Józef Feldman (prokurator)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy prokuratora. Zobacz też: Józef Feldman (historyk).
Józef Feldman
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 14 stycznia 1913
Warszawa
Data i miejsce śmierci 16 stycznia 1972
Warszawa
Przebieg służby
Lata służby 19431955
Siły zbrojne Orzeł LWP.jpg Ludowe Wojsko Polskie
Stanowiska zastępca Naczelnego Prokuratora Wojskowego
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”

Józef Feldman (ur. 14 stycznia 1913 w Warszawie, zm. 16 stycznia 1972 tamże) – polski prokurator, polityk i żołnierz żydowskiego pochodzenia, pułkownik Wojska Polskiego, zastępca Naczelnego Prokuratora Wojskowego do spraw szczególnej wagi (2 listopada 1950 – 29 lipca 1955), członek PZPR.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 12 lub 14 stycznia 1913[1]. Syn Lwa i Ity z domu Sakiel. W 1934 roku ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Na studiach był członkiem Związku Młodzieży Socjalistycznej „Pochodnia”.

W latach 1934-1935 praktykant-wolontariusz i aplikant w Sądzie Grodzkim w Warszawie, następnie w Sądzie Okręgowym w Warszawie (1935–1937). Aplikant adwokacki w kancelarii Józefa Blocka do września 1939 roku.

W latach 1940-1943 pracował jako ekonomista w Wołkowysku. Po agresji Niemiec na Związek Radziecki znalazł się w ZSRR. 18 grudnia 1943 roku wstąpił do 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR. 15 stycznia 1944 roku został pisarzem w sztabie 4 pułku piechoty. Od listopada 1944 roku do marca 1945 roku był dowódcą plutonu moździerzy w 36 pułku piechoty, a następnie dowódcą baterii moździerzy w 42 pułku piechoty.

W grudniu 1945 roku został pełniącym obowiązki oficera śledczego w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej nr VII w Lublinie. W listopadzie 1946 roku objął funkcję podprokuratora, w marcu 1947 – wiceprokuratora, a w czerwcu 1947 roku – prokuratora Wojskowej Prokuratury Rejonowej w Lublinie, gdzie pracował do listopada 1948 roku. 2 listopada 1948 roku został szefem Wydziału VI Departamentu Sprawiedliwości Ministerstwa Obrony Narodowej, a w maju 1950 roku objął funkcję kierownika pracy organizacyjnej tego departamentu. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (1946)[2].

2 listopada 1950 roku został mianowany zastępcą Naczelnego Prokuratora Wojskowego. Funkcję pełnił do 29 lipca 1955 roku. W 1953 roku otrzymał awans na stopień pułkownika.

Komisja Mazura w swoim sprawozdaniu z 1957 roku obciążyła Feldmana odpowiedzialnością za wiele czynów związanych z nadużyciem władzy.

Zmarł 16 stycznia 1972[3]. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie[4][5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Feldman. geni.com. [dostęp 2017-03-29].
  2. M.P. z 1947 r. nr 29, poz. 266
  3. Józef Feldman. nekrologi-baza.pl. [dostęp 2017-03-29].
  4. Lista pochowanych. Józef Feldman. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-03-29].
  5. Wyszukiwarka cmentarna – warszawskie cmentarze

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Szwagrzyk, Prawnicy czasu bezprawia: sędziowie i prokuratorzy wojskowi w Polsce 1944-1956, Kraków, Wrocław 2005, Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, Towarzystwo Naukowe Societas Vistulana, ​ISBN 83-88385-65-8