Iwona Siwek-Front

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iwona Siwek-Front
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 5 kwietnia 1967
Kraków
Dziedzina sztuki plastyka
malarstwo
rysunek
film animowany
komiks
Ważne dzieła
  • Profesor V. Mózg Krakowa[1]
  • Przez botox nie pójdziesz do raju
Strona internetowa

Iwona Siwek-Front (ur. 5 kwietnia 1967 w Krakowie) – polska artystka, plastyk, malarz, rysownik i autor filmów animowanych oraz komiksów i murali. Członek Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych. Wykładowca w Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego na Wydziale Produkcji Filmowej i Telewizyjnej. Od początku lat 90. prowadzi tworzone w konwencji komiksów Dzienniki Telewizyjne[2]. Reprezentuje styl neo-dada i neo-ekspresjonizm.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Krakowie. Jest córką malarza Mariana Siwka i projektantki wnętrz Heleny Siwek z domu Zawadzkiej. Ukończyła I Liceum Ogólnokształcące im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie w 1988. Studiowała na Wydziale Grafiki krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych w latach 1989–1994, uczęszczając do pracowni drzeworytu prof. Franciszka Bunscha i filmu animowanego prof. Jerzego Kuci i Krzysztofa Kiwerskiego.

W 1991 roku była stypendystką na Emily Carr University of Art and Design w pracowni filmu animowanego i video (współpraca z Davidem Rimmerem) w Vancouver. W 2009 obroniła tytuł doktora sztuk w Katedrze Intermediów (obecnie Wydział Intermediów)  krakowskiej ASP na podstawie pracy Semiosfera mojego miasta. Notatki.

Wybrane wydarzenia[edytuj | edytuj kod]

Atelier Iwony Siwek-Front przy ul. Wiślnej w Krakowie

Współpraca artystyczna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1994-2005 wykonywała czołówki, grafiki i filmy animowane dla OTV Kraków, TVN, TVP; autorka animowanych filmów edukacyjnych oraz rysunków dla fundacji ekologicznych i zajmujących się ochroną zdrowia. Robiła ilustracje do produkcji filmowych i publikacji  Witolda Beresia i Artura „Barona” Więcka, do wydawnictw naukowych Jerzego Vetulaniego i prawniczych Jana Widackiego, a także projekty graficzne i teledyski animowane dla Roberta Gawlińskiego, lidera zespołu Wilki oraz Andrzeja Sikorowskiego. Stale współpracuje z czasopismem Lampa. Jej rysunki o Babie lukrowanej z duszą nieczystą są w wydawnictwie legendarnego krakowskiego baru Vis-a-Vis. Ilustrowała dla Playboya, Edukacji i Dialogu, Nowego Dziennika NY i portalu Polska Ma Sens oraz marki MaxMara. Wykonała plakaty dla Teatru Odwróconego.

Jej prace znajdują się w zbiorach m.in.: Muzeum Historycznego Miasta Krakowa, Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych (Kraków, Polska), Stadtmuseum (Bergkamen, Niemcy), XYLON (Winterhur, Szwajcaria), MoMA (Nowy Jork, USA) oraz w zbiorach prywatnych (m.in. posiada je Madonna i Arnold Schwarzenegger).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Elżbieta Binswanger-Stefańska: Mózg Krakowa – prof. Vetulani na portrecie Iwony Siwek-Front (pol.). sofijon.pl, 3 listopada 2013. [dostęp 27 października 2014].
  2. Elżbieta Binswanger-Stefańska: A telewizor w domu jest? – Dzienniki Telewizyjne Iwony Siwek-Front (pol.). sofijon.pl, 14 listopada 2013. [dostęp 9 lutego 2015].
  3. „Mieszanka Krakowska” .. – Z balkonu na Wiślnej, „Blox.pl” [dostęp 2017-03-11].
  4. Iwka czyli magia i sens obrazu, Polska Ma Sens – Myślę. Pozytywnie. [dostęp 2017-03-11] (pol.).
  5. Elżbieta Binswanger-Stefańska: Związek Sztuki ze Śmieciem – O sztuce Iwony Siwek-Front (pol.). sofijon.pl, 5 lutego 2013. [dostęp 27 października 2014].
  6. Elżbieta Binswanger-Stefańska: Wyzwolone / Die Befreiten / Liberate / The Liberated (pol.). sofijon.pl, 25 kwietnia 2014. [dostęp 27 października 2014].
  7. Elżbieta Binswanger-Stefańska: Sztuka w slumsach Nairobi – wywiad z Iwoną Siwek-Front i Piotrem Błachutem (pol.). sofijon.pl, 18 września 2014. [dostęp 27 października 2014].
  8. TVP Kraków.
  9. Reportaż z wernisażu.
  10. Wywiad w Radiu Nowinki.
  11. Nicole Makarewicz: Baba lukrowana swobodna już do zobaczenia. Gazeta Krakowska, 20 marca 2017. [dostęp 23 marca 2017].