Jeszcze dalej niż Północ

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jeszcze dalej niż Północ
franc. Bienvenue chez les Ch'tis
Dany Boon na planie filmu.
Dany Boon na planie filmu.
Gatunek komedia
Rok produkcji 2008
Data premiery 20 lutego 2008 (Francja)
6 czerwca 2008 (Polska)
Kraj produkcji  Francja
Język francuski, pikardyjski
Czas trwania 106 min
Reżyseria Dany Boon
Scenariusz Dany Boon
Alexandre Charlot
Franck Magnier
Główne role Dany Boon
Kad Merad
Muzyka Philippe Rombi
Zdjęcia Pierre Aïm
Scenografia Alain Veyssier
Kostiumy Sébastien Monteux-Halleur
Montaż Luc Barnier
Julie Delord
Produkcja Claude Berri
Jérôme Seydoux
Wytwórnia Pathé
Hirsch Production
TF1 Group
Les Productions du Ch'Timi
Dystrybucja Pathé
Budżet 11 mln euro
Kontynuacja La Ch'tite Famille (2018)

Jeszcze dalej niż Północ (tytuł oryginalny: Bienvenue chez les Ch'tis) – francuski film komediowy z 2008 roku, nakręcony według pomysłu Dannego Boona i wyprodukowany przez Pathé, Hirsch Production, TF1 Group oraz Les Productions du Ch'Timi.

Jego premiera odbyła się 20 lutego 2008 w kinach większych miast regionu Nord-Pas-de-Calais oraz departamentu Somma (w kinach pozostałej części Francji wyświetlano go od 27 lutego 2008). W Polsce film zaprezentowano po raz pierwszy 6 czerwca 2008 (chronologicznie, była to siódma krajowa premiera na świecie, po: Francji, Belgii, Szwajcarii, Luksemburgu, Wielkiej Brytanii, a także Irlandii). We francuskich kinach obejrzało go łącznie 20 489 303 widzów[1] (w tym kraju film pobił wyniki finansowe Titanica, stając się tym samym najbardziej kasową produkcją w historii francuskiej kinematografii)[2].

Ze względu na ogromną popularność filmu, nakręcono jego wersje (remake): włoską (Witaj na południu z 2010 i Benvenuti al Nord z 2012) oraz chińską[3]. W 2018 - z okazji dziesięciolecia premiery filmu - nakręcono jego sequel zatytułowany La Ch'tite Famille.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Philippe Abrams (Kad Merad) jest naczelnikiem placówki francuskiej poczty w Salon-de-Provence (departament Delta Rodanu), na południu kraju. Mieszka tam z kilkuletnim synem Raphaëlem (Lorenzo Ausilia-Foret) oraz żoną Julie (Zoé Félix), której depresyjne usposobienie odbiera spokój i radość życia bliskim. Kobieta marzy o przeprowadzce na Lazurowe Wybrzeże, a Philippe próbuje spełnić pragnienie przygnębionej małżonki. Starając się o przeniesienie do jednego z urzędów pocztowych na wybrzeżu Morza Śródziemnego, dopuszcza się oszustwa. Pomysłowa, ale szyta grubymi nićmi intryga nie wychodzi i Abrams zostaje zdemaskowany. Od zwolnienia oraz innych konsekwencji chroni go znajomy zwierzchnik Jean (Stéphane Freiss), który załatwia mu dwuletnie przeniesienie na posadę nadzorcy poczty w Bergues w departamencie Nord, miasteczku na północnym krańcu Francji, przy granicy z Belgią. Dla państwa Abramsów, pełnych uprzedzeń typowych Francuzów z południa, to istna katastrofa. Tamta część kraju kojarzy im się jedynie z nieznośną pogodą, nieokrzesanymi, prostackimi ludźmi oraz dialektem (językiem pikardyjskim), którego nie sposób zrozumieć. Abrams z nieukrywaną niechęcią przyjmuje propozycję, ale nie jest w stanie przekonać żony, by dołączyła do niego wraz z synem. Po dramatycznym pożegnaniu z rodziną wyrusza więc samotnie w ponad tysiąckilometrową drogę, przygotowany na najgorsze. Tuż po dotarciu na miejsce wszystko zdaje się potwierdzać jego obawy. Jednak po kilku dniach - ku wielkiemu zdziwieniu - odkrywa, że północ jego ojczyzny nie jest taka straszna, jak się powszechnie sądzi. Wręcz przeciwnie – mieszkańcy Pikardii oraz Nord-Pas-de-Calais okazują się niezwykle gościnni i mili, a klimat nie taki surowy. Rzuca więc w kąt puchową kurtkę, z którą miał się nie rozstawać, po czym oddaje się pracy, poznawaniu miejscowych zwyczajów, a także języka swego nowego przyjaciela Antoine'a (Dany Boon) oraz reszty Ch'tis, jak sami siebie nazywają mieszkańcy północnych regionów Francji.

Główne role[edytuj | edytuj kod]

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Ostateczna decyzja o wyborze miejsc kręcenia filmu została podjęta w lutym 2007. Okres zdjęciowy trwał 53 dni, a rozpoczął się w Salon-de-Provence oraz Cassis na południu Francji. Główny plan i plenery zlokalizowano w Bergues (od 21 maja do 13 czerwca 2007), a Dany Boon wybrał to niewielkie miasteczko z dwóch powodów: mieszka tam część jego rodziny, a sama miejscowość nie była wówczas szczególnie znana, co gwarantowało spokój podczas pracy. Część filmu nakręcono 16 maja 2007 w Bruay-la-Buissière (osiedle La cité des Électriciens), jednym z najstarszych miast regionu. Ujęcia żeglarstwa lądowego powstały na plaży w Malo-les-Bains (dzielnicy Dunkierki). Scenę w restauracji kręcono w restauracji Chez Morel na placu teatralnym w Lille, zaś ujęcia ze stadionu Félix-Bollaert w Lens filmowano 19 maja 2007 podczas meczu RC LensOGC Nice.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zespół redakcyjny: Unifrance Films publie son bilan complet de l'année cinéma 2012 (str. 15) (fr.). Unifrance Films International, 2013-12-29. [dostęp 2013-12-29].
  2. Jeszcze dalej niż Północ (pol.). alekinoplus.pl, 2015-01-06. [dostęp 2018-01-12].
  3. Un remake chinois de « Bienvenue chez les Ch’tis » (fr.). leparisien.fr, 2014-01-12. [dostęp 2014-01-12].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]