Jacques Boucher de Crèvecœur de Perthes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jacques Boucher de Crèvecœur de Perthes
Pięściak z Menchecourt-les-Abbeville, wystawiony na Powszechnej Wystawie 1867 roku.

Jacques Boucher de Crèvecœur de Perthes (ur. 10 września 1788, zm. 5 sierpnia 1868) – francuski archeolog, prekursor nowoczesnych badań nad epoką prehistoryczną.

Pracował jako dyrektor urzędu celnego Abbeville, przy okazji interesując się artefaktami wydobywanymi ówcześnie w osadach geologicznych nad Sommą[1]. Dokładna analiza stratygraficzna znajdowanych pięściaków paleolitycznych i neolitycznych narzędzi skłoniła go do wniosku, iż zabytki te musiały powstać na długo przed uważanym wówczas za cezurę chronologiczną biblijnym potopem[2]. Klasyfikację odkryć „przeddyluwialnych” przedstawił w pracy Antiquités Celtiques et Antédiluviennes (tom I wyd. 1847, tom II wyd. 1857). Odbył liczne podróże po krajach północnej i wschodniej Europy; gościł także na ziemiach polskich, nawiązując przyjaźń z Joachimem Lelewelem[1]. Mimo pewnych błędów wynikających z klimatu epoki (był zwolennikiem katastrofizmu), był pierwszym badaczem w pełni świadomym iż historia świata jest o wiele dłuższa niż wynikałoby to z dosłownej interpretacji pierwszych wersetów Księgi Rodzaju, a jego pogląd o bezpośrednim pochodzeniu ludzi współczesnych od ludności „przedpotopowej” antycypował częściowo teorię ewolucji[1]. W 1864 roku został odznaczony Legią Honorową[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 Wielka Historia Świata. T. 1. Świat przed „rewolucją” neolityczną. Kraków: Oficyna Wydawnicza Fogra, 2004, s. 19-20. ISBN 83-85719-81-4.
  2. 2,0 2,1 Tim Murray: Milestones in Archaeology. Santa Barbara: ABC-CLIO, 2007, s. 191-193. ISBN 978-1-57607-186-1.