Bartłomiej I (patriarcha Konstantynopola)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bartłomiej I
Πατριάρχης Βαρθολομαίος
Dimitrios Archondonis
Δημήτριος Αρχοντώνης
Jego Świątobliwość Arcybiskup Konstantynopola – Nowego Rzymu
i Patriarcha Ekumeniczny
Ilustracja
Herb Bartłomiej I
Kraj działania  Turcja
Data i miejsce urodzenia 29 lutego 1940
Imroz
Ekumeniczny patriarcha Konstantynopola
Okres sprawowania od 2 listopada 1991
Wyznanie prawosławne
Kościół Patriarchat Konstantynopolitański
Diakonat 1961
Prezbiterat 1969
Chirotonia biskupia 25 grudnia 1973
Wybór patriarchy 2 listopada 1991
Faksymile
Odznaczenia
Krzyż Wielki I Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi Order Krzyża Ziemi Maryjnej I Klasy (Estonia) Wielka Kollana Orderu Orła Gruzji i Sukni Pana Naszego Jezusa Chrystusa (Dom Królewski Gruzji) Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Rumunii (republ.) Order św. Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Order Podwójnego Białego Krzyża I Klasy (Słowacja) Order Wolności (Ukraina) Order Księcia Jarosława Mądrego I klasy
Strona internetowa
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 25 grudnia 1973
Miejscowość Stambuł
Miejsce Katedra św. Jerzego
Konsekrator Dymitr

Bartłomiej I, właśc. Δημήτριος Αρχοντώνης, Dimitrios Archondonis (ur. 29 lutego 1940 na Imroz) – grecki duchowny prawosławny, patriarcha Konstantynopola. Pełna tytulatura: „Jego Świątobliwość Bartłomiej I, Arcybiskup Konstantynopola – Nowego Rzymu i Patriarcha Ekumeniczny”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Papież Franciszek i Bartłomiej I

W 1961 Dimitrios Archondonis ukończył seminarium duchowne na Chalki. 13 sierpnia 1961 ówczesny metropolita chalcedoński Meliton wyświęcił go na hierodiakona z imieniem Bartłomiej.

W latach 1961–1963 hierodiakon odbył służbę w wojsku tureckim. W latach 1963–1969 studiował na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium, w Bossejskim Instytucie Ekumenicznym (w Szwajcarii) oraz Papieskim Instytucie Orientalnym w Rzymie, gdzie obronił doktorat pt. Kondyfikacja świętych kanonów oraz instytucji kanonicznych w Cerkwi Prawosławnej. Po powrocie na Chalki 19 listopada 1969 został wyświęcony na hieromnicha przez patriarchę Atenagorasa I. Później w bardzo krótkim czasie został wyniesiony do godności archimandryty. 25 grudnia 1973 obecny patriarcha został wyświęcony na biskupa i mianowany metropolitą Alaşehiru. 14 stycznia 1991 został wyniesiony do godności metropolity chalcedońskiego oraz dziekana synodu Patriarchatu Konstantynopolitańskiego.

Po śmierci patriarchy Dymitra I w październiku 1991 został wybrany patriarchą Konstantynopola. Intronizacja odbyła się 2 listopada 1991. Jest tym samym honorowym przywódcą duchowieństwa prawosławnego. Kontynuuje politykę dialogu z katolikami, nawiązał także porozumienie z przedstawicielami innych religii (islamu, judaizmu, innych wyznań chrześcijańskich). Zajął się odbudową hierarchii prawosławnej w niektórych krajach dawnego bloku socjalistycznego w Europie.

Jest narodowości greckiej, posiada obywatelstwo tureckie, jednak na zasadach prawa rum millet korzysta z praw suwerena nad wyznawcami greckiego prawosławia. Poliglota, władający poza tureckim i greckim również włoskim, niemieckim, francuskim, angielskim oraz klasyczną greką i łaciną.

16 października 1998 otrzymał tytuł doktora honoris causa Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie[1].

20 sierpnia 2010 został doktorem honorowym KUL[2].

19 marca 2013 jako pierwszy od niemal tysiąca lat patriarcha Konstantynopola, był obecny na inauguracji pontyfikatu katolickiego papieża Franciszka[3].

W czerwcu 2016 r. przewodniczył delegacji Patriarchatu Konstantynopolitańskiego na Święty i Wielki Sobór Kościoła Prawosławnego na Krecie[4].

Na przełomie 2018 i 2019 proklamował powstanie autokefalicznego Kościoła Prawosławnego Ukrainy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 50 lat Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej 1954–2004, red. Marek Ambroży, Warszawa 2005 ​ISBN 83-917541-5-4​, s. 111.
  2. Doktor Honoris Causa KUL Bartłomiej I. kul.pl. [dostęp 19 marca 2013].
  3. Ekumeniczne gesty podczas inauguracji. gosc.pl. [dostęp 19 marca 2013].
  4. Bartholomaios Dimitrios Archondonis (ang.). orthodoxia.ch. [dostęp 2018-08-07].