2 (pol.). Urania -Postępy Astronomii, 2015-12-15. [dostęp 2015-12-17].