Jerzy Konstanty Czartoryski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Konstanty Czartoryski
Herb
Czartoryski
Rodzina Czartoryscy
Data i miejsce urodzenia 24 kwietnia 1828
Drezno
Data i miejsce śmierci 23 grudnia 1912
Wiedeń
Ojciec Konstanty Adam Czartoryski
Matka Maria Dzierżanowska
Żona

Maria Joanna Czermak

Dzieci

Wanda Czartoryska
Witold Czartoryski[1]

Jerzy Konstanty Czartoryski
Jerzy Konstanty Czartoryski (1828–1912).jpg
Miejsce urodzenia Drezno
Poseł do Sejmu Krajowego Galicji
Okres od 1867
do 1869
poseł do Rady Państwa
Okres od 1879
do 1885
dziedziczny członek Izby Panów
Okres od 1891

Jerzy Konstanty Czartoryski (ur. 24 kwietnia 1828 w Dreźnie, zm. 23 grudnia 1912 w Wiedniu) – książę, poseł do Rady Państwa i Sejmu Krajowego Galicji, właściciel dóbr Pełkinie.

Krypta grobowa książąt Czartoryskich w Sieniawie

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wychowywał się w pałacu wiedeńskim Weinhaus. W latach 1863–1864 pozostawał w ścisłych relacjach z Hotelem Lambert. Nie pełnił w tym okresie żadnych ważnych funkcji politycznych[2]. W 1866 roku osiadł na stałe w Galicji.

Został wybrany na posła Sejmu Krajowego Galicji II kadencji (1867–1869) z III kurii obwodu Przemyśl, z okręgu wyborczego Miasto Jarosław. Został wybrany posłem do Rady Państwa w Wiedniu VI kadencji (1879–1885) jako reprezentant wielkiej własności z powiatów Sanok, Brzozów, Lesko, Krosno[3].

Miał wyraziste poglądy polityczne. Opowiadał się za przebudową państwa w duchu federalistycznym. Postulował zachowanie liberalnych swobód. Był za ścisłą współpracą Koła Polskiego z opozycją czeską. W 1887 roku mianowany został austriackim radcą tajnym[2].

W 1891 cesarz Austrii Franciszek Józef mianował go dziedzicznym członkiem Izby Panów.

Działał wiele na polu społecznym i dobroczynnym. Był założycielem i prezesem w latach 18921896 Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego. W 1868 roku pracował jako dyrektor Zakładu Ciemnych. W swych dobrach fundował liczne szkoły, ochronki lub czytelnie ludowe[4]. Popierał na wsi kółka rolnicze, kasy pożyczkowe i przemysł domowy.

Zmarł 23 grudnia 1912 w Wiedniu. Został pochowany 28 grudnia 1912 w Sieniawie[5]. Krypta rodu Czartoryskich znajduje się w Cerkwi Wniebowstąpienia Pańskiego w Sieniawie.

Od 1864 był żonaty z Marią, córką praskiego lekarza oraz siostrą fizjologa Johanna Nepomuka Czermaka i czeskiego artysty, malarza Jaroslava Czermaka(cz.). Bratem Jerzego Konstantego był Konstanty Czartoryski z Bakończyc.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. http://encyklopedia.pwn.pl/haslo/3889253/czartoryski-jerzy-konstanty.html.
  2. a b Stefan Kieniewicz, Czartoryski Jerzy Konstanty ks. (1828–1912), [w:] Polski Słownik Biograficzny, Kraków 1938, T. IV., s. 278.
  3. Alojzy Zielecki, Struktury organizacyjne miasta, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 357–358.
  4. Stefan Kieniewicz, op. cit., s. 279.
  5. Kronika. Z kroniki żałobnej. „Głos Rzeszowski”, s. 5, Nr 53 z 29 grudnia 1912. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]