Jaromir Sokołowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jaromir Sokołowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 25 lutego 1971
Łódź
Zawód urzędnik państwowy, dyplomata
Stanowisko podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP (2010–2015), ambasador RP w Szwajcarii i Liechtensteinie (2015–2016)
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Order Trzech Gwiazd III klasy (Łotwa) Komandor Orderu Świętego Karola (Monako) Komandor z Gwiazdą Królewskiego Norweskiego Orderu Zasługi Wielki Oficer Orderu Zasługi (Portugalia) Order Krzyża Ziemi Maryjnej II Klasy (Estonia) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy

Jaromir Maciej Sokołowski (ur. 25 lutego 1971 w Łodzi) – polski dyplomata, publicysta, urzędnik państwowy. Od 2010 do 2015 podsekretarz stanu w Kancelarii Prezydenta RP, od 2015 do 2016 ambasador RP w Szwajcarii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował germanistykę i stosunki międzynarodowe na uczelniach w Warszawie i Hamburgu. Od 1998 do 2003 był sekretarzem Ambasady RP w Berlinie[1].

Od 2003 do 2007 komentował politykę międzynarodową w Polskim Radiu (I Program Polskiego Radia, Redakcja PR dla zagranicy[2], TVP (m.in. 7 dni świat), TVP3 i TVN24. Od 2005 był doradcą wicemarszałka Sejmu Bronisława Komorowskiego. W latach 2007–2010 zajmował stanowisko dyrektora generalnego gabinetu marszałka Sejmu.

12 lipca 2010 został podsekretarzem stanu w Kancelarii Prezydenta RP ds. polityki zagranicznej[3]. Pełnił tę funkcję do 5 sierpnia 2015[4]. W tym samym miesiącu powołany na stanowisko ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego RP w Szwajcarii[5] oraz w Liechtensteinie[6]. Zakończył pełnienie tych funkcji 30 września 2016[7][8].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Berlin znów podporą Waszyngtonu. rp.pl, 27 lipca 2006. [dostęp 2015-08-05].
  2. Jaromir Sokołowski o stosunkach Rosja-UE-Polska. polskieradio.pl, 22 maja 2007. [dostęp 2015-08-05].
  3. Jaromir Sokołowski podsekretarzem stanu w Kancelarii Prezydenta RP. prezydent.pl, 12 lipca 2010. [dostęp 2015-08-05].
  4. Prezydent odwołał ministrów w KPRP i doradców. prezydent.pl, 5 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-05].
  5. M.P. z 2015 r. poz. 947
  6. M.P. z 2015 r. poz. 952
  7. M.P. z 2016 r. poz. 953
  8. M.P. z 2016 r. poz. 954
  9. M.P. z 2015 r. poz. 964
  10. Ar Triju Zvaigžņu ordeni apbalvotie, sākot no 2004. gada 1.oktobra (łot.). president.lv. [dostęp 2016-09-27]. s. 92.
  11. Ordonnance Souveraine n° 4.047 du 20 novembre 2012 portant nominations dans l’Ordre de Saint-Charles (fr.). „Journal de Monaco” (legimonaco.mc). [dostęp 2015-08-05].
  12. Årsberetning 2012. Det kongelige hoff. (norw.). kongehuset.no, marzec 2013. [dostęp 2015-08-05]. s. 44–45.
  13. Cidadãos Estrangeiros Agraciados com Ordens Portuguesas (port.). ordens.presidencia.pt. [dostęp 2015-08-05].
  14. Eesti Vabariigi teenetemärgid (est.). president.ee. [dostęp 2015-08-05].
  15. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it. [dostęp 2015-09-26].