Przejdź do zawartości

Bartłomiej I (patriarcha Konstantynopola)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bartłomiej I
Πατριάρχης Βαρθολομαίος
Dimitrios Archondonis
Δημήτριος Αρχοντώνης
Jego Świątobliwość Arcybiskup Konstantynopola – Nowego Rzymu
i Patriarcha Ekumeniczny
Ilustracja
Herb duchownego
Kraj działania

Turcja

Data i miejsce urodzenia

29 lutego 1940
Imroz

Ekumeniczny patriarcha Konstantynopola
Okres sprawowania

od 2 listopada 1991

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Patriarchat Konstantynopolitański

Diakonat

1961

Prezbiterat

1969

Chirotonia biskupia

25 grudnia 1973

Wybór patriarchy

2 listopada 1991

Faksymile
Odznaczenia
Congressional Gold Medal
Krzyż Wielki I Klasy Odznaki Honorowej za Zasługi Order Krzyża Ziemi Maryjnej I Klasy (Estonia) Wielka Kollana Orderu Orła Gruzji i Sukni Pana Naszego Jezusa Chrystusa (Dom Królewski Gruzji) Krzyż Wielki Orderu Gwiazdy Rumunii (republ.) Order św. Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Order Podwójnego Białego Krzyża I Klasy (Słowacja) Order Wolności (Ukraina) Order Księcia Jarosława Mądrego I klasy
Strona internetowa
Sukcesja apostolska
Data konsekracji

25 grudnia 1973

Miejscowość

Stambuł

Miejsce

Katedra św. Jerzego

Konsekrator

Dymitr

Papież Franciszek i Bartłomiej I

Bartłomiej I, właśc. Δημήτριος Αρχοντώνης, Dimitrios Archondonis (ur. 29 lutego 1940 na Imroz) – grecki duchowny prawosławny, patriarcha Konstantynopola. Pełna tytulatura: „Jego Świątobliwość Bartłomiej I, Arcybiskup Konstantynopola – Nowego Rzymu i Patriarcha Ekumeniczny”.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1961 Dimitrios Archondonis ukończył seminarium duchowne na Chalki. 13 sierpnia 1961 ówczesny metropolita chalcedoński Meliton wyświęcił go na hierodiakona z imieniem Bartłomiej.

W latach 1961–1963 hierodiakon odbył służbę w wojsku tureckim. W latach 1963–1969 studiował na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium, w Bossejskim Instytucie Ekumenicznym (w Szwajcarii) oraz Papieskim Instytucie Orientalnym w Rzymie, gdzie obronił doktorat pt. Kodyfikacja świętych kanonów oraz instytucji kanonicznych w Cerkwi Prawosławnej. Po powrocie na Chalki 19 listopada 1969 został wyświęcony na hieromnicha przez patriarchę Atenagorasa I. Później w bardzo krótkim czasie został wyniesiony do godności archimandryty. 25 grudnia 1973 obecny patriarcha został wyświęcony na biskupa i mianowany metropolitą Alaşehiru. 14 stycznia 1991 został wyniesiony do godności metropolity chalcedońskiego oraz dziekana synodu Patriarchatu Konstantynopolitańskiego.

Po śmierci patriarchy Dymitra I w październiku 1991 został wybrany patriarchą Konstantynopola. Intronizacja odbyła się 2 listopada 1991. Jest tym samym honorowym przywódcą duchowieństwa prawosławnego. Kontynuuje politykę dialogu z katolikami, nawiązał także porozumienie z przedstawicielami innych religii (islamu, judaizmu, innych wyznań chrześcijańskich). Zajął się odbudową hierarchii prawosławnej w niektórych krajach dawnego bloku socjalistycznego w Europie.

Jest narodowości greckiej, posiada obywatelstwo tureckie, jednak na zasadach prawa rum millet korzysta z praw suwerena nad wyznawcami greckiego prawosławia. Poliglota, władający poza tureckim i greckim również włoskim, niemieckim, francuskim, angielskim oraz klasyczną greką i łaciną.

6 października 1997 - w uznaniu wybitnego i trwałego wkładu w porozumienie religijne i pokój - został uhonorowany Złotym Medalem Kongresu[1] (Congressional Gold Medal) - jednym z najwyższych odznaczeń cywilnych w Stanach Zjednoczonych.

16 października 1998 otrzymał tytuł doktora honoris causa Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej w Warszawie[2].

20 sierpnia 2010 został doktorem honorowym KUL[3].

19 marca 2013 jako pierwszy od niemal tysiąca lat patriarcha Konstantynopola, był obecny na inauguracji pontyfikatu katolickiego papieża Franciszka[4].

W czerwcu 2016 r. przewodniczył delegacji Patriarchatu Konstantynopolitańskiego na Święty i Wielki Sobór Kościoła Prawosławnego na Krecie[5].

Na przełomie 2018 i 2019 proklamował powstanie autokefalicznego Kościoła Prawosławnego Ukrainy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Congressional Gold Medals, 1776-2016 [online], www.everycrsreport.com [dostęp 2024-06-18] (ang.).
  2. 50 lat Chrześcijańskiej Akademii Teologicznej 1954–2004, red. Marek Ambroży, Warszawa 2005 ISBN 83-917541-5-4, s. 111.
  3. Doktor Honoris Causa KUL Bartłomiej I. kul.pl. [dostęp 2013-03-19].
  4. Ekumeniczne gesty podczas inauguracji. gosc.pl. [dostęp 2013-03-19].
  5. Bartholomaios Dimitrios Archondonis. orthodoxia.ch. [dostęp 2018-08-07]. (ang.).