Imagine (singel Johna Lennona)
| Wykonawca | ||||
|---|---|---|---|---|
| Album | ||||
| Wydany | ||||
| Nagrywany | ||||
| Gatunek | ||||
| Długość |
3:01 | |||
| Wydawnictwo | ||||
| Producent | ||||
| Format |
7" | |||
| Kompozytor |
John Lennon | |||
| Twórca tekstu |
John Lennon | |||
| Chronologia | ||||
| ||||
Imagine – ballada rockowa[1] napisana i nagrana przez Johna Lennona, umieszczona na albumie o tym samym tytule. Singiel wydany został w 1971.
Piosenka została napisana w marcu 1971 podczas wojny w Wietnamie. Lennon opisał piosenkę jako kampanię reklamową pokoju[2]. Piosenka stała się hymnem protestacyjnym przeciwko wojnie i trwałym symbolem nadziei[2].
Utopijna piosenka napisana przez Lennona jest antyreligijna, antynacjonalistyczna, niekonwencjonalna i antykapitalistyczna[3.1][4]. Do napisania piosenki zainspirował Lennona dwuwiersz Yoko Ono z jej książki pt. „Grapefruit”: Imagine the clouds dripping, dig a hole in your garden to put them in (pol. Wyobraź sobie, jak kapią chmury, wykop w ogródku dziurę, aby je tam wsadzić)[3.2].
Piosenka stała się hymnem pacyfistów[3.1].
W 2004 utwór został sklasyfikowany na trzecim miejscu listy 500 utworów wszech czasów czasopisma „Rolling Stone”[5].
Cytat z piosenki – „Nad nami tylko niebo” – stał się mottem portu lotniczego Liverpool-John Lennon.[6]
Do tekstu piosenki nawiązuje powstały w 2007 pomnik Imagine Peace Tower na islandzkiej wyspie Viðey w pobliżu Reykjavíku, zaprojektowany przez Yoko Ono[7].
Przesłanie utworu
[edytuj | edytuj kod]John Lennon nie był klasycznym hippisem w sensie ścisłego przynależenia do ruchu hippisowskiego, ale jego działalność artystyczna, polityczna i społeczna w latach 60. i 70. XX wieku miała wiele wspólnego z ideałami tego ruchu. Można go uznać za ikonę kultury ruchu hippisowskiego. Lennon podzielał wiele wartości ruchu hippisowskiego, takich jak pokój, miłość, antymilitaryzm i sprzeciw wobec establishmentu, a jego piosenki i publiczne działania często odzwierciedlały te idee. Wraz z Yoko Ono angażował się w liczne protesty przeciwko wojnie w Wietnamie i inne działania pokojowe. Organizowali akcje, takie jak Bed-In for Peace, które były charakterystyczne dla kontrkultury lat 60. i 70[8]. „Imagine” jest utworem, który wpisuje się w wartości ruchu hippisowskiego. Piosenka wyraża pragnienie świata pełnego pokoju, jedności i braku podziałów, co było centralnym punktem ideologii hippisów. „Imagine” stał się hymnem dla wielu ludzi pragnących zmiany społecznej i politycznej, podobnie jak wiele innych utworów związanych z ruchem hippisowskim. Piosenka była i jest często grana na wydarzeniach promujących pokój i jedność[2].
Kilka wierszy z książki Yoko Ono Grapefruit z 1964 zainspirowało Lennona do napisania tekstu do „Imagine”[9] – w szczególności jeden (który wytwórnia Capitol Records zamieściła na tylnej okładce oryginalnej płyty LP Imagine) zatytułowany „Cloud Piece”, brzmiący: Wyobraź sobie, że chmury kapią, wykop dziurę w swoim ogrodzie, aby je tam umieścić[10]. Lennon później powiedział, że kompozycja powinna być przypisana jako piosenka Lennon/Ono. Wiele z niej – tekst i koncept – pochodziło od Yoko, ale artysta „w tamtych czasach był trochę bardziej egoistyczny, trochę bardziej macho, i w pewien sposób pominął jej wkład, ale pochodziło to prosto z książki »Grapefruit«[11.1]. Zapytany o znaczenie piosenki podczas wywiadu w grudniu 1980 z Davidem Sheffem dla magazynu „Playboy”, Lennon powiedział, że Dick Gregory podarował Ono i jemu chrześcijański modlitewnik, który zainspirował go do stworzenia konceptu „Imagine”.
Koncept pozytywnej modlitwy... Jeśli możesz sobie wyobrazić świat w pokoju, bez podziałów religijnych – nie bez religii, ale bez tego, że mój-Bóg-jest-większy-niż-twój-Bóg – wtedy to może być prawdziwe... World Church zadzwonił do mnie kiedyś i zapytał: Czy możemy użyć tekstu „Imagine” i po prostu zmienić go na „Wyobraź sobie jedną religię”? To pokazało [mi], że zupełnie tego nie zrozumieli. To zniweczyłoby cały cel piosenki, całą ideę.[12][13]
Pod wpływem zarówno „Cloud Piece”, jak i modlitewnika podarowanego mu przez Gregory’ego, Lennon napisał coś, co autor John Blaney opisał jako humanistyczny pean dla ludzi[11.1]. David Fricke z Rolling Stone skomentował: [Lennon] nawołuje do jedności i równości opartej na całkowitej eliminacji współczesnego porządku społecznego: granic geopolitycznych, zorganizowanej religii, [i] klas ekonomicznych[14].
Lennon stwierdził: „Imagine”, które mówi: Wyobraź sobie, że nie ma już religii, nie ma kraju, nie ma polityki, to w zasadzie Manifest komunistyczny, chociaż nie jestem szczególnie komunistą i nie należę do żadnego ruchu[11.2].
Wydany przez Apple Records w Stanach Zjednoczonych w październiku 1971 roku „Imagine” stał się najlepiej sprzedającym się singlem w solowej karierze Lennona[15]. Zadebiutował na trzecim miejscu listy Billboard Hot 100[16] i osiągnął numer jeden w Kanadzie na krajowej liście przebojów singli RPM, pozostając tam przez dwa tygodnie. Po wydaniu tekst piosenki zdenerwował niektóre grupy religijne, zwłaszcza wers: Imagine there's no heaven (Wyobraź sobie, że nie ma nieba)[17]. Zapytany o piosenkę podczas jednego z ostatnich wywiadów Lennon powiedział, że uważa ją za równie mocną kompozycję, jak każda inna, którą napisał z Beatlesami[18]. Opisał znaczenie piosenki i wyjaśnił jej komercyjny urok: antyreligijny, antynacjonalistyczny, antykonwencjonalny, antykapitalistyczny, ale ponieważ jest pokryty lukrem, jest akceptowany… Teraz rozumiem, co musisz zrobić. przesłanie polityczne z odrobiną miodu[19]. W liście otwartym do Paula McCartneya opublikowanym w Melody Maker Lennon powiedział, że „Imagine” to „Working Class Hero” z lukrem dla konserwatystów takich jak Ty[20]. 30 listopada 1971 roku płyta Imagine LP osiągnęła pierwsze miejsce na brytyjskiej liście przebojów[21]. Stała się najbardziej udanym komercyjnie i docenionym przez krytyków albumem w solowej karierze Lennona[22].
Uznanie i krytyka
[edytuj | edytuj kod]
Rolling Stone opisał „Imagine” jako największy muzyczny dar Lennona dla świata, chwaląc spokojną melodię; delikatną progresję akordów; oraz to zachęcające, czteronotowe [pianowe] wprowadzenie[23]. Robert Christgau nazwał to zarówno hymnem dla Movement, jak i piosenką miłosną dla jego żony, celebrującą jednocześnie Yokoizm i Markuzizm[24]. Record World stwierdził, że była to być może [najpiękniejsza] kompozycja Lennona do tej pory[25].
Zawarte w wielu rankingach piosenek, w 1999 BMI uznało „Imagine” za jedną ze 100 najczęściej wykonywanych piosenek XX wieku[26]. W tym samym roku utwór otrzymał Grammy Hall of Fame Award[27] oraz został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame jako jedna z 500 piosenek, które ukształtowały rock and roll[28]. Piosenka zajęła 23. miejsce na liście najlepiej sprzedających się singli wszech czasów w Wielkiej Brytanii w 2000[29]. W 2002 brytyjskie badanie przeprowadzone przez Guinness World Records British Hit Singles Book uznało „Imagine” za drugi najlepszy singiel wszech czasów, zaraz za „Bohemian Rhapsody” zespołu Queen[30]. Gold Radio umieściło piosenkę na trzecim miejscu na swojej liście „Gold's greatest 1000 hits”[31]. Rolling Stone umieścił „Imagine” na trzecim miejscu na swojej liście „500 największych piosenek wszech czasów”[5].
1 stycznia 2005 Canadian Broadcasting Corporation nazwała „Imagine” najlepszą piosenką ostatnich 100 lat, wybraną przez słuchaczy w programie 50 Tracks[32]. Piosenka zajęła 30. miejsce na liście 365 Songs of the Century Recording Industry Association of America, które mają największe znaczenie historyczne[32]. W przeprowadzonym w grudniu 2005 przez Virgin Radio badaniu ulubionych piosenek w Wielkiej Brytanii „Imagine” zajęło pierwsze miejsce w głosowaniu słuchaczy[33]. 12 września 2006 „Imagine” została okrzyknięta najlepszą piosenką wszech czasów w australijskim programie 20 to One w Nine Network[34]. 11 lipca 2009 słuchacze wybrali ją na 11. miejsce w rankingu Triple J Hottest 100 Of All Time.
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- Imagine – teledysk z 1986 roku w reżyserii Zbigniewa Rybczyńskiego, na podstawie singla Lennona
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Annette Smith: 10 Best Slow Rock Ballads. mademan.com, 2010-10-21. [dostęp 2014-08-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-16)]. (ang.).
- ↑ a b c Martin Chilton: ‘Imagine’: How John And Yoko’s Provocative Anthem Became A Hymn For Peace. 2023-10-11. [dostęp 2024-07-28].
- ↑ Yoko Ono: John Lennon we wspomnieniach. Paweł Wieczorek (tłum.). Wydawnictwo Zysk i S-ka, 2006. ISBN 978-83-7506-046-1.
- ↑ Lennon Lives Forever: John Lennon. rollingstone.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-12-22)]., Rolling Stone.
- ↑ a b Rolling Stones Magazine’s Top 500 Songs. rollingstone.com. [dostęp 2021-09-09]. (ang.).
- ↑ "Above Us Only Sky": Themes, Simulations, and Liverpool John Lennon Airport, [w:] Scott A. Lukas, The Themed Space: Locating Culture, Nation, and Self, Lanham: Lexington Books, 2007, s. 153–166, ISBN 978-0-7391-2142-9.
- ↑ Viðey. Visit Reykjavik. [dostęp 2019-03-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-06)]. (ang.).
- ↑ Olivia B. Waxman: Behind the Photo: How John Lennon and Yoko Ono Came Up With the Idea of Their Bed-In for Peace. Time, 2019-03-25. [dostęp 2024-07-28]. (ang.).
- ↑ John Lennon, Yōko Ono, David Sheff, G. Barry Golson, All we are saying: the last major interview with John Lennon and Yoko Ono, wyd. 1st St. Martin's Griffin ed, New York: St. Martin's Griffin, 2000, s. 212–13, ISBN 978-0-312-25464-3 [dostęp 2025-05-15].
- ↑ Bruce Spizer: The Beatles Solo on Apple Records.. Productions, LLC., 2005, s. 498. ISBN 978-0-9662649-5-1.
- ↑ John Blaney: Lennon and McCartney: Together Alone.. Jawbone Press., 2007. ISBN 978-1-906002-02-2.
- ↑ David Sheff, "All We Are Saying: The Last Major Interview with John Lennon and Yoko Ono", Pan Macmillian, 2020, ISBN 978-1-5290-4841-4 (ang.).
- ↑ Imagine (song) | John Lennon [online], The Beatles Bible, 3 sierpnia 2010 [dostęp 2024-07-28] (ang.).
- ↑ David Fricke: John Lennon: The Ultimate Guide to His Life, Music, and Legend. Rolling Stone, 2012, s. 59. ISBN 978-7-09-893419-6.
- ↑ David Roberts, British Hit Singles & Albums, Guinness World Records Limited, 2005, s. 292, ISBN 978-1-904994-00-8 (ang.).
- ↑ John Blaney, Lennon and McCartney: Together Alone, Jawbone Press, 2007, s. 57, ISBN 978-1-906002-02-2 (ang.).
- ↑ Bill Harry, The John Lennon Encyclopedia, Virgin, 2000, s. 382, ISBN 978-0-7535-0404-8 (ang.).
- ↑ Jann Wenner: 500 Greatest Songs of All Time. 2010, s. 13. OCLC 641731526.
- ↑ Joe Levy, Rolling Stone’s 500 Greatest Albums of All Time, Wenner Books, 2005, s. 87, ISBN 978-1-932958-61-4 (ang.).
- ↑ Peter Doggett, You Never Give Me Your Money: The Beatles After the Breakup, Harper, 2009, s. 179, ISBN 978-0-06-177446-1 (ang.).
- ↑ Keith Badman, The Beatles After the Breakup 1970–2000: A Day-by-Day Diary., Omnibus, 2001, s. 55, ISBN 978-0-7119-8307-6 (ang.).
- ↑ Albert Goldman, The Lives of John Lennon., William Morrow and Company, 1988, s. 397, ISBN 1-55652-399-8 (ang.).
- ↑ Nathan Brackett, The 500 greatest songs of all time, Specjalne wydanie kolekcjonerskie, Nowy Jork: Rolling Stone, 2010, s. 13 (ang.).
- ↑ Robert Christgau, Christgau's Record Guide: Rock Albums of the Seventies, Ticknor & Fields, 1981, ISBN 0-8-9919-025-1.
- ↑ Picks of the week, „Record World”, 16 października 1971, s. 1.
- ↑ BMI Announces Top 100 Songs of the Century [online], BMI.com, 13 grudnia 1999 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-24] (ang.).
- ↑ GRAMMY Hall Of Fame [online], grammy.org [zarchiwizowane z adresu 2013-10-11].
- ↑ Songs That Shaped Rock and Roll: "Imagine" | The Rock and Roll Hall of Fame and Museum [online], rackhall.com, 9 października 2012 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2016-05-23].
- ↑ Theo Morgan-Gan, UK Top 10 Best Selling Singles from ukcharts.20m.com [online], ukcharts.20m.com [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2012-07-25].
- ↑ Queen rock on in poll [online], BBC News, 8 maja 2002 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2008-01-29] (ang.).
- ↑ Gold's Top 1000: Day 4 [online], web.archive.org [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2014-10-06].
- ↑ a b Andrew Grant Jackson, Still the greatest: the essential songs of the Beatles' solo careers, Lanham, Md: Scarecrow Press, 2012, s. 30, ISBN 978-0-8108-8222-5, OCLC 779265254 [dostęp 2025-05-15].
- ↑ SideFlower's journal - Virgin Radio All Time Top 500 Songs [online], Last.fm, 31 grudnia 2005 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2023-02-07] (ang.).
- ↑ Hottest 100 Of All Time 2009 [online], ABC Online, styczeń 2009 [dostęp 2025-05-15] [zarchiwizowane z adresu 2019-10-06].