Jerzy Rekuć

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jerzy Rekuć herbu Leliwa (ur. po 1670 w Mondwidach k. Słucka, zm. 11 marca 1721 w Królewcu) – pastor Kościoła Ewangelicko-Reformowanego, inicjator Poczty Królewieckiej, redaktor, tłumacz i wydawca.

Jerzy Rekuć był synem katolika i kalwinki ze Żmudzi. Brak jest dokładniejszych informacji o jego rodzicach.

Rekuć ukończył szkołę zborową w Kiejdanach. Dzięki finansowemu wsparciu Fundacji Radziwiłłów kształcił się w Joachimsthal Gimnasium w Berlinie i studiował (lata 1698-1701) teologię na Uniwersytecie we Frankfurcie nad Odrą.

W latach 1702-1721 był pastorem polsko-litewskiej gminy kalwińskiej w Królewcu. Jednocześnie był kuratorem polskich i litewskich alumnów wyznania ewangelicko-reformowanego studiujących w Królewcu.

W roku 1707 wystarał się o fundusze na remont zboru w Kiejdanach. Pełniąc funkcję pastora gminy kalwińskiej w Królewcu od 1711 r. był także starszym dystryktu żmudzkiego. W roku 1715 uczestniczył w synodzie Jednoty litewskiej w Kiejdanach, a później jako jej delegat w synodach generalnych całej Rzeczypospolitej. Uczestniczył w synodach w Toruniu 1712 oraz w Gdańsku 1717 i 1719.

W 1716 uczestniczył w obradach sejmu w Warszawie. Szukając wsparcia w sprawie przeciwdziałania dalszym ograniczeniom praw ewangelików w Polsce, interweniował u ambasadora rosyjskiego Grzegorza Dołgorukiego oraz Jakuba Fleminga.

W roku 1709 doprowadził do uruchomienia drukarni, która mieściła się na Starym Mieście przy ul. Długiej 52. Dzięki przywilejowi króla Prus Fryderyka I z dnia 24 maja 1709 gmina kalwińska uzyskała zgodę na druk swoich wydawnictw. Drukarnia Polska i Litewska w Królewcu drukowała książki na potrzeby kościołów i szkół ewangelicko-reformowanych. Drukowano tutaj także Pocztę Królewiecką oraz inne publikacje w języku polskim.

Jerzy Rekuć zmarł w Królewcu 11 marca 1721.

Znane prace[edytuj | edytuj kod]

  • Przetłumaczył Konfesję angielską – wydanie Królewiec 1704.
  • Przygotował do druku trzy części Kaznodziei Andrzeja Węgierskiego (Kaznodzieja osobny, Kaznodzieja domowy i Kaznodzieja zborowy; – podręcznik modlitewny braci czeskich) – wydanie Królewiec 1706.
  • Przetłumaczył z francuskiego książkę Karola Drelincourta Epitome Controversiarum, to jest summariusz nauki Kościoła Rzymskiego ... – wydanie Królewiec 1707.
  • W latach 1718-1720 był współredaktorem Poczty Królewieckiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tadeusz Oracki, Słownik biograficzny Warmii, Prus Książęcych i Ziemi Malborskiej od połowy XV do końca XVIII wieku, tom II: L-Ż, Ośrodek Badań Naukowych im. Wojciecha Kętrzyńskiego, Olsztyn 1988.
  • Sławomir Augusiewicz, Janusz Jasiński, Tadeusz Oracki, Wybitni Polacy w Królewcu XVI-XX wiek, tu rozdz. Jerzy Rekuć (1670-1721) litewski pastor ewangelicko-reformowany, inicjator „Poczty Królewieckiej”, Littera, Olsztyn 2005, s. 161-167, ISBN 83-89775-03-4.