Innocenty z Alaski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Innocenty
Iwan Wieniaminow-Popow
metropolita moskiewski
Innocenty
Kraj działania  Rosja
Data i miejsce urodzenia 1797
Anginskoje
Data i miejsce śmierci 31 marca 1879
Moskwa
metropolita moskiewski
Okres sprawowania 1868-1879
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 29 listopada 1840
Diakonat 1817
Prezbiterat 18 maja 1821
Sakra biskupia 15 grudnia 1840
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 15 grudnia 1840
Miejscowość Petersburg
Konsekrator Filaret (Drozdow)
Współkonsekratorzy Serafin (Głagolewski)

Innocenty, imię świeckie Iwan Jewsiejewicz Wieniaminow-Popow (ur. 1797 w Anginskim, zm. 31 marca 1879 w Moskwie) – rosyjski biskup prawosławny, misjonarz na Aleutach i Alasce, autor przekładów Pisma Świętego na języki lokalne, badacz etnografii i geografii Aleutów, nazywany apostołem Ameryki.

W 1977 kanonizowany jako św. Innocenty z Alaski, jego kult szczególnie żywy jest w Kościele Prawosławnym w Ameryce.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Duchowny[edytuj | edytuj kod]

Był synem sługi cerkiewnego z eparchii irkuckiej. Naukę w seminarium duchownym w Irkucku podjął w wieku dziewięciu lat, na koszt państwa (jego ojciec już wówczas nie żył). W szkole nadano mu nazwisko seminaryjne Wieniaminow, na cześć arcybiskupa Beniamina (Krasnopiewkowa). Święcenia diakońskie przyjął w 1817, będąc jeszcze słuchaczem seminarium. Dyplom końcowy z wyróżnieniem uzyskał w 1820. Przez rok pracował jako nauczyciel w szkole parafialnej, zaś 18 maja 1821 został – jako mężczyzna żonaty – wyświęcony na kapłana[1].

W 1824, na własną prośbę, razem z żoną i dziećmi udał się na Aleuty w celu prowadzenia działalności misyjnej wśród ludności rdzennej. Piętnaście lat żył na Unalasce, gdzie założył prawosławną parafię. Podróżował również na Kamczatkę i Alaskę. Otwierał nowe cerkwie i szkoły parafialne. Przypisuje mu się ochrzczenie tysięcy osób[1]. Nauczył się miejscowych języków i poznał lokalne zwyczaje, co umożliwiło mu dokonanie przekładu Biblii na języki miejscowe oraz napisanie opracowań z zakresu geografii, etnografii i językoznawstwa Aleutów. Od 1834 prowadził działalność misyjną w Nowoarchangielsku[1].

W 1838 udał się do Petersburga, aby starać się o rozwijanie misji prawosławnej na Aleutach, utworzenie samodzielnej eparchii kamczackiej oraz o zgodę na druk opracowanych przekładów Pisma Świętego na języki miejscowej ludnośći. W 1839 otrzymał godność protoprezbitera[1].

Biskup kamczacki[edytuj | edytuj kod]

29 listopada 1840, po śmierci małżonki, złożył wieczyste śluby mnisze przed metropolitą moskiewskim Filaretem. Dzień później otrzymał godność archimandryty, a 15 grudnia 1840 został wyświęcony na pierwszego biskupa kamczackiego, kurylskiego i błagowieszczeńskiego[1]. W 1850 otrzymał godność arcybiskupią[1].

Odegrał znaczącą rolę w przyłączeniu do Rosji Nadamurza, blisko współpracował z generał-gubernatorem Syberii Wschodniej Nikołajem Murawjowem. Brał udział w rozmowach rosyjsko-chińskich dotyczących przebiegu granicy w rejonie Amuru. Począwszy od 1858 rezydował w Błagowieszczeńsku, dokąd przeniesiono siedzibę eparchii kamczackiej. Zainicjował wzniesienie w mieście kompleksu rezydencji biskupiej oraz cerkwi św. Mikołaja i soboru katedralnego[1].

W 1868 objął katedrę moskiewską i pozostał na niej do śmierci. Pochowany w cerkwi św. Filareta Miłościwego w kompleksie zabudowań Ławry Troicko-Siergijewskiej[1].

Kult[edytuj | edytuj kod]

Relikwie św. Innocentego w soborze Zaśnięcia Matki Bożej w Ławrze Troicko-Siergijewskiej

Innocenty został kanonizowany przez Rosyjski Kościół Prawosławny w 1977[1]. Jego wspomnienie liturgiczne przypada dwa razy w roku – 6 października i 31 marca[2].

Kult świętego jest szczególnie żywy w Kościele Prawosławnym w Ameryce. Innocenty jest w jego publikacjach tytułowany Oświecicielem Ameryki i Równym Apostołom[2].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Poprzednik
Powstanie eparchii
Biskup kamczacki 1840 - 1868 Następca
Beniamin (Błagonrawow)
Poprzednik
Filaret (Drozdow)
Metropolita moskiewski 1868 - 1879 Następca
Makary (Bułgakow)