Józef Tunguz-Zawiślak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Tunguz-Zawiślak
Ilustracja
pułkownik pułkownik
Data i miejsce urodzenia 18 października 1890
Łowicz
Data i miejsce śmierci 30 czerwca 1961
Chicago
Przebieg służby
Lata służby 19141940
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
AK DYSK.png Armia Krajowa
Jednostki 84 Pułk Strzelców Poleskich
Stanowiska dowódca pułku piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka,
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, czterokrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi

Józef Tunguz-Zawiślak (ur. 18 października 1890 w Łowiczu, zm. 30 czerwca 1961 w Chicago[1]) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego. W latach 1938-1939 Komendant Główny Związku Strzeleckiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1912 wstąpił do Polskich Drużyn Strzeleckich. W czasie I wojny światowej walczył w Legionach Polskich. Był oficerem 5 pułku piechoty Legionów. W lipcu 1916 roku został ranny w bitwie pod Kostiuchnówką i dostał się do rosyjskiej niewoli. Po powrocie z niewoli, od kwietnia 1917 roku przebywał jako inwalida w szpitalu Czerwonego Krzyża w Pradze. W czasie wojny z bolszewikami sprawował funkcję szefa sztabu i równocześnie pełnił obowiązki dowódcy ochotniczych oddziałów białoruskich (od maja 1920 roku do maja 1921 roku w Słonimiu, Baranowiczach i w Łodzi). Od maja do września 1921 r. kierował Podkomisją Mińsko-Nieświeską Mieszanej Komisji Granicznej na Wschodzie[2].

W latach 20. XX wieku pełnił służbę w 28 pułku piechoty w Łodzi na stanowiskach kwatermistrza, dowódcy batalionu i oficera przysposobienia wojskowego. 23 grudnia 1926 roku został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku[3]. 21 stycznia 1930 roku został przeniesiony do 84 pułku strzelców poleskich w Pińsku na stanowisko dowódcy pułku[4]. Od 7 lipca 1938[5] do 1939 był komendantem głównym Związku Strzeleckiego. Od 1943 r służył jako oficer w KG AK. 9 września 1944 roku, w czasie powstania warszawskiego, objął dowództwo Zgrupowania „Kuba–Sosna” po ciężko rannym mjr. Gustawie Billewiczu ps. „Sosna”. Trafił do niewoli niemieckiej. Przebywał m.in. w obozie w Bad Schwartau k. Lubeki. Obóz wyzwolili wojska amerykańskie. Płk. Tunguz-Zawiślak zgodnie z zasadą starszeństwa objął komendę w obozie od płk. Edwarda Pfeiffera „Radwana”. Po zakończeniu wojny pozostał na Zachodzie. Przez kilka lat mieszkał w Lubece, aby ostatecznie od 1956 osiedlić się w USA. Przez kilka lat pełnił funkcję Prezesa Związku Legionistów i Piłsudczyków w USA.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

  • porucznik – 2 VII 1915
  • kapitan – ?
  • major – zweryfikowany 3 V 1922 ze starszeństwem z dniem 1 VI 1919
  • podpułkownik – 3 V 1926 ze starszeństwem z dniem 1 VII 1925 i 7 lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty
  • pułkownik – 10 XII 1931 ze starszeństwem z dniem 1 I 1932 i 13 lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. data śmierci
  2. Jerzy Kochanowski: Od Dźwiny do Dniestru. Działalność Mieszanej Komisji Granicznej na Wschodzie 1921-1922. bazhum.muzhp.pl. [dostęp 2019-01-31].
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 54 z 23 grudnia 1926 roku, s. 450.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 21 stycznia 1930 roku, s. 8.
  5. Nowy komendant głównego Związku Strzeleckiego. „Gazeta Lwowska”, s. 3, Nr 157 z 15 lipca 1938. 

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2016-02-15].
  • Lista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 8.
  • Rocznik Oficerski 1924, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Oddział V Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, Warszawa 1924, s. 192, 345.
  • Rocznik Oficerski 1928, Ministerstwo Spraw Wojskowych, Warszawa 1928, s. 44, 166.
  • Rocznik Oficerski 1932, Biuro Personalne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1932, s. 19, 612.
  • Elżbieta Młynarska-Kondrat, Zespół akt Związku Strzeleckiego 1919-1939, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej nr 17, Warszawa 1994.