Isaac Barrow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Isaac Barrow

Isaac Barrow (ur. październik 1630 w Londynie, zm. 4 maja 1677 tamże[1]) – angielski matematyk i teolog. Profesor uniwersytetu w Cambridge (absolwent, wykładowca i rektor Trinity College na Uniwersytecie Cambridge) oraz duchowny anglikański.

Barrow podał związek między styczną do krzywej a polem pod tą krzywą. Prawdopodobnie był on pierwszym matematykiem, który odkrył podstawowe twierdzenie rachunku całkowego. Jego dokonania w tej dziedzinie rozwinął uczeń Barrowa Isaac Newton, tworząc rachunek różniczkowy i całkowy. W 1669 roku zrzekł się stanowiska Lucasian Professor of Mathematics na rzecz swojego ucznia Isaaca Newtona[2].

Przypisy

  1. Barrow Isaac - Encyklopedia PWN - źródło wiarygodnej i rzetelnej wiedzy, encyklopedia.pwn.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  2. Trevelyan 2001 ↓, s. 45.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Encyklopedia PWN, Tom 1, Warszawa 1991, s.174.
  • G.M. Trevelyan: Trinity College: An Historical Sketch. Wyd. VIII. Cambridge: 2001. (ang.)