Jan Nowicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy aktora. Zobacz też: Jan Nowicki (ujednoznacznienie).
Jan Nowicki
Ilustracja
Jan Nowicki w Nowej Rudzie, maj 2011
Data i miejsce urodzenia 5 listopada 1939
Kowal
Zawód aktor, pedagog
Współmałżonek Małgorzata Potocka
(od 16 maja 2009 do 7 lipca 2015, rozwód)
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Galeria: Jan Nowicki
Jan Nowicki w Nowej Rudzie
Jan Nowicki, 2007
Jan Nowicki czyta „Fortepian Szopena” (2017)

Jan Nowicki (ur. 5 listopada 1939 w Kowalu) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny, pedagog.

Zagrał w ponad 240 filmach, w tym m.in. w „Niepochowanym”, „Wielkim Szu”, „Magnacie”, „Spirali” i „Sanatorium pod Klepsydrą”. Przez ponad 30 lat jego teatralną kolebką był Stary Teatr w Krakowie, gdzie zagrał dziesiątki ról, a kreacje Stawrogina w „Biesach”, Rogożyna w „Nastazji Filipownej”, Artura w „Tangu” czy Księcia Konstantego w „Nocy Listopadowej” przeszły do historii teatru polskiego[1].

Jest autorem kilku książek (m.in. „Między niebem a ziemią”, „Mężczyzna i one”, „Białe Walce”, „Dwaj Panowie”), wierszy, tekstów piosenek i kolęd. Główny motyw w pisarstwie Jana Nowickiego to przemijanie, które nieuchronnie wiąże się ze starością i śmiercią[potrzebny przypis].

Życiorys[edytuj]

W latach 1958–1960 studiował na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi. W 1964 ukończył studia w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. 7 października 1964 zadebiutował w Zaproszeniu do zamku Jeana Anouilha na deskach Starego Teatru w Krakowie. Na ekranie debiutował w 1963. Związany z kręgiem twórców kabaretu Piwnica pod Baranami[potrzebny przypis].

Pozostał związany z PWST w Krakowie jako wykładowca, a w latach 1973–1974 prodziekan wydziału aktorskiego[2][1].

W 1998 podczas III Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach odcisnął dłoń na Promenadzie Gwiazd[potrzebny przypis].

Od 2006 członek Rady Programowej Fundacji Centrum Twórczości Narodowej[potrzebny przypis].

1 czerwca 2007 był narratorem w premierowym wykonaniu kantaty Zakochani w Krakowie. Przedstawienie miało miejsce na Rynku Głównym w Krakowie i skomponowane zostało z okazji obchodów 750-lecia lokacji miasta[potrzebny przypis].

W czerwcu 2011 roku wziął udział w kampanii reklamowej sieci T-Mobile, występując w pierwszych spotach tej sieci tuż po jej wejściu na polski rynek[3].

Życie prywatne[edytuj]

Synem Jana Nowickiego i Barbary Sobotty jest aktor Łukasz Nowicki. Z Ireną Paszyn ma córkę Sajanę[4]. Przez blisko 30 lat związany był z węgierską reżyserką Mártą Mészáros. Od 16 maja 2009 jego żoną była Małgorzata Potocka. Para rozwiodła się nieco ponad 6 lat później, 6 lipca 2015 roku[5]. W 2016 r. zawarł związek małżeński z Anną Kondratowicz.

Odznaczenia i nagrody[edytuj]

Reżyseria przedstawień teatralnych[edytuj]

Filmografia (wybór)[edytuj]

Występy gościnne[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b Monika Mokrzycka-Pokora, Twórca: Jan Nowicki, Warszawa: Instytut Adama Mickiewicza, listopad 2016 [dostęp 2017-06-30] (pol. • ang.).
  2. Dariusz Domański, Jan Nowicki, Kraków: Baran i Suszczyński, 1995, s. 46, OCLC 652268935 (pol.).
  3. a b Jan Nowicki twarzą T-Mobile. pb.pl, 5 czerwca 2011. [dostęp 2013-01-05].
  4. Tygodnik Życie na gorąco nr 41, 9 października 2014, s. 10–11.
  5. Jan Nowicki i Małgorzata Potocka na rozwód przyszli, trzymając się za ręce. [dostęp 2016-07-19].
  6. Medal Gloria Artis dla twórców i działaczy kultury. wiadomosci.wp.pl, 5 października 2005. [dostęp 2013-01-05].
  7. Jan Nowicki i Andrzej Grabowski w Akademii Sztuk Przepięknych. wosp.org.pl, 2 czerwca 2011. [dostęp 2013-01-05].

Bibliografia[edytuj]

  • Między niebem a ziemią. Gdańsk: Wydawnictwo Tower Press, 2000
  • Tadeusz Lubelski: Historia kina polskiego. Twórcy, filmy, konteksty. Chorzów: Videograf II, 2009. ​ISBN 978-83-7183-666-4​.

Linki zewnętrzne[edytuj]