IKEA

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ikea International Group
Ilustracja
Państwo  Holandia
Siedziba Delft
Data założenia 1943
Forma prawna przedsiębiorstwo prywatne
Zatrudnienie 147 tys. (2014)[1]
Dane finansowe
Przychody 29,293 mld euro (2014)[1]
Wynik operacyjny 3,793 mld euro (2014)[1]
Wynik netto 3,329 mld euro (2014)[1]
Aktywa 44,667 mld euro (2014)[1]
brak współrzędnych
Strona internetowa
Sklep IKEA w Bydgoszczy

IKEA (albo Ikea[2]) – przedsiębiorstwo zajmujące się głównie sprzedażą detaliczną oraz produkcją mebli, a także artykułów dekoracyjnych. Zostało założone przez Ingvara Kamprada w 1943. Jego firma powstała jako akronim od wyrazów: Ingvar Kamprad (imię i nazwisko założyciela) oraz Elmtaryd i Agunnaryd (farma i miejscowość (parafia), w której się wychował). Wielki słownik ortograficzny PWN (2006) dopuszcza pisownię IKEA oraz Ikea.

Wszystkie spółki tworzące grupę IKEA, należą do holenderskiego koncernu INGKA Holding, którego właścicielem jest fundacja Stichting INGKA[3].

Polska jest drugim po Chinach największym producentem mebli sprzedawanych w sklepach IKEA na świecie[4]. Pierwszy kontrakt na produkcję mebli IKEA zawarła z przedsiębiorstwem państwowym Fameg w 1961, w 2010 współpracowała z 60 polskimi producentami mebli.

W 1990 roku firma uruchomiła Start Shop na warszawskim Ursynowie, oferujący głównie produkowane przez firmę dodatki. W 1992 roku zamieniła go na pierwszy pełny sklep firmy przy Alejach Jerozolimskich w Warszawie, zaś w 1995 roku najstarszy obecnie działający sklep otworzono w Jankach[5].

Sklepy[edytuj | edytuj kod]

Na koniec 2014 IKEA posiadała 315 sklepów w 27 krajach[1].

Daty pierwszych otwarć sklepów Ikea w poszczególnych państwach[6]:

Zasięg Ikea na świecie (w 2014). Barwą niebieską oznaczono państwa w których Ikea posiada już swoje sklepy. Barwą żółtą są kraje planowanej ekspansji.

Planowane sklepy[edytuj | edytuj kod]

Marketing[edytuj | edytuj kod]

Katalogi IKEA[edytuj | edytuj kod]

IKEA publikuje roczny katalog, po raz pierwszy opublikowany w języku szwedzkim w 1951 roku. IKEA opublikowała 197 milionów katalogów w 2010 roku, w dwudziestu językach i sześćdziesięciu jeden edycjach. Jest uważane za główne narzędzie marketingowe giganta handlowego, zużywające 70% rocznego budżetu marketingowego firmy.

IKEA Family[edytuj | edytuj kod]

Wspólnie z niektórymi innymi detalistami IKEA wprowadziła kartę lojalnościową o nazwie "IKEA family". Karta jest bezpłatna i można ją wykorzystać do uzyskania rabatu na niektóre produkty znalezione w sklepie. Jest dostępna na całym świecie.

Produkty[edytuj | edytuj kod]

Klippan

W latach 70. XX w. wizyta u producenta wiader stanowiła inspirację dla twórców popularnego fotela SKOPA. Ten sam oryginalny pomysł doprowadził do powstania fotela POPROT, następcy - jeszcze bardziej solidnego, z praktycznym schowkiem ukrytym pod zdejmowanym siedziskiem. W 1979 roku styliści IKEA chcieli stworzyć stolik, który pasowałby do każdego wystroju i wnętrza. Producent drzwi opartych na technologii płyty komórkowej pomógł im stworzyć LACK. W 2014 roku projektanci szwedzkiej marki razem z rzemieślnikami z południowo-wschodniej Azji stworzyli serię NIPPRIG, która łączy skandynawskie wzornictwo i know-how w obszarze efektywnej dystrybucji z tradycyjnym kunsztem rzemieślniczym[10].

IKEA Rail[edytuj | edytuj kod]

IKEA Rail to spółka-córka Ikea, powstała w 2001, zajmująca się transportem kolejowym produktów i surowców dla sieci. Ma za zadanie obniżyć koszty transportu oraz chronić środowisko. Na początku IKEA Rail obsługiwała trasę SzwecjaZagłębie Ruhry[11].

Ikea Industry Group[edytuj | edytuj kod]

IKEA jest właścicielem tartaku oraz grupy przemysłowej IKEA Indursty (produkcja drewnianych mebli i komponentów)[12][13].

Krytyka[edytuj | edytuj kod]

Ingvar Kamprad, założyciel IKEA, jako nastolatek był związany z nazistowskim ugrupowaniem Nysvenska Rörelsen. W 1994 r. w liście do pracowników swojej sieci nazwał ten incydent „największą pomyłką swojego życia”[14].

Z końcem 1997 szwedzka telewizja wyemitowała film o wykorzystywaniu pracy dzieci w zakładach produkujących dla przedsiębiorstwa IKEA w Wietnamie i na Filipinach. IKEA nie zerwała jednak współpracy z tymi podmiotami argumentując, że w tych krajach prawo zezwala na takie praktyki[15]. W katalogu produktów z 2001 r. przedsiębiorstwo napisało: „Praca dzieci w dzisiejszych czasach jest nie do zaakceptowania, choć w kilku krajach, gdzie odbywa się nasza produkcja jest rozpowszechniona”[16]. Dietrich Garlichs, przewodniczący UNICEF Niemcy, stwierdził: „Tak, IKEA finansuje projekty UNICEF. Ale to nie oznacza automatycznie, że przy produkcji dla IKEA nie pracują dzieci”[16].

Johan Stenebo, były bliski współpracownik założyciela, napisał książkę Sanningen om IKEA (Prawda o IKEA), w której zarzucił Ingvarowi Kampradowi m.in. pranie brudnych pieniędzy i rasizm[17].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f IKEA Group FY14 Yearly Summary (ang.). IKEA. [dostęp 2015-04-18].
  2. Ikea - definicja, synonimy, przykłady użycia, sjp.pwn.pl [dostęp 2017-11-23] (pol.).
  3. O grupie IKEA. [dostęp 2012-06-03].
  4. Piotr Mazurkiewicz „Miliarder na emeryturze”, Rzeczpospolita 22-23 września 2012, strona A16.
  5. Polacy kochają Ikeę. Często z wzajemnością, 12 lutego 2018 [dostęp 2018-06-28] (pol.).
  6. Inter IKEA Systems B.V. – Facts & Figures.
  7. IKEA Thailand Bangna: About us (ang.). [dostęp 2011-09-26].
  8. IKEA Thailand Bangna: Location (ang.). [dostęp 2011-09-26].  Cytat: Our store will open on 3rd Nov 2011
  9. IKEA Opens 1st Bulgarian Store (ang.). [dostęp 2011-09-12].
  10. Dobre wzornictwo dla każdego - IKEA, IKEA /PL/PL [dostęp 2018-02-09] (pol.).
  11. Za: IKEA Rail w: Świat Kolei 7/2001.
  12. http://www.swedwood.com/.
  13. http://www.ikea.com/ms/pl_PL/about_ikea/the_ikea_way/history/1990.html.
  14. Scott Allen: Ingvar Kamprad – IKEA Founder and One of the World’s Richest Men (ang.). [dostęp 29 marca 2010].
  15. Wieder Kritik an Ikea wegen Kinderarbeit (niem.). Berliner Zeitung, 24 grudnia 1997 r. [dostęp 19 listopada 2009].
  16. a b Klaus Werner, Hans Weiss: Czarna lista firm. Intrygi światowych koncernów. Stargard Szczeciński: Hidari, 2009, s. 22. ISBN 978-83-61410-00-3.
  17. Ikea? „Rasizm, wyzysk i manipulacja”. dziennik.pl, 16 października 2009 r. [dostęp 19 listopada 2009].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]