Jarosław Wałęsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jarosław Wałęsa
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 13 września 1976
Gdańsk
Zawód, zajęcie polityk, politolog
Stanowisko poseł na Sejm V, VI i IX kadencji (2005–2009, od 2019), poseł do Parlamentu Europejskiego VII, VIII i IX kadencji (2009–2019)
Partia Platforma Obywatelska
Małżeństwo Ewelina Jachymek

Jarosław Leszek Wałęsa (ur. 13 września 1976 w Gdańsku) – polski politolog i polityk, poseł na Sejm RP V, VI i IX kadencji, poseł do Parlamentu Europejskiego VII i VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Rodzina i wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Jest czwartym z ośmiorga dzieci Danuty i Lecha Wałęsów. Jego ojciec był przewodniczącym NSZZ „Solidarność” i prezydentem RP w latach 1990–1995.

W latach 1997–2000 studiował politologię w katolickim College of the Holy Cross w Worcester, po uzyskaniu bakalaureatu pracował przez dwa lata w Stanach Zjednoczonych[1]. Później ukończył też studia magisterskie na Uniwersytecie Gdańskim[2]. W 2002 powrócił do Polski, w latach 2003–2005 pracował w Biurze Prezydenta Lecha Wałęsy jako archiwista[1], faktycznie był najbliższym doradcą politycznym ojca[1].

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Zadebiutował w polityce jako kandydat do Parlamentu Europejskiego w wyborach w 2004 z ramienia Narodowego Komitetu Wyborczego Wyborców (bezskutecznie, osiągając 6791 głosów). W 2005 poparł powstanie Partii Demokratycznej[3].

W wyborach parlamentarnych w 2005 startował w okręgu gdańskim z listy Platformy Obywatelskiej. Mandat poselski zdobył, uzyskując 14 709 głosów. W Sejmie V kadencji zasiadał w Komisji do Spraw Unii Europejskiej oraz Komisji Spraw Zagranicznych. Wkrótce po wyborach wstąpił do PO. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi został posłem (VI kadencji), otrzymując 61 278 głosów. Objął stanowisko wiceprzewodniczącego Parlamentarnego Zespołu na rzecz Tybetu[4]. W listopadzie 2008 bez powodzenia kandydował na szefa Pomorskiego Okręgowego Związku Lekkiej Atletyki[5]. 11 stycznia 2009 został wybrany na członka prezydium Polskiego Związku Lekkiej Atletyki (w 2010 zrezygnował z funkcji wiceprezesa i członka prezydium[6]).

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 uzyskał mandat eurodeputowanego z okręgu gdańskiego, otrzymując 73 968 głosów[7]. W 2014 po raz drugi uzyskał mandat posła do Parlamentu Europejskiego[8]. W czerwcu 2015 został dyrektorem Instytutu Obywatelskiegothink tanku Platformy Obywatelskiej, zastępując na tym stanowisku Bartłomieja Sienkiewicza[9].

W wyborach samorządowych w 2018 został wspólnym kandydatem Platformy Obywatelskiej i Nowoczesnej na prezydenta Gdańska[10]. W głosowaniu z października zajął trzecie miejsce z wynikiem 27,8% głosów, przegrywając w I turze wyborów z urzędującym prezydentem Pawłem Adamowiczem oraz kandydatem Prawa i Sprawiedliwości Kacprem Płażyńskim[11].

W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2019 bezskutecznie ubiegał się o reelekcję z ramienia Koalicji Europejskiej, uzyskał poparcie 80 906 wyborców[12]. W wyborach parlamentarnych w tym samym roku uzyskał natomiast mandat posła IX kadencji, startując w okręgu gdańskim z drugiej pozycji na liście Koalicji Obywatelskiej i otrzymując 61 805 głosów[13].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Eweliną Jachymek. Ma syna Wiktora i córkę Leę[14]

2 września 2011 doznał ciężkich obrażeń w wyniku wypadku drogowego w Stropkowie koło Sierpca. W trakcie zdarzenia doszło do zderzenia kierowanego przez europosła motocykla z innym pojazdem[15], którego kierowca włączał się z pobocza do ruchu. O spowodowanie wypadku oskarżono kierowcę samochodu osobowego (który wyrokiem Sądu Rejonowego w Sierpcu w listopadzie 2012 został nieprawomocnie uznany za winnego i skazany), wobec Jarosława Wałęsy prowadzono postępowanie w sprawie o wykroczenie drogowe (za przekroczenie prędkości o około 25 km/h)[16]. Na wniosek prokuratora generalnego Parlament Europejski uchylił mu we wrześniu 2012 immunitet w tej sprawie[17], postępowanie umorzono następnie wobec przedawnienia karalności[18].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Marek Wąs, Marek Sterlingow. Młody Wałęsa wchodzi do centrum. „Gazeta Wyborcza”. 45 (4761), s. 5, 2005-02-23. Warszawa: Agora. ISSN 0860-908X. 
  2. Jarosław Wałęsa. koalicjaeuropejska.pl. [dostęp 2019-08-09].
  3. Inicjatywę poparli. demokraci.pl. [dostęp 2016-06-01].
  4. Współpraca Międzynarodowa Sejmu. Grupy bilateralne. Parlamentarny Zespół na rzecz Tybetu (VI kadencja). sejm.gov.pl. [dostęp 2012-09-11].
  5. Wałęsa nie został prezesem lekkoatletów. Syn byłego prezydenta przegrał wybory. trojmiasto.pl, 2008-11-24. [dostęp 2012-09-11].
  6. Posiedzenie Zarządu, Warszawie, 25.11.2010. Polski Związek Lekkiej Atletyki, 2010-12-03. [dostęp 2012-09-11].
  7. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2019-05-27].
  8. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2019-05-27].
  9. Anna Siek: Wałęsa za Sienkiewicza. Nowy szef Instytutu Obywatelskiego. tokfm.pl, 2015-06-16. [dostęp 2015-06-19].
  10. Jarosław Wałęsa kandydatem PO i Nowoczesnej na prezydenta Gdańska. Adamowicz osamotniony. gazeta.pl, 2018-06-23. [dostęp 2018-06-24].
  11. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2019-05-27].
  12. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-05-27].
  13. Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-15].
  14. Wałęsa został po raz 11. dziadkiem!. fakt.pl, 2018-06-17. [dostęp 2019-04-21].
  15. Jarosław Wałęsa miał wypadek. Jest w stanie ciężkim. onet.pl, 2011-09-02. [dostęp 2012-09-11].
  16. Wypadek Jarosława Wałęsy. Kierowca toyoty uznany za winnego. gazeta.pl, 2012-11-05. [dostęp 2103-09-18].
  17. PE uchylił immunitet europosła Jarosława Wałęsy. rp.pl, 2012-09-11. [dostęp 2012-09-11].
  18. Sprawa wykroczenia drogowego Jarosława Wałęsy została umorzona. Powód: przedawnienie. dziennikbaltycki.pl, 2012-09-14. [dostęp 2013-09-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]