Cmentarz Les Champeaux w Montmorency

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz Les Champeaux
w Montmorency
Ilustracja
Grób Cypriana Kamila Norwida
Państwo  Francja
Miejscowość Montmorency
departament Dolina Oise
Adres rue Galliéni
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Cmentarz Les Champeauxw Montmorency
Cmentarz Les Champeaux
w Montmorency
Ziemia48°59′38″N 2°19′25″E/48,993889 2,323611
Rzeźba epitafijna polskich emigrantów dłuta Władysława Oleszczyńskiego z 1848 w kolegiacie św. Marcina

Cmentarz Les Champeaux w Montmorency – stary cmentarz w Montmorency, największa polska nekropolia we Francji[1], często zwany polską nekropolią lub Panteonem polskiej emigracji.

Polacy pochowani na Cmentarzu[edytuj | edytuj kod]

Od XIX wieku na cmentarzu pochowano kilkuset Polaków, m.in.:

Na murze cmentarnym w 1970 roku umieszczono 30 tablic upamiętniających udział polskich żołnierzy w wielu walkach II wojny światowej oraz polskie ofiary hitleryzmu i komunizmu (w 1990 roku złożono tu również urnę z ziemią z Katynia), a później również i współczesne – upamiętniające ofiary stanu wojennego. Znajduje się tu również tablica z napisem po francusku: „Narodowi polskiemu, który ofiarował tak wiele swoich dzielnych dzieci Francji – wdzięczne miasto Montmorency i departament Val-d’Oise”[8].

 Z tym tematem związana jest kategoria: Pochowani na cmentarzu w Montmorency.

Kolegiata św. Marcina[edytuj | edytuj kod]

W miejscowym kościele, w kolegiacie św. Marcina znajduje się rzeźba epitafijna polskich emigrantów – Juliana Ursyna Niemcewicza i Karola Ottona Kniaziewicza dłuta Władysława Oleszczyńskiego z 1848 roku. W kolegiacie pochowani zostali również:

Pielgrzymki[edytuj | edytuj kod]

Od 1843 roku Montmorency jest celem pielgrzymek Polaków, które odbywają się corocznie w maju lub czerwcu. Uroczystość rozpoczyna się od żałobnej mszy świętej za wszystkich Polaków zmarłych na wygnaniu, z patriotycznym kazaniem po francusku i hymnem „Boże, coś Polskę”, po czym pochód ze sztandarami przechodzi przez miasto, od kościoła na cmentarz, aby złożyć kwiaty na grobach zasłużonych i wziąć udział w kweście na konserwację nagrobków.

Pielgrzymki te urządza Towarzystwo Historyczno-Literackie w Paryżu, mając ten obowiązek wpisany do statutu. Pielgrzymki odbywały się również w czasie niemieckiej okupacji Francji podczas II wojny światowej, wtedy msze miały charakter półjawny. W 1934 roku pielgrzymkę na cmentarz i do kolegiaty prowadził prymas Polski kardynał August Hlond, w 1982 roku – po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce – w odruchu polsko-francuskiej solidarności – arcybiskup, metropolita Paryża, kardynał Jean-Marie Lustiger, a w 1998 roku – prezes Stowarzyszenia „Wspólnota Polska” w Warszawie, prof. Andrzej Stelmachowski.

Renowacja polskich nagrobków[edytuj | edytuj kod]

W latach 2007 i 2008 nauczyciele i uczniowie Zespołu Państwowych Szkół Plastycznych im. Józefa Szermentowskiego w Kielcach dokonali renowacji 21 nagrobków wybitnych Polaków, pochowanych na cmentarzu w Montmorency. Prace prowadzone były na zlecenie Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa w porozumieniu z Towarzystwem Opieki nad Polskimi Zabytkami i Grobami Historycznymi we Francji[9].

Przeprowadzono renowację następujących nagrobków, mniej znanych Polaków:

  1. B 890 – grób zbiorowy Towarzystwa Historyczno-Literackiego
  2. B 894 – Caroline Giedroyć
  3. B 893 – Kunegunde Giedroyć
  4. B 870 – Romuald X. Giedroyć
  5. C 759 – rodzina Bohomolec / Sienkiewicz
  6. B 102 – Justin Ostrowski
  7. C 737 – rodzina Jurjewicz
  8. C 738 – Wojciech Sowiński
  9. C 739 – Antoni Oleszczyński
  10. B 803 – rodzina Góreckich
  11. C 749 – rodzina Stryjeńskich
  12. D 443 – rodzina Szermentowskich
  13. 730 – Stodułkiewicz
  14. 618 – Sienkiewicz
  15. 497 – Chamiec-Jaxa
  16. 668 – Podhajski
  17. 743 – Kosillowski
  18. 671 – Byszewski-Starza
  19. 637 – Lasocki
  20. 670 – Mazewski
  21. 433 – Myrton-Michalski.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

 Wykaz literatury uzupełniającej: Cmentarz Les Champeaux w Montmorency.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Marian Kałuski. Francja: Polacy w Paryżu. „pro POLONICUM – Polonijne pismo patriotyczne o polskich znakach pamięci na Obczyźnie”. 5, s. 44–45, luty 2007. ISSN 16617061. [dostęp 2012-01-07]. 
  2. Jan Chalecki. 20101-06-23. [dostęp 2012-01-07].
  3. Uroczystości ku czci Mariana i Kamila Czarneckich. 2011-06-24. [dostęp 2012-01-07].
  4. Wiesław Domaniewski. Józef Piłsudski Institute of America. [dostęp 2012-01-07].
  5. Andrzej Krzysztof Kunert: Księga losów polskich. Powstanie Warszawskie (fragment). [dostęp 2012-01-07].
  6. Ignacy Jan Paderewski. [dostęp 2012-01-07].
  7. Pogrzeb znanego emigracyjnego pisarza. 2010-11-26. [dostęp 2012-01-07].
  8. Polski cmentarz w Montmorency i polskie groby w Paryżu. 2007-10-29. [dostęp 2012-01-07].
  9. Renowacja nagrobków polskich na cmentarzu w Montmorency pod Paryżem i na cmentarzu bernardyńskim w Wilnie. [dostęp 2012-01-07].