Jacek Urban

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacek Urban
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1953
Nisko
dziekan Wydziału Historii i Dziedzictwa Kulturowego UPJPII
Okres sprawowania 2016-
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja Archidiecezja krakowska
Prezbiterat 1978

Jacek Urban (ur. 12 sierpnia 1953 w Nisku) – ksiądz katolicki, prałat (kapelan Jego Świątobliwości), doktor habilitowany nauk humanistycznych, specjalista w zakresie historii, specjalność: historia Kościoła, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Specjalista historii powszechnej XIX wieku oraz dziejów Kościoła Powszechnego, zwłaszcza w XIX i XX wieku. Znawca dziejów Krakowa i Katedry Wawelskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Rudniku nad Sanem (1972), Wyższe Seminarium Duchowne w Krakowie (1978). W 1996 obronił napisaną pod kierunkiem Bolesława Kumora pracę doktorską Krakowska Kapituła Katedralna w latach 1795-1945. W 2001 uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy pt. Katedra na Wawelu 1795-1918[1].

Od 2009 jest kanonikiem gremialnym kapituły katedralnej na Wawelu. Również w 2009 wydał kolejne dzieło dotyczące krakowskiej katedry Katedra na Wawelu 1918-2008.

Od września 2016 pełni funkcję dziekana Wydziału Historii i Dziedzictwa Kulturowego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b ks. dr hab. Jacek Urban. nauka-polska.pl. [dostęp 2018-11-19].