Stuart Sutcliffe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stuart Sutcliffe
Imię i nazwisko Stuart Fergusson Victor Sutcliffe
Data i miejsce urodzenia 23 czerwca 1940
Edynburg,?
Pochodzenie Szkocja, Edynburg
Data i miejsce śmierci 10 kwietnia 1962
Niemcy, Hamburg
Przyczyna śmierci udar mózgu
Instrumenty gitara basowa
Gatunki rock'n'roll
Zawód malarz, muzyk
Aktywność 1959-1962
Instrument
Höfner President Bass
Zespoły
The Quarrymen, The Beatles
Strona internetowa

Stuart Fergusson Victor Sutcliffe (ur. 23 czerwca 1940 w Edynburgu, zm. 10 kwietnia 1962 w Hamburgu[1]) – malarz brytyjski, znany przede wszystkim jako pierwszy basista The Beatles. Często określany jest mianem "Piątego Beatlesa"

Biografia[edytuj]

Sutcliffe dołączył do zespołu w grudniu 1959, gdy grupa nazywała się jeszcze The Quarrymen. Przypisuje się mu wymyślenie, wraz ze swoim najlepszym szkolnym przyjacielem, Johnem Lennonem, w kwietniu 1960 nazwy "Beetles", która później została przekształcona przez Lennona w The Beatles. Natchnieniem do wymyślenia takiej nazwy była grupa Buddy Holly'ego The Crickets posiadająca dwa znaczenia jednym w słowie (Krykiet jako nazwa sportu, oraz Cricket (ang. Pasikonik) jako nazwa owada). Jego ulubionym malarzem był Nicolas de Staël.

Nie dożył sukcesu swoich kolegów. Zmarł na udar mózgu krótko po odejściu z zespołu. Mieszkał wówczas w Hamburgu ze swoją narzeczoną, malarką i fotograficzką Astrid Kirchherr, pomysłodawczynią fryzur Beatlesów i autorką ich pierwszych profesjonalnych zdjęć. Stuart Sutcliffe grał na gitarze basowej Höfner President Bass[2].

Został uwieczniony na okładce płyty Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band. Poświęcony jest mu film Stuart Sutcliffe: The Lost Beatle. O latach występów zespołu The Beatles w Hamburgu oraz przyjaźni między Lennonem a Sutcliffem opowiada także film Backbeat.

Utwory wydane pośmiertnie[edytuj]

Album kompilacyjny The Beatles Anthology 1, wydany w 1995, zawierał wczesne nagrania zespołu z pierwszych lat ich działalności. Sutcliffe gra na gitarze basowej w trzech utworach nagranych w 1960 roku. Są to "Hallelujah, I Love Her So", "You'll Be Mine" i "Cayenne"[3]. Ponadto jego zdjęcie jest przedstawione w prawym górnym rogu płyt Anthology 1[4] i Anthology 3[5].

W 2011 r. Nieruchomość Sutcliffe'a wydała nagranie, nazywane Sutcliffe śpiewa "Love Me Tender", nagrane w 1961 roku i przekazane pod adres w 2009[6]. Autentyczność nagrania była mocno dyskutowana.== Przypisy ==