Tadeusz Bradecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Bradecki
Data i miejsce urodzenia 2 stycznia 1955
Zabrze
Zawód aktor, reżyser
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Tadeusz Bradecki (ur. 2 stycznia 1955 w Zabrzu) – polski aktor i reżyser teatralny.

Droga artystyczna[edytuj]

Aktor, reżyser, autor. Absolwent wydziałów: aktorskiego (1977) i reżyserii dramatu (1981) krakowskiej PWST. Podczas studiów reżyserskich odbył staż w Teatrze Laboratorium we Wrocławiu oraz staż aktorski u Petera Brooka.

Od początku swojej kariery artystycznej związany z Teatrem Starym w Krakowie; w latach 1977-1990 jako aktor i reżyser, później w latach 1990-1996 dyrektor naczelny i artystyczny. Za jego kadencji Stary Teatr został członkiem Unii Teatrów Europy. Od 2007 dyrektor artystyczny Teatru Śląskiego im. Wyspiańskiego w Katowicach. Wykładowca na London Academy of Music and Dramatic Art.

Grał m.in. u Jerzego Grzegorzewskiego (Widmo w Weselu Wyspiańskiego, 1977), Andrzeja Wajdy (Józio Chomiński w Z biegiem lat, z biegiem dni..., 1978), Giovanniego Pampiglione (Lelio w Łgarzu Goldoniego, 1981). Wystąpił w filmach m.in. Krzysztofa Zanussiego i Krzysztofa Kieślowskiego.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Bradecki jest laureatem nagrody im. Konrada Swinarskiego – przyznawanej przez redakcję miesięcznika „Teatr” – za sezon 1985/1986, za reżyserię spektakli „Woyzeck” Georga Büchnera w Starym Teatrze w Krakowie i „Pan Jowialski” Aleksandra Fredry w Teatrze im. Stefana Jaracza w Łodzi. Laureat Nagrody im. Schillera (1980), nagrody im. Wyspiańskiego za osiągnięcia w dramaturgii i reżyserii (1987), nagrody Ministra Kultury i Sztuki (1987), dwukrotny laureat Złotego Yorika za przedstawienia shakespeare'owskie – za Romeo i Julię w Teatrze Polskim we Wrocławiu (1994) i Miarkę za miarkę w Starym Teatrze w Krakowie (1998).

W 2001 otrzymał nagrodę im. Stanisława Ignacego Witkiewicza przyznaną przez Polski Ośrodek ITI za popularyzację polskiej kultury teatralnej za granicą.

Dramaty[edytuj]

  • W piaskownicy (1980)
  • Wzorzec dowodów metafizycznych (1985)
  • Saragossa (1998); na motywach biografii Jana Potockiego i jego powieści Rękopis znaleziony w Saragossie.

Reżyseria[edytuj]

  • Biedni ludzie wg Dostojewskiego (1983) (przedstawienie dyplomowe)
  • Wiosna narodów... Nowaczyńskiego (1987)
  • Operetka Gombrowicza (1988, 1995),
  • Fantazy Słowackiego (1991)
  • Rękopis znaleziony w Saragossie Potockiego (1992)
  • Jak wam się podoba Szekspira (1993)
  • Markiza de Sade Mishimy (2000)
  • Requiem Palestra (1990) (opera)
  • Maksymilian Kolbe Probsta (1990) (opera)
  • Widmo Moniuszki (1998) (opera)
  • Don Giovanni Mozarta (1997).

Wybrana filmografia[edytuj]

Bradecki w piosenkach[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

Strona Teatru Śląskiego

Linki zewnętrzne[edytuj]