Język staroturecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Język staroturecki
Obszar Azja Środkowa
Klasyfikacja genetyczna ałtajskie
*tureckie
**wschodniotureckie
***staroturecki
Pismo/alfabet pismo orchońskie
Status oficjalny
język urzędowy Kaganaty Turkutów
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Język staroturecki (staroturkijski, tur. Göktürkçe) – nazwa używana w odniesieniu do najstarszego zaświadczonego w piśmie języka turkijskiego. Zaliczał się on do południowo-wschodniej gałęzi języków turkijskich, która dała początek ujgurskiemu oraz czagatajskiemu. Istnieje wiele zapisów w starotureckim, przy czym w większości z nich zastosowano zapis w piśmie orchońskim.

Porównanie z dzisiejszymi językami turkijskimi[edytuj]

Poniższa tabela zestawia liczebniki od 1 do 10 w kilku językach turkijskich. W celu uwypukleniu różnic, dla wszystkich z nich zastosowano alfabet łaciński.

Staroturecki Współczesny turecki Tuwiński Kazachski Kaszkajski Krymczacki
Bir Bir Bir Bir Bir Bir
Eki İki İyi Yeki İki Eki
Üç Üç Üş Üş Üç Üç
Tört Dört Dört Tört Dört Dort
Beş Beş Beş Bes Beş Beş
Altı Altı Aldı Altı Altı Altı
Yeti Yedi Çedi Jeti Yedi Yedi
Sekiz Sekiz Ses Segiz Sekiz Sekiz
Tokuz Dokuz Tos Toğız Dokuz Tokuz
On On On On On On