Jacek Kluszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jacek Kluszewski (ur. 1761 w Sielcu k. Skalbmierza, zm. 1841 w Krakowie) – starosta brzegowski, założyciel Starego Teatru w Krakowie.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Wojciecha i Anny Dębińskiej. W 1780 roku urządził scenę teatralną w Pałacu Spiskim przy Rynku Głównym w Krakowie (wykupionym przezeń w 1799).

Studiował w Krakowie, a od 1772 w Collegium Nobilium, podróżował do Włoch, Niemiec, Anglii i Francji. W Krakowie osiadł na stałe w 1783 roku i zajmował się m.in. produkcją powozów. Uchodził na jednego z najbogatszych Krakowian; urządzał wystawne przyjęcia. W Pałacu Spiskim utrzymywał operę włoską, a od 1789 roku zespół polski "Aktorowie Narodowi". W 1799 otrzymał zezwolenie od cesarza na wybudowanie teatru i sali redutowej. Budynek wzniesiono w 1801 na placu Szczepańskim. Teatr prowadził do 1830 roku, kiedy to władze zrezygnowały z przedłużania kontraktu. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim, jednak dokładne miejsce pochówku nie jest znane ponieważ nikt nie dbał o jego grób.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ilustrowana encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (tom 4)
  • Jan Adamczewski, Mała Encyklopedia Krakowa, Kraków 1996.