Jerzy Olędzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Stanisław Olędzki
Data urodzenia 1945
Zawód filolog, politolog, pedagog
Narodowość polska
Tytuł naukowy prof. dr hab.
Alma Mater Wyższa Szkoła Pedagogiczna w Katowicach
Uczelnia Wyższa Szkoła Ekonomii Stosowanej i Handlu Zagranicznego w Radomiu, Uniwersytet Warszawski, Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie,
Uniwersytet Ohio w Athens
Stanowisko wykładowca akademicki, asystent, adiunkt, docent, rektor WSESiHZ w Radomiu, profesor nadzwyczajny UW, profesor zwyczajny UKSW
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Jerzy Stanisław Olędzki (ur. 1945) – polski filolog, politolog i pedagog, profesor nauk humanistycznych (medioznawstwo, politologia, komunikowanie społeczne i public relations), wykładowca na Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, rektor Wyższej Szkoły Ekonomii Stosowanej i Handlu Zagranicznego w Radomiu (1998–2000).

Kariera naukowa[edytuj]

Studia wyższe odbył w latach 1963–1968 na Wydziale Humanistycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej (obecnie Uniwersytet Śląski) w Katowicach i uzyskał dyplom magistra filologii polskiej, następnie w 1970 roku ukończył dwuletnie dzienne Pomagisterskie Studium Dziennikarstwa na Uniwersytecie Warszawskim. Studia doktoranckie po otrzymaniu stypendium Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku odbył w roku akademickim 1972/73 w School of Journalism Columbia University w Nowym Jorku. Stopień doktora nauk politycznych uzyskał w Instytucie Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego w 1975 r. na podstawie rozprawy doktorskiej pt.: „Obraz Polski wśród studentów amerykańskich”, a stopień doktora habilitowanego – w roku 1984 nadała mu Rada Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego na podstawie rozprawy habilitacyjnej pt.: „Procesy demokratyzacji komunikowania masowego w Trzecim Świecie”. W 2011 roku Prezydent RP nadał mu tytuł naukowy profesora w dziedzinie nauk humanistycznych[1].

Zatrudniony na Uniwersytecie Warszawskim od października 1970 roku jako asystent, następnie adiunkt, docent (1987) i profesor nadzwyczajny (1991-2015) na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych. Profesor zwyczajny na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie. W latach 1984–1986 etatowy profesor prowadzący wykłady i seminaria na studiach nauk politycznych i dziennikarstwa na Uniwersytecie Ohio w Athens w USA. Od 1987 r. do 1990 r. dyrektor Instytutu Dziennikarstwa UW; od 1987 r. kierownik Zakładu Teorii Komunikacji Społecznej i Public Relations w Instytucie Dziennikarstwa WDiNP. Kilkukrotny stypendysta Fundacji Fulbrighta. W Stanach Zjednoczonych przeprowadził ankietowe badania socjologiczne studentów dziennikarstwa i dziennikarzy amerykańskich zatrudnionych w mediach lokalnych na temat wolności prasy amerykańskiej oraz znaczenia 1. poprawki do Konstytucji Stanów Zjednoczonych, roli etyki w zawodzie dziennikarskim i znaczenia profesjonalizmu; następnie w Polsce przeprowadził ogólnokrajowe badania socjologiczne polskich dziennikarzy na temat roli etyki w zawodzie dziennikarskim i zachodzących zmian w rozumieniu profesjonalizmu zawodowego w PRL i RP. W latach 1993–1996 ekspert MEN do spraw minimum programowego studiów nauk politycznych i dziennikarstwa. W latach 1998–2000 także pierwszy rektor Wyższej Szkoły Ekonomii Stosowanej i Handlu Zagranicznego w Radomiu (obecnie Wyższa Szkoła Handlowa w Radomiu). Organizator i dyrektor programowy Teleuniwersytetu w Telewizji Polsat (2000–2002).

Organizator na Uniwersytecie Warszawskim i Uniwersytecie Jagiellońskim Konkursu Akademickiego im. Biskupa Jana Chrapka, członek Rady Fundacji Episkopatu Polski „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Opracował pierwszy w Polsce program specjalistycznych studiów public relations na magisterskich studiach dziennikarskich UW. Opiekun kilkuset prac magisterskich i prac dyplomowych. Promotor trzydziestu rozpraw doktorskich. Autor publikacji z zakresu socjologii komunikowania międzynarodowego, przepływu informacji i profesjonalizmu w dziennikarstwie i public relations.

Członek Rad Programowych: „Studia Medioznawcze” – kwartalnik Instytutu Dziennikarstwa WDiNP UW, „Central European Journal of Communication” – półrocznik Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej oraz „Kultura-Media-Teologia” – kwartalnik Uniwersytetu im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

Publikacje (wybór)[edytuj]

  • Public relations we współczesnym świecie: między służbą organizacji i społeczeństwu. Wybór i redakcja naukowa Jerzy Olędzki. ASPRA-JR, Warszawa 2011
  • Public relations w komunikowaniu społecznym i marketingu. Wybór i redakcja naukowa Jerzy Olędzki. ASPRA-JR, Warszawa 2010
  • Etyka w polskim public relations. ASPRA-JR, Warszawa 2009
  • Leksykon public relations. Praca zbiorowa pod red. J. Olędzkiego i D. Tworzydło. Wyd. Newsline Sp. z o.o., Bonus Liber Sp. z o.o. Rzeszów 2009
  • Public relations. Społeczne wyzwania & Public Relations Across Borders. Texts for Teaching. Praca zbiorowa pod red. J. Olędzkiego. Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, Warszawa 2007
  • Public relations. Znaczenie społeczne i kierunki rozwoju. Praca zbiorowa pod red. J. Olędzkiego i D. Tworzydło. Podręcznik akademicki, PWN, Warszawa 2006
  • Media, reklama i public relations. Praca zbiorowa pod red. J. Olędzkiego. Warszawa 2005
  • Komunikowanie w świecie. Narzędzia, teorie, unormowania. ASPRA-JR, Warszawa 2001

Odznaczenia i nagrody[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 15 lipca 2011 r. nr 115-6-11 w sprawie nadania tytułu profesora (M.P. z 2011 r. Nr 77, poz. 748)
  2. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 września 2010 r. o nadaniu odznaczeń (M.P. z 2010 r. Nr 87, poz. 1023, pkt 48.)
  3. Uniwersytet Warszawski: PRoton2009 dla prof. Olędzkiego (pol.). www.uw.edu.pl. [dostęp 2012-09-28].

Bibliografia[edytuj]