Jarosław Kozłowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jarosław Kozłowski (ur. w 1945 w Śremie) – jeden z najważniejszych przedstawicieli sztuki konceptualnej w Polsce[1]. Był jednym z twórców sztuki pojęciowej. Tworzy instalacje, rysunki, obiekty, książki artystyczne, a także wykonuje performance. W swojej twórczości konsekwentnie traktuje sztukę jako obszar krytycznej i samokrytycznej analizy. Mieszka i pracuje w Poznaniu. Inicjator międzynarodowej sieci artystycznej NET (1971), zaangażowany w ruch artystyczny Fluxus. Był założycielem i kierownikiem Galerii Akumulatory 2 w Poznaniu (1972-1989), a w okresie 1991-1993 kuratorem programu Galerii i Kolekcji Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie.

Życiorys[edytuj]

Studiował malarstwo w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu (1963-1969). W latach 1981-1987 był jej rektorem. Obecnie prowadzi Pracownię Rysunku na tej uczelni. Był również profesorem: Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Statens Kunstakademie, w Oslo, Rijksakademie van Beeldende Kunsten w Amsterdamie oraz Academy Without Walls w Lusace.

Otrzymał stypendia: The British Council (1979) i DAAD w Berlinie (1984-85). W 2006 r. Jarosław Kozłowski reprezentował Polskę na Biennale w São Paulo.

Twórczość[edytuj]

Kozłowski realizuje przeważnie prace w formie instalacji z wykorzystaniem różnych mediów, takich jak m.in. rysunek, światło, dźwięk, fotografia, video czy przedmioty codziennego użytku. Przez lata sięgał jednak też po inne formy przekazu dokładnie dobierając pod konkretne koncepcje właściwe im metody artykulacji artystycznej jak np. książki artystyczne, rysunki, fotografie, obrazy, performance[1]. Przez lata twórczość Kozłowskiego polegała głównie na chłodnej analizie logicznych struktur języka. Jakkolwiek poszukiwania logicznych paradoksów traktowane były w jego pracach rzetelnie, nie można odmówić im niekiedy zabarwienia humorystycznego[2]. W latach 70' często sięgał po ironię krytykując ówczesne praktyki artystyczne. W tym czasie powstały m.in. takie prace jak Ułan i dziewczyna, Leda z łabędziem, Mona Lisa w czwartym wymiarze, Tu i teraz czy późniejsze The Show i Akademia. W serii prac z lat 80. nazwanych Mitologiami sztuki artysta dekonstruował mity związane ze sztuką, takie jak mit artysty, mit wolności sztuki, mit oryginalności itp. Od 1993 r. realizuje instalacje w myśl autorskiej koncepcji „trzeciego kręgu” – dzieł skonstruowanych z obiektów należących do przestrzeni rzeczywistej jak i przestrzeni sztuki, jednak pozbawionych ich pierwotnych kontekstów na rzecz nowego przekazu[1].

Ważniejsze prace[edytuj]

  • 1967 – Aranżacja
  • 1970 – Strefa wyobraźni[3]
  • 1970-1971 – Zbiór
  • 1972 – Tryptyk Metafizyka, Fizyka, Yka
  • 1978 – Ułan i dziewczyna
  • 1978 – Leda z łabędziem
  • 1979 – Mona Lisa w czwartym wymiarze
  • 1980 – Tu i teraz
  • 1985 – The Show
  • 1986 – Akademia
  • 1993 – Ostre przedmioty
  • 1994-1995 – Miękkie zabezpieczenie
  • 1997 – Przedmioty tymczasowe
  • 1999 – Standardy europejskie

Wybrane wystawy indywidualne[edytuj]

Wybrane wystawy zbiorowe[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Ewa Gorządek: Jarosław Kozłowski (pol.). culture.pl, 2016-08-05. [dostęp 2016-10-17].
  2. Cudzysłowy Jarosław Kozłowski, pod red. Bożeny Czubak, wyd.Fundacja Profile, Warszawa 2010, ​ISBN 978-83-931657-3-5
  3. Awangarda w plenerze: Osieki i Łazy 1963-1981, s., pod red. Ryszarda Ziarkiewicza, Koszalin 2008, ​ISBN 978-83-89463-07-4

Bibliografia[edytuj]

  • Cudzysłowy Jarosław Kozłowski, pod red. Bożeny Czubak, wyd.Fundacja Profile, Warszawa 2010, ​ISBN 978-83-931657-3-5
  • Polska fotografia intermedialna lat 80-ych, wyd. Galeria BWA Arsenał, Poznań 1988
  • Jarosław Kozłowski w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).