Józef Szermentowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Józef Szermentowski
W parku, 1873

Józef Szermentowski (ur. 16 lutego 1833 w Bodzentynie, zm. 6 września 1876 w Paryżu) – polski malarz pejzażysta.

Uczeń Franciszka Kostrzewskiego, którego poznał w Kielcach w domu swojego protektora, Tomasza Zielińskiego. Studiował w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie (1853-1857) pod kierunkiem Chrystiana Breslauera, Juliusza Kossaka; wśród jego nauczycieli (poza akademią) był Wojciech Gerson.

W 1860 wyjechał jako stypendysta do Paryża, gdzie pozostał już do końca życia. Po śmierci został pochowany na cmentarzu Les Champeaux w Montmorency.

Był przyjacielem Cypriana Kamila Norwida.

W okresie warszawskim malował widoki okolic nadwiślańskich i świętokrzyskich (Widok Sandomierza), w latach następnych doszły motywy górskie, parkowe, leśne (Las dębowy) oraz sceny z życia wsi i małych miast (Oracz, Pogrzeb chłopski, Widok rynku w Szydłowcu). Był wrażliwy na krzywdę ludzką (Sieroty, Biednemu wiatr w oczy wieje, Poddaństwo). Jako pierwszy polski pejzażysta studiował naturę z uwzględnieniem czynników światła i cienia (Odpoczynek oracza, Kościół wiejski czy akwarela W parku). Na twórczość Szermentowskiego wpływ mieli pejzażyści holenderscy z XVII w. i współcześni artyście Barbizończycy.

Za jego wnuka podawał się Eugeniusz Schummer, który przyjął jego nazwisko, choć zarówno Kurjer Warszawski z dnia 10 września 1873, jak i Gazeta Narodowa nr 228 z 1873 podają, że zmarł bezpotomnie.

Niektóre obrazy:

  • Widok rynku w Szydłowcu (1854)
  • Odpoczynek oracza (1861)
  • Pogrzeb chłopski (1862)
  • Bydło schodzące do wodopoju (także Bydło na pastwisku, 1876)
  • Studium wioski polskiej (1866-1868)
  • Droga do wsi (1872)
  • W parku (1876)
  • Dziedziniec zamku w Szydłowcu

Bibliografia[edytuj]

  • Praca zbiorowa: Polskie skarby narodowe. Poznań: Wydawnictwo IBIS, 2012, s. 30. ISBN 83-7738-248-6.

Linki zewnętrzne[edytuj]