Justyna Sobolewska
| |
| Data urodzenia | |
|---|---|
| Zawód, zajęcie | |
Justyna Sobolewska (ur. 1972) – polska krytyczka literacka, dziennikarka, pisarka.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Ukończyła IX Liceum Ogólnokształcące im. Klementyny Hoffmanowej w Warszawie[1]. Absolwentka polonistyki na Uniwersytecie Warszawskim[2]. Od 2001 redagowała dział książkowy w „Przekroju”[2], potem pracowała jako redaktor w dziale kultury „Dziennika”[2]. Obecnie jest dziennikarką w tygodniku „Polityka”[2]. Publikowała szkice o literaturze i wywiady w „Odrze”, „Kresach”, „Res Publice Nowej”, „Kursywie” i „Arte”. Pisała recenzje książkowe i felietony w „Gazecie Wyborczej”, „Nowych Książkach”, „Tygodniku Powszechnym” i „Przeglądzie Politycznym”.
Jest współautorką książki Jestem mamą (2004)[3] i autorką zbioru esejów Książka o czytaniu (2012)[4]. Rozszerzona wersja Książki o czytaniu ukazała się w 2016 w Wydawnictwie Iskry. W 2012 ukazała się jej „Książka o czytaniu, czyli resztę dopisz sam” w Wydawnictwie Polityki[5]. Laureatka PIK-owego Lauru (2015) przyznawanego przez Polską Izbę Książki za popularyzację czytelnictwa w kategorii mediów drukowanych[6].
Autorka wyboru opowiadań Kornela Filipowicza „Moja kochana, dumna prowincja” (2017)[7]. Zasiada w jury Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej „Silesius” oraz w kapitule Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza. Pod koniec października 2020 roku nakładem Wydawnictwa Iskry ukazała się jej książka „Miron, Ilia, Kornel. Opowieść biograficzna o Kornelu Filipowiczu”, której towarzyszył wybór tekstów autora zatytułowany „Pamiętnik antybohatera i inne utwory”. W maju 2021 roku wspólnie z Anną Dziewit-Meller opublikowała książkę „Stówka”. Przeczytaj to jeszcze raz”. Jej najnowsza publikacja, „Jadwiga. Opowieść o Stańczakowej”, wydana została przez wydawnictwo Znak w sierpniu 2024 roku. Autorka mieszka na stałe w Warszawie[5].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Córka krytyka filmowego Tadeusza Sobolewskiego i historyczki literatury Anny Sobolewskiej[8]. Wnuczka pisarki Jadwigi Stańczakowej[9]. Jej mężem jest historyk antyku Marek Węcowski[10].
Nagrody i nominacje
[edytuj | edytuj kod]Za biografię Jadwiga. Opowieść o Stańczakowej (wyd. Znak) została finalistką Górnośląskiej Nagrody Literackiej „Juliusz”[11] a w 2025 została nominowana do Nagrody im. Cypriana Kamila Norwida[12].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Tomasz Sypniewski, Spotkanie z p. Justyną Sobolewską, absolwentką IX LO [online], IX Liceum Ogólnokształcące im. Klementyny Hoffmanowej, 17 lipca 2024 [dostęp 2025-04-11].
- ↑ a b c d Justyna Sobolewska. polityka.pl. [dostęp 2012-12-29]. (pol.).
- ↑ Jestem mamą. znak.com.pl. [dostęp 2012-12-29]. (pol.).
- ↑ Grzegorz Jankowicz: Książka o książkach Justyny Sobolewskiej. polityka.pl, 2012-10-16. [dostęp 2012-12-29]. (pol.).
- ↑ a b Justyna Sobolewska [online] [dostęp 2025-06-10].
- ↑ Laureaci konkursu PIK-owy Laur 2005-2019 [online].
- ↑ Moja kochana dumna prowincja [online] [dostęp 2018-09-29] (pol.).
- ↑ Justyna Sobolewska [online], ksiazki.wp.pl, 23 października 2012 [dostęp 2025-06-10].
- ↑ Czy Jadwiga Stańczakowa nagrywałaby głosówki na messengerze. Rozmawiamy z wnuczką poetki, Justyną Sobolewską [online], mintmagazine.pl [dostęp 2025-06-10].
- ↑ Literatura na Podrzecznej – Justyna Sobolewska vol. 12 29.04 /wtorek/ [online] [dostęp 2025-06-10].
- ↑ Pięć biografii w finale Górnośląskiej Nagrody Literackiej „Juliusz” [online], dzieje.pl [dostęp 2025-07-07].
- ↑ Ogłoszono nominacje do Nagród im. Cypriana Kamila Norwida [online], dzieje.pl [dostęp 2025-07-17].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Nota biograficzna, www.silesius.wroclaw.pl