Jan X (patriarcha Antiochii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan X
Juhanna Jazidżi
Wielce Błogosławiony Patriarcha Wielkiej Antiochii, Syrii, Cylicji, Mezopotamii i całego Wschodu
Ilustracja
Kraj działania

Syria

Data i miejsce urodzenia

1 stycznia 1955
Latakia

Patriarcha Antiochii
Okres sprawowania

od 2012

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Patriarchat Antiochii

Śluby zakonne

1993

Diakonat

1979

Prezbiterat

1983

Chirotonia biskupia

1995

Wybór patriarchy

17 grudnia 2012

Odznaczenia
Order Księcia Jarosława Mądrego I klasy
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

1995

Konsekrator

Ignacy IV

Jan X, imię świeckie Juhanna Jazidżi (ur. 1 stycznia 1955 w Latakii) – syryjski duchowny prawosławny, 158. prawosławny patriarcha Antiochii, obrany na urząd w 2012.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z pobożnej rodziny prawosławnej z Latakii. Jego brat, w monasterze Paweł, również jest prawosławnym biskupem[1]. Jest absolwentem uniwersytetu Tiszrin w Latakii na kierunku inżynieria lądowa[2]. W 1978 uzyskał licencjat w dziedzinie teologii prawosławnej w Instytucie św. Jana Damasceńskiego na Uniwersytecie w Balamand. W 1979 został wyświęcony na diakona przez metropolitę Latakii Jana. Ten sam hierarcha udzielił mu święceń kapłańskich w 1983. Pięć lat później obronił pracę doktorską na uniwersytecie w Salonikach. Specjalizuje się w liturgice, swoją dysertację doktorską poświęcił sakramentowi chrztu. W 1981 ukończył także studia w zakresie muzyki liturgicznej[3]. Był wykładowcą liturgiki od 1981, zaś od 1988 do 1991 pełnił obowiązki dziekana instytutu. W 2001 został przełożonym monasteru Matki Bożej w Balamand z godnością igumena[3].

W 1993 założył nową wspólnotę mniszą św. Jerzego w Humeira i do 2005 był jej przełożonym. W klasztorze utworzył szkołę kształcącą kandydatów do kapłaństwa. W 1995 został wyświęcony na biskupa Pyrgau[3]. Trzy lata później został ordynariuszem eparchii Europy Zachodniej i Środkowej[4]. Jest autorem szeregu publikacji z dziedziny liturgiki, muzyki cerkiewnej i sakramentologii[3].

17 grudnia 2012, po śmierci patriarchy Ignacego IV, został wybrany na jego następcę[5]. Uroczysta intronizacja odbyła się 10 lutego 2013[6].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W czasie pobytu w Polsce, otrzymał 16 sierpnia 2016 doktorat honoris causa Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie[7].

Order Księcia Jarosława Mądrego I klasy – Ukraina[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]