Ingvar Kamprad

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ingvar Kamprad
Feodor Ingvar Kamprad
Ilustracja
Ingvar Kamprad (2010)
Data i miejsce urodzenia 30 marca 1926
Pjätteryd, gmina Älmhult
Data i miejsce śmierci 27 stycznia 2018
Liatorp, gmina Älmhult
Zawód przedsiębiorca
Majątek 3,3 mld. USD (marzec 2013)
Małżeństwo Margaretha (zm. 12 grudnia 2011)
Dzieci synowie: Peter, Jonas i Matthias; córka: Annika Kihlbom

Feodor Ingvar Kamprad (ur. 30 marca 1926 w Pjätteryd, w gminie Älmhult, zm. 27 stycznia 2018[1] w Liatorp, w gminie Älmhult[2]) – szwedzki przemysłowiec, założyciel i wieloletni prezes Ikei.

W 2013 roku Forbes szacował jego majątek na 3,3 mld USD[3]. Do 2010 roku był najbogatszym Szwedem z majątkiem ok. 23 mld USD, ale swoje akcje przetransferował do fundacji i swoich synów[4].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wychował się na rodzinnej farmie Elmtaryd, w parafii Agunnaryd, w Smalandii. Jego rodzina dwa pokolenia wcześniej emigrowała z Niemiec i jest powiązana genealogicznie z Paulem von Hindenburgiem. Swój biznes rozpoczął już jako mały chłopiec, sprzedając zapałki, które sam rozwoził okolicznym mieszkańcom na rowerze; z czasem rozszerzył asortyment m.in. o nasiona, ołówki i długopisy oraz ozdoby choinkowe.

Mając 17 lat, w 1943 założył przedsiębiorstwo IKEA (nazwa powstała jako akronim od wyrazów: Ingvar, Kamprad, Elmtaryd, Agunnaryd)[5].

Od 1976 mieszkał w Lozannie w Szwajcarii, jednak cały czas podkreślał swój patriotyzm i oddanie Szwecji. W 2013 postanowił wrócić do Szwecji[6]. Kamprad miał też związki z Polską, gdzie jak sam mawiał zaczął się też jego alkoholizm. Jego związki z Polską zaczęły się po tym jak szwedzka branża meblarska na początku lat 60. rozpoczęła bojkot jego przedsiębiorstwa za obniżanie cen[7]. Wtedy to postanowił nawiązać współpracę z polskimi przedsiębiorstwami. Kamprad swoje pierwsze zamówienie w Polsce złożył w styczniu 1961 roku w Zakładach Mebli Giętych w Radomsku i dotyczyło między innymi 500 sztuk krzeseł ÖGLA wytwarzanych z giętego drewna bukowego. Krzesło to cztery lata później w teście magazynu „Allt i Hemmet” zostało uznane za wizytówkę jakości przedsiębiorstwa. Jeszcze w tym samym roku Ingvar Kamprad wraz z projektantami mebli IKEA odwiedził targi poznańskie. W kolejnym roku zamówił w Famegu 20 tys. sztuk tego typu krzeseł. Do roku 2010 wartość zamówień przedsiębiorstwa IKEA w Polsce wzrosła do około 6 mld zł[8].

W 1994 została ujawniona faszystowska przeszłość Kamprada, kiedy po śmierci szwedzkiego działacza faszystowskiego, Pera Engdhala, zostały upublicznione jego prywatne listy. Wynikało z nich iż Kamprad dołączył do profaszystowskiego ruchu Nysvenska Rörelsen w 1942 roku, w wieku 16 lat, gdzie zajmował się zbieraniem funduszy oraz rekrutacją do grupy nowych członków nie później aż do września 1945 roku. Kiedy Kamprad opuścił grupę nie wiadomo, jednakże przyjaźnił się z Engdhalem aż do wczesnych lat 50[9].

Poza pamiątkowym zegarem i krzesłem po matce praktycznie całe umeblowanie jego domu pochodzi z Ikei[10]. Kamprad znany był ze skromnego i oszczędnego trybu życia. W Szwajcarii mieszkał w skromnym domu, jadał na stołówce, jeździł wiekowym Volvo, latał samolotami rejsowymi[11]. Jako menadżer był oskarżany o unikanie opodatkowania, także prywatnie osiedlając się w Szwajcarii, tworząc rozbudowaną sieć spółek, holdingów i fundacji. Większość majątku sieci IKEA należy do zarejestrowanej w Holandii fundacji Stichting INGKA (od 1982) i holdingu INGKA – sklepy i fabryki oraz działającej w Liechtensteinie fundacji Interogo (1989) i holdingu Inter IKEA – franczyza i znaki towarowe[12]. Agencja Bloomberg szacowała jego majątek na ponad 40 mld USD w 2014 (9. w rankingu)[13]. W 2014 roku Ingvara wraz z trójką synów uznano za najbogatszych „Szwajcarów” z łącznym majątkiem wartym 42 mld CHF[14]. Oficjalnie przeszedł na emeryturę w 2013 w wieku 87 lat[15].

W 2014 r. przeprowadził się na stałe do Szwecji, skąd wyjechał w 1974 roku do Danii, a potem do Szwajcarii[16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ikeas grundare Ingvar Kamprad är död, „Expressen” [dostęp 2018-01-28] (szw.).
  2. Vännen: Kamprad kom aldrig över fruns död, „Expressen” [dostęp 2018-02-25] (szw.).
  3. Ingvar Kamprad & family (ang.). forbes.com. [dostęp 2013-03-21].
  4. #11 Ingvar Kamprad & family. Forbes, 3.10.10.
  5. Grzegorz Micuła: Szwecja. Bielsko-Biała: Pascal, 2012, s. 31, seria: Przewodnik ilustrowany. ISBN 978-83-7513-993-8.
  6. Ingvar Kamprad wrócił do Szwecji.
  7. Tomasz Walat. Przemeblowanie. „Polityka”, s. 110-111, 2009-09-26 (pol.). [dostęp 2010-01-17]. 
  8. DI: Co właściciel Ikea kupił w Polsce w 1961 r. (pol.). Puls Biznesu, 2011-01-20. [dostęp 2018-01-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-01-28)].
  9. Karl N. Alvar Nilsson: Svensk överklass och högerextremism under 1900-talet. Sztokholm: Federativs, 2000, s. 155-156. ISBN 91-86474-34-0.
  10. Założyciel IKEA targuje się z przekupkami, platine.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  11. Invar Kamprad – to największy skąpiec na świecie.
  12. Dzięki fundacji Ikea unikała płacenia podatków.
  13. Ingvar Kamprad bloomberg.com
  14. Kampradowie najbogatszymi Szwajcarami.
  15. Założyciel sieci Ikea odchodzi na emeryturę. Zastąpi go najmłodszy syn.
  16. Zmarł Ingvar Kamprad - założyciel sieci sklepów z meblami IKEA [dostęp 2018-01-31] (pol.).