Język jingpo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jinghpaw
Obszar

Mjanma, Chiny, Indie

Liczba mówiących

940 tys. (2001)

Pismo/alfabet

łacińskie

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
język urzędowy Mjanma
Ethnologue 3 środek szerszej komunikacji
Kody języka
ISO 639-2 kac
ISO 639-3 kac
IETF kac
Glottolog kach1280
Ethnologue kac
GOST 7.75–97 кач 293
WALS jng
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język jingpo (inne nazwy: jinghpaw, chingp’o, kachin, marip) – język z podgrupy jinghpo-bodo-konyak (kaczińskiej) języków tybeto-birmańskich, używany przez ok. 940 tys. osób z grupy etnicznej Jingpo, głównie w stanie Kaczin w Mjanmie, poza tym w prowincji Junnan w ChRL oraz w stanie Asam w Indiach. Dialekt singpho, używany w Asamie, wykazuje podobieństwo leksykalne 50% do jingpo[1] (zawiera sporo leksyki tajskiej).

Jinghpaw alphabet[2]
A
ʔà
Ă
ʔ
E
ʔɛ̰
Ē
ʔɛ̀
È
ʔɛ́
I
ʔì
O
ʔɔ̀
U
ʔù
AI
ʔàɪɴ
AU
ʔáʊɴ
AW
ʔɔ́
OI
ʔʊ̀ɛ́
B
b
CHY
t͡ɕa̰
D
d
G
ɡ
GY
ɡj
H
h
J
d͡ʑa̰
K
k
KY
kj
HK
kʰ
HKY
kʰj
L
l
M
m
N
n
NG
ŋ
NY
ɲ
P
p
HP
pʰ
HPY
pʰj
R
j
S
sʰ
SH
ʃ
T
t
TS
s
HT
tʰ
W
w
Y
j
Z
z

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jingpho, [w:] Ethnologue: Languages of the World [online], Dallas: SIL International [dostęp 2011-04-29] (ang.).
  2. [1]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]