Ienobu Tokugawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ienobu Tokugawa
(徳川家宣)
Imię japońskie
Kanji 徳川家宣
Transkrypcja Hepburna Tokugawa Ienobu
Czterdziesty siogun
Szósty siogun Tokugawa
ilustracja
wizerunek herbu
Mon rodu Tokugawa
Daimyō domeny Kōfu
Okres panowania od 1678
do 1704
Poprzednik Tsunashige Tokugawa
Następca Yoshiyasu Yanagisawa
Siogun
Okres panowania od 1709
do 1712
Poprzednik Tsunayoshi Tokugawa
Następca Ietsugu Tokugawa
Dane biograficzne
Data urodzenia 11 czerwca 1662
Data śmierci 12 listopada 1712

Ienobu Tokugawa (jap. 徳川家宣 Tokugawa Ienobu?, ur. 11 czerwca 1662, zm. 12 listopada 1712) - szósty siogun z dynastii Tokugawa. Rządził od 1709 do 1712. Był synem Tsunashige Tokugawy i wnukiem Iemitsu Tokugawy.

Wczesne życie (1662-1694)[edytuj]

Ienobu Tokugawa urodził się w 1662 r. jako najmłodszy syn Tsunashige Tokugawy (daimyō domeny Kōfu). Jego matką była konkubina o imieniu Chōshōin. W tym sam roku stryj Ienobu, Ietsuna, został siogunem.

W 1679 r., po śmierci swojego ojca, Tsunashige, młody Ienobu objął władzę nad domeną Kōfu.

W 1694 r. konfucjanista i wszechstronny naukowiec oraz sprawny administrator Hakuseki Arai (1657-1725), z rekomendacji filozofa Jun'ana Kinoshity (1621-1698), został osobistym nauczycielem i doradcą Ienobu. W 1709 r., kiedy Ienobu został siogunem, Arai przekazał mu 2 tys. tomów chińskiej klasyki, a także napisał 12-tomowe dzieło pt.: Hankanfu (znane w skrócie jako Kanbu), opisujące historię kraju w latach 1600-1680.

Siogun Ienobu (1709-1712)[edytuj]

W 1709 r. siogun Tsunayoshi zmarł bez męskiego potomka. Zgodnie z porządkiem genealogicznym, jego następcą został daimyō Kōfu, Ienobu Tokugawa. [1]. Poparła go ponadto żona poprzedniego sioguna.[2]

Ienobu próbował przeistoczyć siogunat z formy militarnej w bardziej cywilną strukturę sprawowania władzy. Rozpoczął reformy od zniesienia kontrowersyjnych praw i edyktów swojego poprzednika. W 1710 r. nieznacznie złagodził Buke-shohatto, zbiór edyktów regulujących prawa i obowiązki daimyō oraz wojskowej arystokracji. Usunięto cenzurę i przekazano administracji bakufu, że myśli i uczucia ludności powinny wzbogacać i podnosić na nowy poziom rządy sioguna. Wszystkie te reformy spowodowane były silnym wpływem Hakusekiego na władcę. Zaprzestano także okrutnych kar i prześladowania oraz gruntownie zmodernizowano system sądowniczy.

Siogun Ienobu był pierwszym z przywódców siogunatu Tokugawa, który chciał poprawić relacje z cesarzem i dworem w Kioto. W 1711 r. Motohiro Konoe, regent z rodu Fujiwara, przybył do Edo jako mediator pomiędzy siogunem Ienobu a cesarzem Nakamikado i jego stronnictwem dworskim (w Kioto). Po pertraktacjach ustalono, że młodsi synowie cesarza nie muszą wstępować w stan kapłański i mogą zakładać boczne linie rodowe. Także córkom cesarza umożliwiono wychodzenie za mąż (jedna z córek cesarza Nakamikado poślubiła jednego z synów Ienobu) oraz, że bakufu będzie przekazywał finansowe dotacje na rzecz dworu. Także wiele ceremonii dworskich ponownie weszło z powrotem w życie.

Siogun Ienobu zmarł w 1712 r. w wieku 51 lat.[1] Jego następcą został nieletni syn Ietsugu Tokugawa.

Ery bakufu Ienobu[edytuj]

Lata rządów siogunów dzielone są na ery zwane nengō.[1]

Przypisy

  1. a b c Titsingh, Isaac. (1834). Annales des empereurs du Japon, str.415
  2. Screech, T. (2006). Secret Memoirs of the Shoguns Isaac Titsingh and Japan, 1779-1822, str. 95-97.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Poprzednik
Tsunashige Tokugawa
Tokugawa family crest.svg Daimyō księstwa Kōfu
(Okres rządów rodu Tokugawa)

1678 - 1704
Tokugawa family crest.svg Następca
Yoshiyasu Yanagisawa
Poprzednik
Tsunayoshi Tokugawa
Siogun.jpg Siogun (Okres siogunatu Tokugawa)
1709 - 1712
Siogun.jpg Następca
Ietsugu Tokugawa