Jewgienij Pietrow (pisarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jewgienij Pietrow
Евгений Петрович Катаев
Jewgienij Pietrow (Евгений Петров)
Ilustracja
Jewgienij Pietrow w 1932 roku
Imię i nazwisko

Jewgienij Pietrowicz Katajew

Data i miejsce urodzenia

13 grudnia 1903
Odessa

Data i miejsce śmierci

2 lipca 1942
obwód rostowski

Narodowość

rosyjska

Język

rosyjski

Dziedzina sztuki

proza, publicystyka

Ważne dzieła
Odznaczenia
Order Lenina

Jewgienij Pietrowicz Pietrow (ros. Евгений Петрович Петров, właśc. Jewgienij Pietrowicz Katajew, ros. Евгений Петрович Катаев; ur. 30 listopada?/ 13 grudnia 1903 w Odessie, zm. 2 lipca 1942, zestrzelony nad obwodem rostowskim) – radziecki pisarz i publicysta. Brat Walentina Katajewa.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z odeskiej rodziny nauczycielskiej. W 1920 roku ukończył gimnazjum i rozpoczął pracę w Ukraińskiej Agencji Telegraficznej. Następnie był inspektorem Wydziału Kryminalnego. W 1923 roku przeniósł się do Moskwy, gdzie współpracował najpierw z czasopismem Czerwona papryka a potem Syrena. W tym ostatnim poznał swojego przyszłego wieloletniego przyjaciela i współautora jego powieści – Ilję Ilfa. W roku 1927 roku rozpoczynają pracę nad swoją najsłynniejszą powieścią – Dwanaście krzeseł. Stworzyli w niej postać Ostapa Bendera, „Wielkiego kombinatora”, która weszła do kanonu literatury jako symbol sprytu i życiowego cwaniactwa. Twórczy tandem wkrótce opublikował kolejne utwory:

W latach 1932–1937 Pietrow i Ilf pisali również razem felietony do gazety Prawda. Współpracę przerwała śmierć Ilfa, który zmarł w Moskwie 13 kwietnia 1937.

W latach 1939–1942 Pietrow pracował nad futurystyczną powieścią Podróż do kraju komunizmu, w którym przedstawiał Rosję Radziecką w 1963 roku. Po wybuchu wojny w 1941 roku trafił na front jako korespondent wojenny. Zginął 2 lipca 1942 roku nad terytorium obwodu rostowskiego, gdy samolot, którym wracał z Sewastopola, został strącony przez niemiecki myśliwiec.