Hulman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Hulman zwyczajny)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hulman
Semnopithecus[1]
Desmarest, 1822[2]
Przedstawiciel rodzaju – hulman czubaty (S. priam)
Przedstawiciel rodzaju – hulman czubaty (S. priam)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Nadrząd łożyskowce
Rząd naczelne
Podrząd wyższe naczelne
Nadrodzina koczkodanowce
Rodzina koczkodanowate
Podrodzina gerezy
Rodzaj hulman
Gatunki

zobacz opis w tekście

Hulman[3] (Semnopithecus) – rodzaj ssaka z rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae).

Występowanie[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[4].

Systematyka[edytuj]

Nazewnictwo[edytuj]

Nazwa rodzajowa jest połączeniem słów z języka greckiego: σεμνος semnos – „święty” oraz πίθηκος píthēkos – „małpa”[5].

Gatunek typowy[edytuj]

Simia entellus Dufresne, 1797

Podział systematyczny[edytuj]

W 1979 Frederick Szalay i Eric Delson w publikacji „Evolutionary History of the Primates” zaliczyli Semnopithecus jako podrodzaj rodzaju Presbytis[6], lecz Colin Groves w 1989 wykazał, że taka klasyfikacja nie jest poprawna[7], a w 2001 dokonał podziału rodzaju na siedem gatunków[8][3][4]:

Takai i współpracownicy (2016) opisali wymarły, plioceński gatunek[9]:

Przypisy

  1. Semnopithecus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. A. G. Desmarest: Mammalogie, ou, Description des espèces de mammifères. Cz. 2. Paryż: Chez Mme. Veuve Agasse, imprimeur-libraire, 1822, s. 532, seria: Encyclopédie méthodique. (fr.)
  3. a b Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 51. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Semnopithecus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 10 stycznia 2015]
  5. T. S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 628, seria: North American Fauna. (ang.)
  6. Frederick S. Szalay, Eric Delson, Thomas M. Bown. Evolutionary History of the Primates. „Journal of Vertebrate Paleontology”. 1 (1), s. 117-119, 1981. The Society of Vertebrate Paleontology. ISSN 1937-2809 (ang.). 
  7. Colin Groves: A Theory Of Human And Primate Evolution. Oxford Science Publications, 1989. ISBN 0-19-857758-3.
  8. C. P Groves: Primate Taxonomy. Waszyngton: Smithsonian Institution Press, 2001. ISBN 1-56098-872-X.
  9. Masanaru Takai, Yuichiro Nishioka, Thaung-Htike, Maung Maung, Kyaw Khaing, Zin-Maung-Maung-Thein, Takehisa Tsubamoto i Naoko Egi. Late Pliocene Semnopithecus fossils from central Myanmar: rethinking of the evolutionary history of cercopithecid monkeys in Southeast Asia. „Historical Biology: An International Journal of Paleobiology”. 28 (1–2), s. 172–188, 2016. DOI: 10.1080/08912963.2015.1018018 (ang.).