Igor Tuleya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Igor Tuleya
Data i miejsce urodzenia 24 sierpnia 1970
Łódź
Zawód, zajęcie sędzia
Narodowość Polska polska
Pracodawca Sąd Okręgowy w Warszawie

Igor Zygmunt Tuleya (ur. 24 sierpnia 1970 w Łodzi[1]) – polski prawnik, sędzia Sądu Okręgowego w Warszawie oraz były rzecznik tego sądu[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był sędzią w Sądzie Rejonowym w Nowym Dworze Mazowieckim. Na stanowisko sędziego Sądu Okręgowego w Warszawie powołał go 18 marca 2010 prezydent Lech Kaczyński[3]. Od 2012 był rzecznikiem prasowym tego sądu, stanowisko miał stracić wskutek uzasadnienia wyroku dotyczącego Mirosława Garlickiego[4].

4 stycznia 2013 roku skazał Mirosława Garlickiego na rok więzienia w zawieszeniu na dwa lata oraz grzywnę za przyjęcie 17,5 tysiąca złotych łapówek[5]. Tuleya, uzasadniając wyrok, potępił działania Centralnego Biura Antykorupcyjnego.

W toku kryzysu wokół Sądu Najwyższego w Polsce zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prejudycjalnym dotyczącym zgodności ustaw dokonujących zmian w wymiarze sprawiedliwości w Polsce z europejskimi standardami dotyczącymi niezawisłości sędziowskiej[6]. 24 września 2019 Rzecznik generalny TSUE ocenił, że pytania prejudycjalne sądów w sprawie systemu dyscyplinarnego dla sędziów w Polsce należy uznać za niedopuszczalne[7]. Wg rzecznika, "sądy żywią jedynie subiektywne obawy, które nie urzeczywistniły się w postaci wszczęcia postępowań dyscyplinarnych - wynika z opinii rzecznika generalnego TSUE".

Krytykował też inne zmiany w sądownictwie wprowadzane przez rząd Prawa i Sprawiedliwości. We wrześniu 2018 rzecznik dyscyplinarny do spraw sędziów zażądał od niego wyjaśnień w tym zakresie[8].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Magdalena Czernicka, Igor Tuleya, Kodeks postępowania karnego, Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck, 2005.
  • Magdalena Czernicka, Igor Tuleya, Kodeks wykroczeń. Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia, Warszawa : Wydawnictwo C.H. Beck, 2007.
  • Magdalena Czernicka, Igor Tuleya, Kodeks karny wykonawczy, Warszawa: Wydawnictwo C. H. Beck, 2007.
  • Igor Tuleya, Ustawa o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego: komentarz praktyczny, Poznań: Polskie Wydawnictwo Prawnicze Iuris, 2012.
  • Małgorzata Młodawska-Piaseczna, Igor Tuleya, Anna Wielgolewska, Akta karne dla aplikantów, Warszawa: Wydawnictwo Wolters Kluwer, 2018.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oświadczenie majątkowe. waw.sa.gov.pl. [dostęp 15 maja 2018].
  2. Kim jest sędzia Igor Tuleya, który (znowu) postawił się PiS?. polityka.pl. [dostęp 15 maja 2018].
  3. Michał Gostkiewicz: Sędzia Igor Tuleya: Jestem apolityczny. Prowadziłem sprawy Macierewicza. Raz wygrał, raz przegrał. gazeta.pl. [dostęp 2018-09-22].
  4. Anna Dryjańska: Kim jest sędzia Igor Tuleya? Dwa powody, dla których przesłuchuje go nowa KRS. tokfm.pl, 21 września 2018. [dostęp 2018-09-27].
  5. Doktor Mirosław G. skazany. Ziobro: ten wyrok to zła wiadomość. gazetawyborcza.pl, 5 maja 2018. [dostęp 9 stycznia 2013].
  6. Sędzia Tuleya zwrócił się z pytaniem do TSUE, proces został zawieszony. Kim są oskarżeni?. wp.pl, 6 września 2018. [dostęp 2018-09-16].
  7. Rzecznik generalny TSUE odpowiada ws. pytań prejudycjalnych polskich sądów, Onet Wiadomości, 24 września 2019 [dostęp 2019-09-24] (pol.).
  8. Sędzia Igor Tuleya spodziewa się zwolnienia. "Sędziowie nie dadzą sobie zamknąć ust". wp.pl, 13 września 2018. [dostęp 2018-09-16].